Afbakvers 82

Nautisch

Nautisch verwijst naar alles wat te maken heeft met de zeevaart, schepen en het leven op of rond het water.

De gedichten moeten de sfeer van een shanty hebben. Voorbeelden van shanty's zijn er veel op YouTube.

Shanty’s waren geen entertainment maar gereedschap:
- het ritme hielp bemanningen synchroon trekken of duwen 
- de shantyman zong de regels, de bemanning antwoordde in koor 
- call‑and‑response is dus typisch

De teksten gaan vaak over:
- het harde leven op zee 
- heimwee naar thuis 
- stormen, havens, rum 
- kameraadschap en humor 

In de gedichten gaan we ons hiertoe niet beperken. Algemeen is het thema nautisch en het moet vooral verhalend zijn en een leuke clou hebben.

Misschien voelt iemand zich geroepen om er daadwerkelijk muziek onder te zetten.

- Geef je vers een titel
- De versvorm is vrij te kiezen

Ik ga op de achtergrond meedoen en geef mijn vers na jurering.

De uiterste inzenddatum is vrijdag 13 maart middernacht.


Veel plezier,,

John

Hier heb ik heel veel zin in!
Hoeveel verzen mogen we per persoon, John?

Onbeperkt Judy. Ik hoop op veell pareltjes.

In het zicht van de haven

Ik sta hier eenzaam, hoog op de vlonder
Ik ben de dagen, al maanden kwijt
Dit schip met mannen, daar kan ik zonder
Ik mis mijn liefje, mijn mooie meid

De rum moet vloeien, in het vooronder
Wij varen huiswaarts, na lange tijd
De hoofdpijn morgen, scheelt ons geen donder
Zolang het ons maar, van angst bevrijdt

Ik tuur de kim af en zoek gevaren
Maar er is leegte - en rust op zee
Zo kan ik lang de - verte in staren
En denk aan hoe vaak, ik met haar vree

Wij varen huiswaarts, na vele jaren
Dus waag een gokje - en dobbel mee
Ons schip geladen met handelswaren:
Tabak en koffie, peper en thee

Ik zie een lichtflits daar aan de einder
Er vliegt een kogel, naar onze schuit
Ik grijp een kijker, zie het verfijnder
En slaak tenslotte, een noodkreet uit

Nog even varen, en - hop - we zijn d´r
Plots dringt geschreeuw door, in de kajuit
De tweede hulpkreet, klinkt vastomlijnder
´Laad snel de wapens - en zoek het kruit´

Vlak voor de haven, zullen wij zinken
Dus laat dat restje, drank niet staan
Wij gaan tevreden, dronken verdrinken
Omdat wij tot op - de bodem gaan

Voor de muzikale versie, zie hieronder

Shanty voor solist en koor op de melodie van het Smurfenlied:

Solist: Pedro de purser
Koor in italic: de passagiers

Het zingende cruiseschip

Iedereen hier blij aan dek?
- Ja, zo'n cruise is echt te gek!
Staan de snacks en drankjes klaar?
- Ja, Moët en kaviaar!

Allemaal goed ingesmeerd?
- Ja, totaal geïmpregneerd!
Straks treed Corry Konings op
- Oh, die zangeres is top!

Sorry dat ik nog eens stoor
- Beste man, dat geeft niet hoor
Kijk een ijsberg daar in zee
- Dat is vast niet goed, oh jee!

Klopt, ontwijken gaat niet meer
- Wat bedoelt u nu meneer?
Onze boot gaat zo kapot
- Dan wordt zinken vast ons lot!

De Titanic ooit gezien?
- Zeker, wel een keer of tien!
Net als toen zijn wij gedoemd
- Maar we worden wel beroemd!

Spring nu maar in zee, oké?
- Mag de kaviaar ook mee?
Tuurlijk en die fles Moët
- Onze dood wordt dolle pret

Iemand nog wat ijsbergsla?
- Wat een goeie grap, haha!
Deze shanty duurt best lang
- Dit is meer een zwanenzang!

Kijk wie op de reling staat
- Ons idool in vol ornaat!
Nu ons schip ten onder gaat
Heeft zij nog één wijze raad
Dus nu allen in de maat:
- Huilen is voor jou te laat!

