Jaap v d Born bespreekt een gedicht van Ramsey Nasr. Er valt nogal wat van het gedicht te zeggen. En dat is dan een gedicht van 'De Dichter Des Vaderlands'. Ik heb mijn ergernis hier al vaker geuit: wij debatteren over een klemtoon of de juistheid van een woord als karretje in een jambisch gedicht, maar dichters van naam klooien maar wat aan en komen er mee weg.

Bas, hier ben ik het mee eens. OF je schrijft vrije verzen OF je houd je aan rijm en metrum. Ik vind het allebei prima en doe het allebei graag. Het zijn gewoon twee genres; net zoals een dichter best proza kan schrijven.

Moet je eens op de Contrabas kijken wat een commotie daar is ontstaan over dat stuk van Jaap. Al 121 reacties. Ik zou zeggen: geef je mening daar ook eens!

De commentaren op Jaap’s verhandeling waren naar verwachting; de hele en halve poëten vinden rijm wel aardig, maar het moet hen niet in de weg zitten. De boodschap is belangrijker dan de vorm, en als men de boodschap niet in de vorm geperst krijgt, dan past men de vorm wel aan. Als klein dichtertje bewonder ik de kennis ( en kunde ) van Jaap, maar dit soort discussies haalt weinig uit, want het is alsof je tegen gelovigen spreekt, en je argumenteert ze niet van hun geloof af. Ik voelde in die discussie een soort venijnigheid. Ze voelen zich aangevallen. Want ze weten best dat ze tekort schieten.
Gerrit Komrij beweert daar: “….. maar die ta-BOEM ta-BOEM ta-BOEM-fase zal iemand toch achter zich moeten laten, op het moeilijke pad van boekhouder naar dichter.”
Dat mag van mij, maar niet in een vormvast gedicht. Dan is het nl. niet vormvast meer.

Ik ben benieuwd of de oproep van Quirien ( zend eens wat werk in ) iets oplevert. Mogelijk voeren we de hele discussie weer, maar dan op hetvrijevers.