Beste afbakkers,

ergens in een zuidelijke uithoek van ons taalgebied zit een knarsetandend jurylid onder een pas versierde kerstboom. De vele lichtjes kunnen hem niet opvrolijken. Spitsmuizen hebben al zijn light verse-bundels opgegeten... hij dreigt nu de feestdagen te moeten doorbrengen zonder één pagina light verse bij de hand!

Nee, zelfs de Kerstman zal geen soelaas bieden. Jullie, beste afbakkers, zijn de enigen die hem kunnen helpen. Mik daarom als de wiedeweerga jullie beste pennenvruchten onder zijn kerstboom en tover een glimlach op zijn gezicht!

De opdracht:

• Schrijf een Schaap Veronica, in de beste Annie M.G. Schmidt-traditie (de regels vind je hier)
• Titel verplicht maar vrij te kiezen
• Het gedicht moet minstens éénmaal het woord "sneeuw" (of een afleiding of samenstelling met "sneeuw") bevatten
• Deadline: 24 december, middernacht
• Inzendingen per dichter: maximum 3

START!

Uitkijkend naar een ontelbare hoeveelheid schaapjes,
Wim G

Niet meer op het droge

En of ik graag een keertje met u mee wil om te schaatsen!
Zo klonk het enthousiast vanuit de mond van dominee.
Veronica, u weet steeds voor goed ijs de beste plaatsen,
dus kom, de Dames Groen gaan als we vragen ook wel mee.

Het dicht besneeuwde weiland was wat moeilijk te doorkruisen,
maar vastberaden gingen de twee dames mee op pad.
Och man, zei plots Veronica, je zou die kou verguizen.
Wat vreemd, want zij had zelf het schaatsideetje opgevat.

Toch, eenmaal bij de sloot, was haar humeur al flink wat beter.
Kom dominee, zei zij aldaar, aan u als eerst de eer.
Ik weet niet hoor, zei hij bleu, ik vertrouw het voor geen meter.
Een schietgebed ging op, op hoop van zegen, naar de Heer.

Het ijs viel mee. Gelukkig, zei de dominee tevreden
en snel volgden de drie hem, elk met zeer unieke slag.
Vakkundig werd een wak door de vier schaatsers kwiek vermeden,
Het is, stelden de Dames Groen, een mooie winterdag.

Maar na wak één, kwam nummer twee en daaraan geen ontkomen.
O, nee, zei dominee en wat er volgde was een plons.
Och, had ik, zei Veronica, maar niemand meegenomen.
Het ijs begon te kraken en van onder klonk gebons.

Het wak werd stilaan groter en hij kwam weer boven water.
Veronica stond aan de kant. Een stukje nog, zei zij.
Hij maakte dat hij zwom en hij beklom de wal wat later.
Dat ging net goed, zeg, zei hij, even opgelucht als blij.

Een snack tegen de schrik nu? Vroeg hij. Of is dat wat raar?
Welnee, zeiden de Dames Groen, een ijsje doen dan maar?

Toevallig heb ik al eens een sneeuwschaap gemaakt:
judyelf.edublogs.org/potdomme-zei-de-dominee

PUNT UIT! Riep 't schaap Veronica

PUNT UIT! Riep 't schaap Veronica: Ik stap nu uit de kudde!
Ik maak mij grote zorgen om de status van de staat.
Het wordt weer tijd om in Den Haag de boel flink op te schudden,
aldus Veronica: Ik hoor niets anders dan geblaat.

Ons arme land verkeert in een gigantische impasse,
gemekker over Wie met Wie is weer in volle gang.
Ze ging naar het station en kocht een kaartje eerste klasse:
Het gaat niet om het geld, sprak zij, maar om het landsbelang.

De trein vertrok, het boze schaapje belde uit frustratie
iets te luidruchtig per mobieltje met de dames Groen:
Bent u bereid te helpen met de kabinetsformatie?
Natuurlijk! Riepen zij meteen: Stem Groen voor goed fatsoen!

