Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Kroost

Kroost 13 okt 2021 11:19 #1

  • Wim Meyles
  • Wim Meyles's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • taalhumorist
  • Berichten: 2288
  • Ontvangen bedankjes 3415

pixabay

Kroost

Bij al het echtelijk genot
komt ook de kinderwens aan bod.
Gelach, geknuffel, geravot,
wie is op zoiets niet verzot?

De peuter is een hartendief,
maar blijft niet schattig, braaf en lief,
het kleine ding wordt assertief,

met onophoudelijk gedrens:
elk uur een nieuwe kinderwens.
www.wimmeyles.nl

Nieuwste boek: De mug en de olifant (fabels en light verse)
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Kroost 13 okt 2021 11:55 #2

  • René Turk
  • René Turk's Profielfoto
  • aanwezig
  • Forumgod
  • reneturk.nl
  • Berichten: 358
  • Ontvangen bedankjes 293
Leuk Wim

Al moest ik 'gedrens' wel even opzoeken.

Weer iets geleerd : )

Grote groet,
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Wim Meyles

Kroost 13 okt 2021 12:02 #3

  • Frits Criens
  • Frits Criens's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 2216
  • Ontvangen bedankjes 1664
Dag Wim, mooi spel met het woord 'kinderwens'. Het is een uiterst wendbare vorm bovendien die je een tijd geleden hebt geïntroduceerd.
c.a.
Frits
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Wim Meyles

Kroost 13 okt 2021 16:06 #4

  • Niels Blomberg
  • Niels Blomberg's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Schoonschrijver
  • Berichten: 2079
  • Ontvangen bedankjes 1340
René Turk schreef :
Al moest ik 'gedrens' wel even opzoeken.
Is gedrens zo'n ouderwets woord? Ik voel me ineens heel oud.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Kroost 13 okt 2021 23:36 #5

  • René Turk
  • René Turk's Profielfoto
  • aanwezig
  • Forumgod
  • reneturk.nl
  • Berichten: 358
  • Ontvangen bedankjes 293
Tja... Wat zal ik zeggen?

Ik ben van '74... ; )
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.148 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

POE, riep het schaap Veronica



POE, riep het schaap Veronica, wat kan dit paard hard draven!
Ik dacht: zo’n huifkar die gaat vast van sjokke-sjokke-sjok…
Maar kijk, dit is al Zwammerdam en daar ligt Bodegraven.
Kom dominee, geef mij de zweep! Nu mag ik op de bok.

Kijk uit, riepen de dames Groen, daar komen scherpe bochten!
O jee o jee o jee o jee, wij zijn een beetje ziek…
Wij dames zijn te fijn gebouwd voor zulke woeste tochten.
De dominee zei stoer: Maak u geen zorgen, geen paniek!

Ík ben toch zeker in de buurt, om over u te waken.
Bescherm ik u niet immer tegen onraad en gevaar?
Toen schrok het paard van eenden die de rijbaan overstaken,
een KNERP! een KRAK! een BONK! en alles schudde door elkaar.

Ze vlogen uit de huifkar en ze landden in de struiken.
Opeens hoorden ze achter zich gejammer en gezucht.
Kijk nou! riep ’t schaap Veronica. Het is mijn tante Truike,
ze ligt ondersteboven, met haar voeten in de lucht!

Komaan, zo sprak de dominee, de handen uit de mouwen!
Mijn lieve dames Groen, geeft u me eens uw lange sjaal…
Die sla ik om haar heen. Als we nu even heel hard douwen
en dan in één keer kei- en keihard trekken allemaal –

Het werkte. Tante Truike zei: Wat fijn u te ontmoeten!
Want als ik omval, kom ik uit mezelf niet overend…
Ik zie nog alles draaien, maar ik sta weer op mijn voeten.
Bedankt voor ’t redden, dominee, u bent een echte vent!

Dag tante, zei Veronica, nu gaan we weer naar huis.
Of… wentelteefjes eten bij hotel De Oude Sluis?

(Eerder verschenen in Vijf draken verslagen, Querido’s Poëziespektakel 4.)