====

Wie vraagt die slaagt!
Inmiddels heeft de bekende Zeeuwse muziekproducer JW Goedhart met behulp van AI een liedje plus een clipje gemaakt van mijn shanty, dat hieronder te bewonderen is. De rolverdeling tussen het koor en de purser loopt halverwege een beetje spaak, maar dat dondert niet, het resultaat is reuzeleuk.
JW, super bedankt, ook namens Corry Konings.

Het zingende cruiseschip op youtube:

Dekzwabber (buiten mededinging)

Je wordt zomaar een zeeman niet
Zoals bezongen in dit lied
Van een kornuit, een stuk verdriet
Die alsmaar niet zijn fouten ziet

Zijn klaagzang onterecht en oud
Omdat hij nooit zijn smoel eens houdt
Bij alles gaat hij in de fout

U weet wel aan wie ik hier denk
Een wielerknecht, zijn naam is Henk

Ondertussen is er een echt liedje gemaakt van mijn shanty Het zingende cruiseschip. Zie hierboven ⤴️

Afbakkers,

Ik lig helemaal dubbel van het lachen van de shanty van Maarten en JW.

Als jury (John, John, en co.) zal ik straks toch puur op de tekst moeten besluiten of dit wel genoeg is om goud uit te delen.

Het ontslaat de overige dichters niet om dit te overtreffen. De lat is wel hoog gelegd.

Ik ga nog maar eens luisteren.

Met groet,

John

Zeemansblues

Ik ben een doorgewinterd zeeman
die heel de wereld heeft gezien
Zo’n echte ouderwetse zeeman
die heel de wereld heeft gezien
Ik weet nog niet hoe lang ik meekan
tot aan het bitt’re eind misschien

Ik ging naar zee met vijftien jaren
sliep op een bultzak in het ruim
Nog maar een joch van vijftien jaren
sliep op een bultzak in het ruim
In slaap geschommeld door de baren
lag ik te zuigen op mijn duim

Ik mocht niet mee gaan passagieren
maar langs de tros klom ik van boord
Ik was te jong voor passagieren
maar langs de tros klom ik van boord
In angstaanjagende kwartieren
heb ik mijn eerste zoen gescoord

Weer thuis vond ik een aardig meisje
We trouwden en ik kocht een huis
Ze was een lief en zorgzaam meisje
We trouwden en ik kocht een huis
maar toen ik thuis kwam van een reisje
zag ik meteen: dit is niet pluis

Daar in de kamer stond een wiegje
Het kind keek vrolijk in het rond
We keken samen in het wiegje
Het kind keek vrolijk in het rond
“Je zoon” zei zij, ik zei: “Dat lieg je
Ik zie daar buurmans neus en mond”

Agenten vonden beide lijken
Hun kind ging met zijn oma mee
Ze vonden het op roofmoord lijken
maar het motief, daar was wat mee
Toen men het nader ging bekijken
bleek de verdachte al op zee

Daarom blijf ik voor altijd zeeman
want van dit schip kan ik niet af
De jonkies zien een oude zeeman
die altijd varen moet voor straf
En wat als ik straks niet meer meekan?
Dan rust ik in mijn zeemansgraf


AI Singing heeft hier een melodie bij gemaakt. Na het openen van de site moet je op het plaatje klikken om het lied te starten

Het ontbreekt me wat aan inspiratie de laatste tijd, maar een afbakvers is en blijft een uitgelezen kans om over wat leuke invalshoeken te prakkeseren en/of ergens mee op de proppen te komen. Soms helpt het daarbij hier en daar wat af te kijken of luisteren en ditmaal haalde ik met plezier de nodige inspiratie uit de Ierse klassieker "All for me grog".

Het gaat weer naar drank

En het gaat weer naar drank!
Die fijne, zuiv're drank!
Alles gaat weer naar bier of sigaren!
Ja, we drinken maar door!
Met heel het shantykoor!
En we zullen samen menig zee bevaren!

Waar is mijn shirt?
Mijn afgeleefde shirt?
Ach, verruild voor wat bier en sigaren!
Maar, nou ja, niet getreurd.
Het was geheel verscheurd,
dus het shirt was het niet waard nog te bewaren!

