Ik liep vanmorgen op de dijk, de zon kwam van opzij
Mijn schaduw was present en liep gezellig met me mee
Hij liep een beetje achter me, gewillig en gedwee
Maar haalde bij een bocht me in en ging me toen voorbij

Aan ’t einde van de dijk gekomen ging ik weer terug
Mijn schaduw volgde toegewijd zoals het hoort mijn spoor
En bij de bocht passeerde hij en ging me daarna voor
Dat deed hij zonder haperen, want schaduwen zijn vlug

Een grote wolk schoof voor de zon, mijn schaduw-ik verdween
En ik liep op de kale dijk verlaten en alleen