Waar is de dominee, vroeg men, of is hij uit de gratie?
Ach ja, de arme ziel, de grootste miskleun van de eeuw,
is uit de kerk verbannen na een Wilders-imitatie:
een kuif van witte veren; op zijn schouders bergen sneeuw.

Vergeefs! Gelobby van ons schaapje in de Haagse kringen
en goede woorden van de dames zonder resultaat
voorkwamen niet het groot malheur: ons landje staat op springen.
Het politiek bestel verkeert voorgoed in een spagaat.

Zelfs in het Haagse restaurant serveerde men iets slechts:
de rode groente links en het fileetje uiterst rechts.


copilot

De kus van Veronica

De dominee stond hoog vanaf de kansel weer te preken
De goegemeente luisterde, de dames Groen incluis.
Gij zult, zo zei de dominee, uw vrouw en vee nooit wreken
Al is uw schaap wat tochtig en uw partner ook niet kuis

Het schaap Veronica moest deze woorden overdenken:
Ik ben toch best wel wollig , waarom heb ik last van tocht?
En dat die preek de dames Groen ten diepste zou gaan krenken
Was onverwacht en op zijn minst toch aardig vergezocht.

Want kuisheid is betrekkelijk, bijvoorbeeld: mag u zoenen?
Die vraag is haast retorisch, vond de brave dominee.
U kunt zich beter laven aan de inhoud van sermoenen
Al vond het schaap Veronica dat niet zo’n goed idee.

Een voorbeeld, zei de dominee, uw partner gaat verjaren
En u krijgt veel visite van uw vrienden of uw buurt.
Schudt u alleen de handen , maakt uw lichaamstaal bezwaren,
Of heeft die flauwe kul al volgens u te lang geduurd?

De dames Groen kregen nu rode kleuren op de wangen,
Zo opgewonden waren zij al jaren niet geweest
Geen handgebaar kan ooit de ware liefdeskus vervangen
Dus, dacht het schaap Veronica , gedraagt u als een beest.

Mocht winterkou en sneeuw uw triest bestaan teveel verkleuren
Denkt allen aan warmbloedigheid, een teder kusgeluid.
Zodat ondanks de dominee iets innigs gaat gebeuren;
het schaap Veronica houdt zelfs zijn mond bij u getuit.

En mocht u zich bedenken omdat u dat echt niet wilt
Dan is uw hoofs begroeten aan de dames Groen verspild.

Copilot

Onverschrokken

De dames Groen genoten van een heerlijk kopje thee.
Veronica het schaap kwam buiten adem binnenrennen.
Er is, zei zij, iets onheilspellends met de dominee,
alleen maar door zijn bef en toga kon ik hem herkennen.

De dames Groen kalmeerden haar met thee en gembercake.
Het ligt vast aan de kersttijd want dan maakt hij lange dagen,
hij wil vast weer zijn best doen voor een hele mooie preek.
We gaan er met zijn drieën langs en zullen het eens vragen.

De zijspanmotor van de dames Groen biedt plaats aan drie,
Veronica past in de bak, de dames Groen daarneven.
Volg deze weg, dat is het snelste naar de pastorie.
Omwille van de spoed besloot men extra gas te geven.

Een klein kwartiertje later kwam hun doelwit al in zicht.
De dominee probeerde in de kippenren te komen,
hij had de toegangsdeur net met een bezemsteel ontwricht.
Hij hoorde en hij zag hen en verdween tussen de bomen.

Mejuffrouw schaap Veronica, zeiden de dames Groen
De echte dominee is door een snoodaard vastgebonden,
hij ligt daar in de sneeuw, kunt u daar even iets aan doen.
Wij volgen dan het schurkenspoor totdat hij is gevonden.

De dames Groen vertrokken op de motor naar het bos,
ze zagen er vervaarlijk uit, een blosje op de wangen,
al spoedig vonden zij na speuren, sporen van een vos,
een korte jacht, de vos was in een ommezien gevangen.

De dominee zei thuis, dat was vervelend, getverderrie.
Dus nu voor elk van ons eerst maar een lekker glaasje sherry.