En het gaat weer naar drank!
Die fijne, zuiv're drank!
Alles gaat weer naar bier of sigaren!
Ja, we drinken maar door!
Met heel het shantykoor!
En we zullen samen menig zee bevaren!

Waar is mijn arm?
Mijn haveloze arm?
Ach, verruild voor wat bier en sigaren!
Maar nu sla ik vast vaak
veel vrouwen aan de haak,
dus die arm was het niet waard nog te bewaren!

En het gaat weer naar drank!
Die fijne, zuiv're drank!
Alles gaat weer naar bier of sigaren!
Ja, we drinken maar door!
Met heel het shantykoor!
En we zullen samen menig zee bevaren!

Waar is mijn been?
Mijn lusteloze been?
Ach, verruild voor wat bier en sigaren!
Maar waar ik nu ook drijf
houd ik mijn poot goed stijf,
dus dat been was het niet waard nog te bewaren!

En het gaat weer naar drank!
Die fijne, zuiv're drank!
Alles gaat weer naar bier of sigaren!
Ja, we drinken maar door!
Met heel het shantykoor!
En we zullen samen menig zee bevaren!

Waar is mijn schip?
Mijn afgematte schip?
Ach, verruild voor wat bier en sigaren!
Maar heel vaak vond ik al
de beste drank aan wal,
dus dat schip was het niet waard nog te bewaren!

En het gaat weer naar drank!
Die fijne, zuiv're drank!
Alles gaat weer naar bier of sigaren!
Ja, we drinken maar door!
Met heel het shantykoor!
Want je hoeft daarvoor geen zeeën te bevaren!

Ja, we drinken maar door!
Met heel het shantykoor!
En je hoeft daarvoor geen zeeën te bevaren!

Mij is ter ore gekomen dat Bløf zijn ‘Zoutelande’ sterk geïnspireerd is door een piratenlied uit de 17e eeuw, getiteld ‘Zoute handen’. De componist van dit korte lied is tot op heden onbekend.

Op de melodie van Bløf - Zoutelande (feat. Geike):

Zoute handen

Niets is mooier dan met touw ons schip doen keren
En met zelfverzonnen liedjes vrolijk vis fileren
Maar we vonden geen goud op al die witte stranden
Dus we boenen maar de stevens met
Zoute handen, met zoute handen

En dan drinken we rum in het oude strandhuis
Onze kaptein mist een oog en een arm
Onder mijn stoel hang ik mijn riem met dolken
Ja, ik leef voor piraat zijn, leef voor piraat zijn

Wij zitten hier in dit gammele strandhuis
Onze chirurg staat op tafel te dansen
We vergeten de tijd en we lachen, we lullen
Ja, ik leef voor piraat zijn, leef voor piraat zijn

WALVISBALLADE

ik heb in Turkije de zeeën bevaren
een snikhete zomer, ik krijg een flashback
de golven, de vrijheid, de wind in de haren
wat ging ik toen vreselijk over mijn nek
een groepje toeristen voor dood op het dek
ze gingen van boord met een vracht aan bombarie
vol trots bleef ik daar in het shirt met de vlek
ik deed met neef Arie een walvissafari

de Turken, ze hielpen met grootse gebaren
het stoppende stokbrood, de heilzame snack
ze gaven me cola, dat zou me bedaren
ik hoorde mijn gabber, een vrolijk gekwek
hij vroeg zeer misplaatst om een uitsmijter spek
ik stond weer te braken, zat in de penarie
het schip stond rechtop maar hij bleef in gesprek
ik deed met neef Arie een walvissafari

ik had in de auto als kind al bezwaren
hoe kon ik zo stom zijn, zo’n tocht, deze stek?
dus vraag ik een Turk mij meer leed te besparen
hij kijkt naar mijn schoenen, vol stinkende drek
ik vlieg naar de kant, deze trip is te gek
een knalrode speedboat, een water-Ferrari
aan land een ‘waar ben ik?’ en stevige trek
ik deed met neef Arie een walvissafari

o, woelige baren, de wal is mijn plek
een kruk, de hotelbar, mijn vaste Campari
de groep komt erbij, ‘niets gespot,’ een echec
ik deed met neef Arie een walvissafari


De gezongen versie: suno.com/song/fc457513-dadd-4c01-a938-72dbeb8a6441

De nieuwe kapitein

‘Licht het anker, hijs de zeilen
Voor de nacht valt vaar ik uit
Slijp de dolken, messen, bijlen
Vul pistolen vol met kruit

Hup, het dek moet brandschoon blinken
Geen getreuzel, pak een mop
Wie zijn mamma’s stoere binken?
Dweil je suf en houd je kop

Stop met naar het dek te staren
Landrat met je dooie blik
Wil je liever bootje varen
In de buik van Moby-Dick?

