Een haan te Lent had vrij snel door:
hij had een absoluut gehoor;
een kwart of kwint, het klonk perfect.
Hij sprak in Utrechts dialect:
“Ik kroait van zelluf consonaant –
’t is eg een kolfje noar m’n haand”

(De derde regel was: want elke drieklank klonk perfect. Vervolgens terts door kwint vervangen.)

Ik snap het versje niet, helaas, Manuel. Het afgebeelde muziekje heeft geen drieklanken. Of is dat juist de grap?

Je hebt gelijk, ik verander het.

Sorry: Het plaatje heeft alleen maar kwarten en secunden, geen tertsen of kwinten! Misschien beter zonder plaatje ...?

De tweede notenbalk bevat een kwint, maar ik heb terts vervangen door kwart omdat dat wellicht beter bij het plaatje past.

PS Ik had een stel bevruchte eieren van de buurman gekregen. Het enige overgebleven kuiken bleek een haan te zijn die buitengewoon zuiver bleek te kraaien; ik kon het exact op de piano naspelen.