pixabay

Illusie

Ik wandel hand in hand met Britt,
hoop vurig dat er meer in zit.
Als ik het vraag, dan zegt ze dit:
‘Ik zie je als familielid.’

Ik fluister teder: ‘Mon amour,
zie jij mij enkel als je broer?’
Dan krijg ik dit van haar retour:

‘Als ik een eerlijk antwoord geef,
dan voelt het meer als achterneef.’

Ha Wim,

Maar (Achter)neef en (achter)nicht, kleeft licht.

Groeten,
Riet

Dat is ook weer waar, Riet. Ik vraag me wel af of de ik-figuur in dit vers dit als troost ervaart

Hartelijke groet,
Wim