"Terug" is een doodnormaal Nederlands woord dat op twee manieren kan worden uitgesproken: trug en turrug.
Nu leidt dit in het dagelijks leven niet tot problemen, maar vormvaste dichters dienen te weten of het gaat om een een- of tweelettergrepig woord. Er zijn diverse standpunten mogelijk.

Standpunt 1: in een vormvast gedicht dient men "terug" te lezen als turrug
Eigenlijk staat hier: spreek het uit zoals het wordt gespeld.
John de Rooy huldigt dit standpunt: "Het is [...] in het Nederlands een woord met 2 lettergrepen. Er is niets op tegen om het te gebruiken zoals jij doet [NB = gebruiken als 1 lettergreep] maar spel het dan als t'rug."
Het gebruik van elisie is inderdaad voor de hand liggend bij dit standpunt.

Standpunt 2: in een vormvast gedicht dient men "terug" te lezen als trug
Hier wordt de eenlettergrepige vorm beschouwd als de standaard.
Als uiterste consequentie moet in dit geval de lezing met 2 lettergrepen worden beschouwd als epenthesis en worden geschreven als turrug (vergelijk: mellek).

Standpunt 3: in een vormvast gedicht kan men "terug" te lezen als turrug of trug
Er zijn nu eenmaal twee toegestane uitspraken, dus kun je in je gedicht beide gebruiken. De lezer begrijpt uit het metrum wat wordt bedoeld.

Ik huldig standpunt 3, maar wel met de aantekening dat ik de eenlettergrepige interpretatie prefereer omdat dat volgens mij de gangbare uitspraak is.

Overigens ben ik in de afgelopen jaren het woord "terug" gaan mijden vanwege bovenstaand gedoe.

Ik huldig standpunt 3, en je oproep deed me denken aan dit aardigheidje van Jaap Bakker dat hij hier ooit publiceerde (29 december 2021).

Jaap Bakker schreef :

In luli 2011 ontstond er al discussie op dit forum of je 'terug' als tweelettergrepig of eenlettergrepig woord in je vers kon of mocht beschouwen. Lees maar eens voor de aardigheid het draadje 'Monotreta' met die17 reacties (te vinden in de index onder Momtetra's ; linken lukt even niet) er maar eens op na
Sindsdien leek er al ccnsensus te bestaan dat beide mogelijkheden gebruikt kunnen worden, al naar gelang het toegepaste metrum van een gedicht.

Nou kijk aan, zoals Remko bevestigd en ik al vermoedde is die terug-discussie hier dus al vaker gevoerd. Geen verrassing.
Uit de opties van Niels huldig ik dus ook Standpunt 3.
Maar wel met deze aantekening: ik vind dat je wel consequent moet zijn.
Sommige dichters (zoals John) gebruiken terug consequent als 2 lettergrepig woord. Ik en anderen gebruiken het consequent zoals we het uitspreken, als trug dus. Beide standpunten prima.
Maar ik begrijp het eigenlijk niet als je het de ene keer zus en de andere keer zo gebruikt, al naar gelang je dat beter uitkomt gezien het metrum.
Dat vind ik tikje inconsequent danwel gemakzuchtig.

Ook het woordje mijden omdat het evt gedoe kan opleveren, is niks voor mij. Maar ieder zo z'n eigen standpunten natuurlijk.

Dag Remko,

Bedankt voor het zoeken. Hier is de link: www.hetvrijevers.nl/index.php/forum/50-M...etras/3983-monotetra
Goed om te lezen dat ik na bijna 13 jaar nog steeds dezelfde mening heb.
Ik ben erg tevreden met de conclusie van mijn jongere ik: "Plezierdichten en gemiereneuk zijn al sinds jaar en dag met elkaar verbonden en kunnen ook niet zonder elkaar."
Misschien wordt het weer eens tijd om een monotetra te schrijven.

Groeten
Niels

Geheel terzijde, maar het schiet me nu te binnen...
Ik heb er een tijdje lol in gehad 'Zandlopers' te maken. Dat waren acrostichons die bestonden uit louter eenlettergrepige woorden: per regel een minder en na de helft een meer. Zoals, en hierin komt terug t'rug:

In mijn eigen voordeel zeg ik erbij dat er ook mensen zijn die uit verveling de stad ontsieren met graffiti...