Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij
Plaats je gedicht

Onderwerp: Dichtende nichten

Dichtende nichten 06 apr 2019 17:46 #1

  • Raben
  • Raben's Profielfoto
ik ga proberen om behoorlijk te dichten
maar inspiratie is mij door de neus geboord
dus ga ik liever naar wat vreemde nichten
die zich amuseren met mijn slecht gehoor

ik stoor hen niet wanneer ze vragen
nieuwsgierig, waar ik heen zal gaan
ik zal ze plagen en naar de straat toe jagen
om te informeren naar hun nieuwe baan

de kuurtjes ken ik en zo veel pleziertjes
van zitten achter een gesloten raam
maar liever heb ik het genot en de vertiertjes
zoals die keer toen ik vroeg naar een naam
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Dichtende nichten 06 apr 2019 17:52 #2

  • Raben
  • Raben's Profielfoto
Soms heb je absurde ideeën,waar rare gedichten uit kunnen ontstaan,maar goed of dit metrisch in de buurt komt,tja voor mij een vraag,heb wel begrepen dat klemtonen belangrijk zijn?

Dus als ik het goed heb valt de klemtoon
bij het woord Paardebiefstuk op Paarde of zit ik nog fout
want Paarde lijkt mij belangrijk dan biefstuk,want dat geeft aan dat het biefstuk afkomstig is van een paard.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Dichtende nichten 06 apr 2019 23:46 #3

Om het metrum te bepalen moet je elke lettergreep meerekenen.

Paardenbiefstuk: PAAR den bief stuk

Primaire klemtoon op PAAR, secundaire klemtoon op bief

1. IK ga pro BEren be HOORlijk te DICHten:

metrum is TA da da (beklemtoond + onbeklemtoond + onbeklemtoond) => dactylus

2. MAAR inspiRAtie is MIJ door de NEUS geboord

idem

3. DUS ga ik LIEver naar wat VREEMde NICHten

In regel 3. wordt de dactylus doorbroken: TA da da TA da da da TA da Ta da

4. die zich AmuSEren met mijn SLECHT geHOOR

In regel 4. is geen patroon te ontdekken: da da TA da TA da da da TA da TA
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.108 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Euthanasiesonnet



Men schrapt me, hoop ik, tijdig uit de boeken
alvorens ik van aardig welbespraakt
verander in een man die kreten slaakt
en in te lang gedragen onderbroeken

wanhopig naar de uitgang loopt te zoeken.
Zo iemand die door camera's bewaakt
de wereld in zijn hoofd steeds kleiner maakt
en ergens in een hoekje zit te vloeken.

Dus schrijf ik dit sonnet als testament
als wapen om die toekomst te bestrijden
tenminste als u mij ter wille bent;

beloof me lezer, als u van ons beiden
als enige de schrijver nog herkent
hem zachtjes van het leven te bevrijden.