Op bomenjacht

Kom op, zeiden de dames Groen, we gaan een kerstboom halen.
Het is al bijna kerstmis, och wat zijn we toch weer sloom.
Ons huis moet nodig opgefleurd, wij mogen niet meer dralen,
dus gaan we snel naar boer Van ’t Hek, die heeft beslist een boom.

Hè ja, zei ‘t schaap Veronica, met kaarsen en met ballen,
met engelhaar en slingers en in top een mooie piek.
Maar weet u al hoe of u gaat, er is veel sneeuw gevallen,
de DAF zal vast gaan slippen - en toen was er wat paniek…

Er werd gebeld - de dominee - zou die een uitweg weten?
Welzeker, zei de goede man, ik pak de arrenslee.
Ik haal mijn oude knol van stal, die is nog niet versleten
en hoppetee dan sjezen we en iedereen gaat mee.

Juuhuu, zo riep de dominee en liet zijn zweepje knallen.
De dames schudden heen en weer en joelden van jolijt.
Veronica riep naar de boer, die stond net naast zijn stallen:
Heeft u een mooie spar voor ons en zijn we nog op tijd?

Dat giet nog wel, zei boer Van ‘t Hek, ik heb nog wel een mooie,
met kluit en al en net gerooid, wat wil u nou nog meer?!
De dames waren heel verrukt, en riepen: Ottenoje,
wat mieters mooi, we nemen ‘m en tot een volgend keer.

De boom werd naarstig opgetuigd, de kaarsjes aangestoken.
Blikskaters, zei de dominee, wat is dit toch fideel!
Dat hebben we maar mooi geflikt, nu wil ik wel wat roken.
En ook het schaap Veronica genoot van dit toneel.

De dames Groen verzuchtten zacht: dit is toch wel je ware.
Hosanna, zei de dominee, en nu een jonge klare.

Samen kerstfilms kijken

Het regende al dagenlang, het gutste langs de ruiten.
De dames Groen bedachten: wat is dit een saaie boel!
We kunnen dan wellicht niet zonder paraplu naar buiten,
maar samen kerstfilms kijken, geeft ons vast een goed gevoel.

Een tijdje later arriveerden daar hun beide vrienden.
Ze deelden thee en koekjes uit, het werd heel knus in huis.
Maar toen het schaap Veronica de groene knop bediende,
verscheen op het tv-toestel slechts sneeuw en witte ruis.

Hoe kan dat nu? zo vroegen toen de dames Groen ontzet.
Zo’n mankement is hier nog nimmer eerder voorgekomen.
Wij kijken elke dag tv, ja, zelfs vanuit ons bed
en hadden anders heus wel eerder actie ondernomen.

Mejuffrouw schaap Veronica, kunt u dit repareren?
Of dominee, heeft u wellicht verstand van zo’n tv?
Wij zouden jullie hulp in dezen absoluut waarderen.
Techniek, dat is nu eenmaal niet bepaald ons kopje thee.

Wellicht, sprak toen de dominee, is op het dak iets mis.
Die stormwind van vannacht is voor antennes af te raden.
Hij klom voortvarend naar de nok, bepaald geen kattenpis,
drie schietgebedjes volgden hem bij deze koene daden.

Toen riep het schaap Veronica: hoera, we hebben beeld!
O, dominee, kom alstublieft weer veilig naar beneden.
Dan worden er, speciaal voor u, gebakjes uitgedeeld:
we vieren dat u deze storing dapper heeft bestreden.

De dames Groen verzuchtten: tóch een kerstfilm, dat is fijn!
Al hoort zo’n jonge knul toch niet alléén in huis te zijn.

Een dagje uit

De dominee verveelde zich, ’t was op een maandagmorgen,
Dus wandelde hij langs het zandpad naar de dames Groen
Die riepen opgewekt: we gaan onszelf wat pret bezorgen
Een dagje naar de Efteling, ja laten wij dat doen !