Klim de mast in luie meeuwen
Snel je naar het kraaiennest
Tempo, tempo, dit duurt eeuwen
Ongeschoren hoopjes m…’

Plots kwam ma bij Tim naar binnen:
‘Schat, wat schreeuw je fel en hard
Moest je weer wat nieuws verzinnen?
Ben je alweer uitgedart?

Tim riep: ‘Mam, ik wil acteren
Kijk hoe mooi dit pak mij staat
Dus ik ben aan ‘t repeteren
Voor de nieuwe Piet Piraat’



Pexels

Geregeld vertel ik mijn vrouw (Anneke) wat er zoal op Het vrije vers speelt. Zo liet ik ook de eerste shanty's uit deze afbakopdracht horen.
Enthousiast geworden schreef zij (ze dicht zelf ook, maar eerder de wat meer serieuzere poëzie) onderstaande liedtekst. Ik maakte met behulp van Suno.ai er de zang en muziek bij.

NAAR DE OOST

Ja ik vertrek voor karig loon
Ver van vrouws rokken, dochter, zoon
Ver weg van huis, familieleden
Of via 't weeshuis toegetreden

Wanneer ik even rust geniet
Blijkt er iets zwaars op me te drukken
Het missen van een mooie griet
Daardoor ontstaan wat vreemde nukken

Het lage volk zit voor de mast
Erachter zit het hoge vast
Veel is er waarin ze verschillen
Maar er is iets wat allen willen

Wanneer ik even rust geniet
Blijkt er iets zwaars op me te drukken
Het missen van een mooie griet
Daardoor ontstaan dan vreemde nukken

De mannen worden soms betrapt
Wanneer ze met elkander vrijen
Dan wordt er overboord gestapt
De toorn van God zal dan betijen

Wanneer ik even rust geniet
Blijkt er iets zwaars op me te drukken
Het missen van een mooie griet
Daardoor ontstaan dan vreemde nukken

Iemand heeft daar iets op bedacht
De stoffen pop 'Dame de Voyage'
Dat heeft de goesting toen verzacht
Ze weigert nimmer een vrijage

Wanneer ik even rust geniet
Blijkt er iets zwaars op me te drukken
Het missen van een mooie griet
Daardoor ontstaan dan vreemde nukken

Ze is gedegen handelswaar
Geliefd bij Fransen en Chinezen
Ze staat voor elke zeeman klaar
Bij The 'Dutch Wife' moet je dus wezen

Die haar bedacht heeft, zij geprezen!

En hier de link naar de gezongen versie ; suno.com/s/7R0s3NGwm3OppS9N

Hi Anneke,

Welkom op het forum!

Hi Remko,

Leuk. weer zo'n gegenereerd lied!

En, toen dacht ik: dat moet ik toch ook kunnen?

En, inderdaad (vooral ook voor de andere forumleden), het is een makkie!

Ik heb zojuist een versie toegevoegd!

Grote groet,

HET ZEEGAT UIT

Refr
Eerst dagen en nachten lang varen
trotseren van woelige baren
van vlagen van stormen en wind
geen binken die het zich beklagen.

Gezwind wenden wij dan de boeg
naar thuis onze veilige haven
verlangend naar wijf, hond en kind
doch niet vooraleer in de kroeg
na ‘t hijsen van menige kaven*
de keel met een scheêbier* te laven.


Coupl
Het zeemanschap zit ons in ‘t bloed
geslachten lang als stoere bonken
reeds deinen wij op eb en vloed
de oceaan voert ons smoordronken .

Vast niet voor mussels* noch voor sprot
noch geirnaerts*, wel voor kabeljauwen
pladijs, schol, schellevis en bot
vieren wij onbeschroomd de touwen.

Terwille van de bete broods
bevaren wij met lotgenoten
en hulpe van de god der goden
Neptunus vaak de plek des doods.

Wij stomen op naar wijd en zijd
zelfs Satan zal ons niet beletten
alom de netten uit te zetten
het ontij en labeur ten spijt.

Koortsachtig ook kijken we uit
om weg van onze hartsvriendinnen
de hipste aller zeemeerminnen
te lokken binnen de kajuit.

Kijk nooit op deze kerels neer
gespeend van vissers, goed geweten,
valt griet noch tong doch stoemp te vreten.
Betuig ze daarom lof en eer.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
P.S.
“Mijn moederspraak, mij lief als geen” (K.Groth)
West-Vlaanderen is de enige Belgische kustprovincie:
* kaven = grote glazen bier
scheêbier = het ultieme glas genuttigd alvorens afscheid te nemen
mussels = mosselen
geirnaerts = garnalen

De woelige baren

De woelige baren
met al hun gevaren
bepalen de jaren
op zee
Bij zorgeloos praten
met rum in de vaten
blijft angst voor piraten
privé

We varen naar huis toe met kostbare vracht
Een zuidwester bries bolt de zeilen
De wind waait gestaag, niet te hard, niet te zacht
We halen vandaag honderd mijlen
Die ouwe denkt nou al aan moeder de vrouw
De roerganger zingt van zijn meisje
De wind is standvastig, de hemel is grauw
Een paar dagen nog duurt ons reisje

De woelige baren
met al hun gevaren
bepalen de jaren
op zee
Bij zorgeloos praten
met rum in de vaten
blijft angst voor piraten
privé

De sfeer is ontspannen, de reis loopt gesmeerd
We kunnen de Noordzee al ruiken
Het Nauw van Calais wordt vandaag gepasseerd
Het lijkt hier in kannen en kruiken
maar dan roept het kraaiennest “Kaper in zicht”
We hebben gelukkig kanonnen
Die worden geladen, bemand en gericht
De strijd om de vracht is begonnen

De woelige baren
vertonen na jaren
de ergste gevaren
der zee
We hebben granaten
en kruit in de vaten
We splijten piraten
in twee

Een knal en gekraak, in de romp zit een gat
maar dan klinken onze kanonnen
De mast van het zeeroversschip ligt al plat
Het kapseizen lijkt ook begonnen
Wij juichen en joelen bij ’t gat in de romp
De stuur roept: “We hijsen de zeilen”
Ik doe iets onhandigs en val in de plomp
naar dieptes die niet zijn te peilen

De woelige baren
de angst van de jaren
is uit mij gevaren
in zee
Het schip zit vol gaten
Daar varen mijn maten
Ik moet ze verlaten
Tabee

Ik daal al een tijdje, maar word niet benauwd
’t Is vreemd dat ik zo lang mijn adem inhoud
De dame met vissenstaart lijkt zo vertrouwd
We hebben op zeegrond een huisje gebouwd

De woelige baren
zijn zwemboulevarden
Ik woon nu al jaren
in zee
Wilt u dat wij schrijven
hoe deze twee lijven
de liefde bedrijven?
O nee!


AI Singing heeft hier een melodie bij gemaakt. Na het openen van de site moet je op het plaatje klikken om het lied te starten.

SCHIPPER HOU ZEE

Refr
Wij zeebonken wenden de steven
het vissersbestaan is ons leven
noch ontij noch storm houdt ons tegen .
Beveiligd door Neptunus zegen
gaan wij ofschoon vrouwen ons missen
het zeegat vlot uit om te vissen.

Coupl
Welaan kameraden
klit niet aan de ree
volvoer vastberaden
de roep van de zee.

Wij vieren de touwen
hoogtijd om te gaan
al laten veel vrouwen
mistroostig een traan.

Op woelige baren
niets is ons teveel
gaan wij spijts gevaren
op jacht naar makreel.

Wij azen benevens
op schelvis en schol
inzonderheid tevens
op tong bennen vol.

Met recht en met reden
content, welgezind
hijst daarop tevreden
het scheepsvolk de pint.

Op adem gekomen
worden wij geacht
naar wal op te stomen
met heel onze vracht.

Labeur op de schuiten
maakt zeelui niet rijk
maar dankzij de kluiten
blijft men uit de zeik.