Bij ’t boterhammen smeren sprak het domineesgeweten:
Het arme schaap Veronica staat eenzaam in de wei
Zij gaat ook met ons mee, dus doe wat gras erbij als eten.
De dames Groen tenslotte kochten nog wat snoeperij

’t Vervoer was een Ford Anglia, dat werd wel even proppen
Het schaap Veronica moest bij de dames Groen op schoot
De dominee moest onderweg voor plassen drie keer stoppen;
De oude man z’n innerlijk was hier en daar vergroot

Ze stonden bij de ingang; oei, de prijzen deden schrikken !
Entree twee gulden vijftig, nou, dat is historisch duur !!
Maar na een onderonsje met wat wegen en wat wikken
Stond het gezelschap eind’lijk in de sprookjesbosnatuur

Sneeuwwitje lag te pitten, en waar zijn die zeven dwergen?
Die Holle Bolle Gijs at alles, zelfs een prop papier!
Het schaap Veronica ging bij de geitjes zich verbergen.
Wat hadden toch de dominee en dames Groen plezier!

De dag vloog om,’t gezelschap vond een schoon en rustig plekje
En rustte even uit onder een soort Ezeltje Strekje

DE WINTER KOMT ERAAN! Zei ‘t schaap Veronica

DE WINTER KOMT ERAAN! Zei ‘t schaap Veronica zoëven:
Ik kan de koude ruiken met mijn scherpe schapenneus.
Het wordt nu zaak om goed de wintertijd te overleven,
daarin is, zo men weet, het wollen vee zeer serieus.

Mijn vacht is – sjek – heel best gegroeid en niet teveel geplozen;
mijn pootjes – sjek – goed ingevet en kunnen koude aan
van lichte kille winterbries tot ernstig hard bevrozen:
een béétje Hollands schaap kan zelfs op hoge noren staan.

Ze dacht: ik ga de dames Groen met een bezoek vereren.
Ze droeg een oude muts en een verschoten omslagdoek.
De dames zeiden: welkom schaap, hebt u geen wárm're kleren,
ach dominee, welzeker leent u haar een fijne broek?

Ach ja, er ligt er vast nog eentje in het oude schuurtje,
u kunt hier ook logeren als het weer wat killer wordt
en als het al te guur waait stook ik in de tuin een vuurtje
dat voor uw broze leden lekker warm wordt opgepord.

De dames riepen: kijk eens gauw, op ’t tuinpad ligt een laagje!
Ze holden fluks naar buiten onder luid “joehoe” geschreeuw
De dominee zei: sus toch dames, kalm toch wat, gedraag je
Het schaap Veronica maakte een engel in de sneeuw.

Dag engel, prijs de Here zei de dominee toen vroom
ach, pakt u maar een lekker kransje onder uit de boom.

Natte sneeuw

Kom, zei het schaap Veronica, ik ga eens aan de tippel.
Er valt dan wel wat natte sneeuw, maar ach, dat deert mij niet.
Zie ik daar op mijn witte vachtje nou een modderstippel?
En daar en daar en daar nog één, het is een heel gebied.

Hoe kan dat nou? Ik deed mijn best de plassen te vermijden!
Hoe kan het dat die modder toch zo hoog is opgespat?
Hoe kan ik mij het beste van die zwarte troep bevrijden?
Ik ga maar naar de dames Groen, die weten vast wel wat!

De woning van de dames Groen was nog een flink stuk lopen.
Intussen was er steeds meer modder en meer natte sneeuw.
Ze schelde aan de voordeur en de dames deden open.
Die gaven van ontzetting allebei een harde schreeuw.

De dominee kwam aangesneld, van het geschreeuw geschrokken.
Terwijl hij vol verwondering het arme schaap bekeek,
sprak hij besmuikt: Veronica, ik zal er niet om jokken:
U lijkt wel op het zwarte schaap van zondag uit mijn preek.

Ach, riep het schaap Veronica en zij begon te schreien,
Die modder op mijn krulletjes, dat is toch niet mijn stijl.
De dames Groen lieten het schaap nog eventjes betijen.
Toen ging men naar het schuurtje want daar stond een grote teil.

Veronica zat in de teil te zuchten en te steunen.
De dames waren in de weer met sjampo en losjon,
waarna het tijd was om het natte schaap weer droog te feunen.
En toen was er voor allemaal iets warms in de salon.