Weer staan vanaf morgen
zij startensgereed
de moestuin verzorgen
is hen niet besteed.

Nog twee exemplaartjes dan maar, waaraan ik de komende 28 uur niet veel meer verwacht te kunnen sleutelen. Veel meer valt er helaas niet meer uit te halen en omdat ze in zekere zin 'af' zijn kieper ik ze toch nog maar even over boord hier het forum op. U merkt allicht op dat ik gematigd enthousiast ben, maar ik vond het stiekem ook jammer deze probeersels helemaal weg te gooien en vind afbakvers-inzendingen eigenlijk juist uitermate geschikt om als 'publieke schrijfoefeningen' te gebruiken.

Op de rivier (op muziek)
Geschreven op de wijs van 'The Wild Rover'

Het leven als schipper valt niet altijd mee,
maar soms is een bootreis niet zo’n slecht idee.
De vaten zijn vol, dus de stemming is goed.
We krijgen al zuipend spontaan goede moed.

En we zuipen samen!
Samen op de rivier!
Als de rum ons te veel wordt,
gaan we over op bier!

Als golven ons tarten is ieder pislink,
dus vaak starten wij dan vast met het gedrink.
We proosten voorzichtig want met onze dorst
wordt zelden eens zomaar een druppel gemorst.

En we zuipen samen!
Samen op de rivier!
Als de rum ons te veel wordt,
gaan we over op bier!

Eerst waren we steeds in de weer op de zee,
maar niemand was daar ooit volledig tevree.
We hielden de golven maar moeilijk in toom
en drijven dus nu op een zoetwaterstroom.

En we zuipen samen!
Samen op de rivier!
Als de rum ons te veel wordt,
gaan we over op bier!

Ons slopende tempo bracht heel wat teweeg:
de blazen zijn vol en de glazen zijn leeg.
Dit loopt uit de hand, straks, waar ik ook maar kijk.
Nog eventjes en dan begint het gezeik.

En we zuipen samen!
Samen op de rivier!
Als de rum ons te veel wordt,
gaan we over op bier!

Als de rum ons te veel wordt,
gaan we over op bier!



Vloed (op muziek)

Hoe ik mijn schip, hier in dit slib,
ooit nog voor anker moet krijgen.
Dat is de vraag, nu hier gestaag
spontaan de wateren stijgen.

Wacht hier een doop? Of blijft er hoop
op lijfsbehoud door een wonder?
Komt het nog goed? Of zinkt de moed
en gaat ons schip kopje onder?

Nu was er geen die zich meteen
op deze bootreis verheugde.
Het stormt en stort, waardoor het schort
aan elke reden tot vreugde.

Voor lange tijd is tot mijn spijt
niets leuks gebeurd om te vieren.
Man, wat een zee. Dit valt niet mee,
hier bij die stinkende dieren.

Zo’n zondvloed is geen kattenpis.
Wat valt dit ons allen tegen.
Geen zon die schijnt en maar geen eind
aan die voortdurende regen.

Het eist zijn tol. Nooit houd je ’t vol.
Je loopt jezelf te bedriegen.
Ik word hier gek, zo op dit dek
en straks zie ik ze nog vliegen!

Ach, kijk een raaf, zwartgrijs en gaaf.
Vlieg jij maar weg of ik pak je!
En daar een duif. Man, wat een kluif!
O, nee, het is slechts een takje.

Maar dat stuk groen zal hopen doen!
Is ons laagwater gegeven?!
Ja, het is klaar! We gaan zowaar
toch nog een tijd langer leven!

Ja, het is klaar! We gaan zowaar
toch nog een tijd langer leven!

Beste afbakkers,

Vrijdag de dertiende is ten einde en daarmee is ook de inzendtermijn verstreken van deze afbakopdracht.
De jury vindt het enorm geslaagd. Zij heeft zich erg vermaakt met alle inzendingen.

Maar.....wat heeft de jury zich op haar hals gehaald om dit te moeten jureren. Zij wil dit zorgvuldig doen. Daar is tijd voor en zij probeert zo snel mogelijk met een juryverslag te komen.

Er liggen moeilijke afwegingen in het verschiet.

De jury houdt zich vast aan de woorden van Abel Tasman:
“Ik zal voortvaren, al toont de kaart geen einde.”

Met groet,

John