Veronica kreeg sjokomel met een mariakaakje.
Ze vroeg verlegen of ze nog zo’n heerlijk koekje mocht.
De dames zeiden: juffrouw schaap, u is een guitig snaakje.
Vooruit, u maakt niet elke dag zo’n barre wintertocht.

Het werd nog heel gezellig, maar het bleef flink sneeuwen, dus
Vertrok het schaap Veronica naar huis toe met de bus.

Vrolijk kerstfeest

Kom, zei het schaap Veronica, we gaan het kerstfeest vieren,
de situatie in de wereld deprimeert nogal.
Het mooie is, het is bedoeld voor mensen en voor dieren,
was er niet ook een schaap bij os en ezel in de stal?

Het bleek niet moeilijk om de dames Groen te overreden,
ook bij hun vriend de dominee werd vreugd teweeggebracht.
De stemming werd nog beter door de weersomstandigheden:
de vorst was in het land en er werd volop sneeuw verwacht.

De dominee verkondigt dan voor ons het evangelie,
werd al bij voorbaat afgesproken door de dames Groen.
Wij zorgen voor garnering in de vorm van peterselie,
wat zal dat heerlijk smaken bij de dominees kalkoen.

Mooi, sprak het schaap Veronica, een rust voor mijn geweten,
gelukkig kiezen jullie niet voor shoarma van het schaap.
Ik ben er niet zo happig op om soortgenoot te eten,
dan val ik met benauwenis en schuldgevoel in slaap.

Ach hemel, riep de dominee, u jaagt me wel op kosten,
ik krijg van mijn parochie slechts een karig traktement.
Foei, morden beide dames Groen, u hoort bij de verlosten,
een beetje Christen is de week voor Kerstmis toch geen krent?

Mijn wangen kleuren, zei de dominee, ik moet me schamen,
ik ga naar de poelier en ik verzorg de alcohol.
Fijn, riepen beide dames Groen, wij gaan ook sjoppen samen
en kopen bij de warme bakker elk een halve stol.

Het werd een heerlijk samenzijn, twee feestelijke dagen.
Drie liters glühwein zorgden voor genot en welbehagen.

Metaschaap

Ik denk alvast heel stilletjes aan mei en nachtegalen,
de winter is vergangen, zong het schaap Veronica.
Hoe mooi ook: er komt écht een eind aan al die kerstverhalen,
ik heb mijn buikje vol van sneeuwbal, wijn en chocola.

Ze haalde bij de groenteman wat sla en rode bieten
en om zich te verpozen toog zij naar de grote stad.
Ze schelde bij de dames Groen, die haar toen binnenlieten.
Een kaakje? Warme melk? Cacao? Die ben ik meer dan zat.

Het wordt nu tijd voor lentegroen, de dagen gaan weer lengen,
ik heb daarom gekozen voor iets lekkers uit mijn mand.
De dames zeiden: heerlijk hoor! Wat schillen, snijden, mengen,
een zure bom erdoor; we zijn vanavond uit de brand.

De dominee stoof binnen en hij haastte zich met groeten.
Een rijmwoord zoek ik, hijgde hij, dus mensen, stop de pers.
Een delicaat poweem schrijf ik: een schaap met zeven voeten,
en dit gedicht stuur ik vanavond naar Het Vrije Vers.

Een schaap met zeven voeten? Vroeg Veronica verwonderd,
wellicht viel toch uw laatste glaasje gloeiwijn iets verkeerd?
Powetikaa, zei dominee, en verder verbijzonderd:
een Schone Dichtvorm pas ik toe en keek toen zeer geleerd.

Ach dominee, hernam het schaap, u spreekt in anastrofen.
Eureka! Riep hij entoesjast, een prachtig rijmwoord, top!
Dit komt men enkel tegen bij de grote filosofen,
vergeef me dat 'k het zeg, hier kan geen bijbel tegenop.

Tast toe, zeiden de dames Groen, genoeg ge-bla-bla-bla,
nu is het tijd voor piepers en een frisse bietensla.

De conversatieles


Het schaap Veronica begon zich wat te irriteren
Aan’t blaten in de wei van ‘s ochtends vroeg tot ’s avonds laat
“Misschien kan ik een keertje conversatieles proberen,
Daar zijn de dames Groen ook ongetwijfeld bij gebaat”

“Ik heet u allen welkom”, sprak de dominee verheven,
“Vandaag doen wij les één, en wij beginnen met één woord”.
“Heel eloquent” zeiden de dames Groen, “maar ook zwaar overdreven”
“Ach ja”, zei ’t schaap Veronica, “zoiets is ongehoord”

De dominee begon nerveus wat aan zijn bef te plukken.
“Wellicht dat een saillant detail u even is ontgaan!”
“Ja”, zei het schaap Veronica, “dan krijg je ongelukken!”
De dames Groen keken het schaap daarna neerbuigend aan.

“Uw taalgebruik is wollig, ambetant en exemplarisch”
De dominee probeerde nog: “U bent veel te abject”
Waarna de sfeer onprettig werd en verre van hilarisch.
“Ha” smaalde toen Veronica, “ U denkt teveel dyslect”

Na nog wat heen en weer gesmijt met hele dure woorden
Zeiden de dames Groen de conversatieles vaarwel.
“Kom dominee!”, zo spraken zij, “wij gaan naar chiquer oorden,
Dit sneeuwwitte rapaille is niet goed voor ons gestel!”

“Nou, dominee, bedankt!” ; het schaap Veronica was blij
en mekkerde nog dagenlang tevreden in de wei.

Bergbeklimmen

Ooit, zei het schaap Veronica, ga ik een berg beklimmen.
Dan plant ik alle vier mijn schapenhoefjes in de sneeuw.
Tja, mijmerde de dominee, die onbekende kimmen
die je kunt zien vanaf de top; je voelt je net een meeuw.

O dominee, o juffrouw schaap, wat bent u overmoedig.
U beiden hebt geen enkele ervaring op een berg.
De dames spraken ferme taal; de dominee keek goedig.
Veronica hield voet bij stuk: nee, u vergist zich erg.

Het schaap stamt van de moeflon af, die thuishoort op een helling.
Het liefste gaan wij opwaarts door een innerlijke drang.
Een polderwei, een dijktalud, het is voor ons een kwelling.
Al woon ik hier van lams af aan, ik voel me niet senang.

De dominee riep enthousiast: zo komen wij wel boven!
We gaan gevieren aan een touw, en u is onze gids.
We klimmen zonder zorgen over gletsjers en langs kloven.
De dames zwichtten: nou vooruit, ook wij gaan naar de spits.

Het viertal toog naar Zwitserland, de klimtocht kon beginnen.
Een kaart was overbodig, want er was een moeflonbrein.
Na anderhalf uur lopen sloop er toch wat twijfel binnen:
een rotswand links, een braambos rechts en rechtdoor een ravijn.

En wat zegt onze moeflon nu? vroeg dominee sarcastisch.
Hè jakkes, wat een nare toon, zeiden de dames Groen.
Het arme schaap doet zo haar best, wij vinden het fantastisch.
Dat hier nou een ravijn ligt, daar kan zij toch niets aan doen?

Het schaap keek wat bedremmeld toe vanaf een hoopje stenen,
waarvan ze niet bemerkte dat het enigszins bewoog.
Er klonk een klagelijk geblaat en toen was ze verdwenen.
Gelukkig zat ze aan een touw; men trok haar weer omhoog.

Het viertal maakte rechtsomkeert, liep zwijgend naar het dal.
Nadien werd er niet meer gesproken over dit geval.

* halftijdse balans *

Tot niet geringe vreugde van de jury beleefde het Schaap Veronica de afgelopen tijd niet minder van 13 gloednieuwe, hartverwarmende afleveringen. Ze doen smaken naar meer, dus laat jullie vooral inspireren door deze voorbeelden (én een reeds bestaande uit 2012, dankjewel Judy), beste afbakkers!

Er resten nog acht dagen om een inzending klaar te stomen. Maak er iets moois van!

Een dankbare jury

P.S.: Let erop dat je gedicht sneeuw bevat - tenminste als je wil meedingen naar de hoofdprijs. Dat is (nog) niet het geval voor alle reeds ingestuurde bijdragen. Kijk dit dus zeker nog eens na, en maak indien nodig nog enkele welgemikte aanpassingen.

De kijkende man

Oh jee, zeiden de dames Groen, daar staat die man te turen!
Warempel, zei de dominee, wat moet die kerel daar?
Wij weten ook niet wat hij wil, hij staat er soms wel uren.
O dominee, O juffrouw schaap, zijn wij nu in gevaar?

We durven haast de tuin niet in als hij daar staat te kijken.
Soms volgt hij op een afstand wanneer wij een boodschap doen.
We durven niet meer bij het raam te staan wanneer we strijken.
Nee echt, dit is geen leven meer, zeiden de dames Groen.

Veronica dacht even na en liep toen naar het schuurtje.
Daar pakte zij een flink stuk touw en ook een jute zak.
Ziezo, sprak zij voldaan, dit wordt een spannend avontuurtje.
Dus dominee en dames Groen, we moeten aan de bak.

Een tijdje later wandelden de dames Groen naar buiten.
Ze liepen richting supermarkt met allebei een tas.
De man liep op een afstand mee. Het net begon te sluiten:
Twee achtervolgers kwamen dichterbij met stille pas.

De dominee stond hevig met de jute zak te zwaaien.
Hij ving de man; het jute kwam tot aan diens bovenbeen.
Veronica begon het touw al rond en rond te draaien.
Help, help, klonk het, ik wou niets doen, ik stond en keek alleen.

Ze keerden terug naar huize Groen, de sfeer was erg gespannen.
Het touw werd afgewikkeld en het jute ging omhoog.
Dag meisjes Groen, het spijt me zo, ik maakte domme plannen.
Ik raakte jullie na het eindexamen uit het oog.

Ach nee, daar heb je Jan de Wit. Je was altijd verlegen.
We vonden je wel aardig, maar dit heb je stom gedaan.
Je was zo’n slimmerik op school, dit valt ons van je tegen.
Nu krijg je thee met appeltaart, maar daarna moet je gaan.

Met kerst kwam er een mooie kaart, een landschap in de sneeuw
voor de twee allermooiste meisjes van de hele eeuw.

Op vrijersvoeten

Ach lieve dames Groen, ik zou graag even met u praten,
zo sprak het schaap Veronica terwijl zij binnentrad.
Ik vrees dat ik verliefd ben, ik verkeer in alle staten.
Hoe pak ik zoiets aan? Ik heb niet eerder liefgehad.

Kijk, Bertram van boer Zwaanswijk blaat voortdurend lieve woordjes.
Hij mekkert serenades en hij vindt mij ooi zo mooi.
En hierdoor gaat mijn hart tekeer en krijg ik rooie oortjes,
maar ik wil niet te snel, ik ben geen ooi van laag allooi!

Maar o zijn vacht is wit als sneeuw, zijn ogen zijn zo prachtig.
Zijn horens zijn zo kunstig in een wonderkrul gedraaid.
Hij staat daar fier en onversaagd, zijn lijf is stoer en krachtig.
En in mij is het liefdesvuur nu plotsklaps opgelaaid.

Heel goed dat u ons raadpleegt, wij zijn beiden zeer ervaren.
De liefde is vertrouwd terrein, aldus de dames Groen.
Wij hebben nog gevreeën met de broertjes Kwispelaere
en hadden kennis aan de tweeling Brouck tot Boezeroen.

Wat weet u, juffrouw schaap, van het opjekt van uw affeksie?
Behoort hij tot een edel ras en tot een oud geslacht?
Een ander punt van aandacht: Is uw vrijer vief en seksie?
Het moet niet gaan vervelen, heeft u daar wel aan gedacht?

De dominee trad binnen en kwam ijlings tussenbeide:
Maar dames toch! Toe kijk nu eens. U maakt het schaap van streek.
Zij vraagt slechts om bemoediging, dus laat haar niet zo lijden.
Veronica, volg trouw uw hart, dat is wat ik u preek.

Veronica wist nu genoeg en ging er snel vandoor.
Ook Bertram werd niet meer gezien, van hen ontbreekt elk spoor.

Lekker hapje

Vanavond ga ik lekker eten, zei de dominee
Ik trek mijn beste pakje aan en kies een vrolijk dasje
Het geld uit de collectezak, neem ik met kerst niet mee
Ik steek dit leren sjekboek wel een keertje in mijn jasje

Hij zei - en trok de voordeur met adventskrans stevig dicht
Wat is het prachtig buiten met die dichtgesneeuwde straten
De vlokken vielen vredig en het dorp was mooi verlicht
Toen liep hij naar het dorpscafé waar ook de dames zaten

De dames Groen, ze wenkten naar de ober, alletwee
Hun houten tafel was nog leeg, er brandde slechts een kaarsje
Zeg, mogen wij bestellen kerel, graag de wildpaté
Nou ja, u reageert niet eens, u lapt ons aan uw laarsje

Er stoof wat sneeuw naar binnen toen de preker binnen kwam
Hij sprak de ober aan die net op weg was naar de dames
Ik wil het duurste van de kaart, de stoofpot van het lam
En haast u wat, geen dagmenu´s of andere reclames

De dominee werd snel bediend, eerst kip in bladerdeeg
En na het lamsvlees roomijs en toen koffie met een drankje
De dames Groen, ze ergerden zich geel, ons bord blijft leeg!
Wij hebben na een uur of twee niet eens een borrelplankje!

Drie tafels naast hen had het schaap Veronica een deet
Ze zei, u bent een lekker hapje, echt om op te vreten
Het ram dat corpulent was en aan suikerziekte leed
Begon al bij het denken aan het minnespel te zweten

En zo verstreek de avond in dat kleine restaurant
Er was een buik vol eten en er was een buik vol vlinders
De dames hadden ook hun buik vol, van de wantoestand
ze klaagden, die bediening hier kan echt wel iets gezwinders

Ons plekje heeft na uren nog niet eens een tafelkleed!
De dominee, hij baalde, want zijn sjek werd afgewezen
Veronica, zij slaakte smoorverliefd een hartenkreet
Ik wil u, riep ze tot het ram, komt laten wij gaan kezen!

Het ram sprong op Veronica, warempel met effect
Vanavond werden sjek noch tafel, maar het schaap gedekt

KREK, riep het schaap Veronica

Kijk nou! Een strooibiljet, die kreeg ik van een dolle dame!!
Het schaap begroette nauwelijks de beide dames Groen
Ze willen demestrere!! En ze groepen buiten samen!
Mejúffrouw schaap, zeiden de dames, waar is uw fatsoen?

Hier staat dat manspersonen soms ons dames deranzjeren
Mon Dieu! riep toen de dominee. Dat is niet wáár, nee heus?
In katzwijm viel het duo Groen. Wie wilde hen onteren?
Ze vonden heel die toestand onwaarschijnlijk curieus.

Nou echt hoor, zei Veronica, ze trekken aan mijn krullen.
En aan mijn staartje. 'k Voelde laatst nog op mijn bil een aai.
Affreux! riep weer de dominee, zeg, wat bewéégt die knullen?
Veronica's vriendinnen zeiden, dat is niet zo fraai.

Krek, riep het schaap Veronica, mijn krullen zijn me heilig!
'k Wil actie nu!! U wilt toch ook voor onze zusters recht!
Och heden, zagen net de dames Groen, 't is echt niet veilig,
daarbuiten woedt een benen brekend sneeuwballengevecht.

Het schaap keek eens haar goede vriend trouwhartig in de ogen.
He, dominee? U bent een heer, gaat u dan met me mee?
Hij trok een tisjoe, snoot zijn neus, de schouders iets gebogen.
Toen sprak de dominee, welja zeg, kweetniet...nou, eh,...nee...

Daar ging het schaap allenig. Op haar flinkheid moest geproost.
Maar niet met zjnaps. Er was behoefte aan een bakje troost.