een stoere halve haan uit Delft
sprak strijdbaar tot zijn wederhelft:
'het leven is nog niet voorbij,
ze horen binnenkort van mij!’
en boordevol testosteron
won hij de halve marathon
oude versie:
een hippe halve haan uit Delft
sprak strijdbaar tot zijn wederhelft:
'het leven is nog niet voorbij,
ze horen binnenkort van mij!’
en zeker, ondanks felle zon
won hij de halve marathon
Dag René,
Het idee is aardig, maar mij stoort "ondanks felle zon" in regel 5. Het oogt te veel als rijmdwang.
"Hippe" is regel 1 vind ik een vulwoord, omdat dit niet aansluit bij wat verderop over de haan wordt gezegd.
Een halve haan met een wederhelft vind ik wel een trouvaille.
Groeten,
Niels
Toen ik net onderweg was, bedacht ik het volgende:
Op een haan
een trotse halve haan uit Delft
sprak strijdbaar tot zijn wederhelft
'het leven is nog niet voorbij,
ze horen binnenkort van mij!'
hij snerpte vol testosteron:
'ik win de halve marathon!'
Maar als het plagiaat is, zoals ik van Bas begrijp, kan er een streep door.
Plagiaat, daar hou ik niet van!
Dag Renë,
Ik Ben het met Niels eens, Toch zijn de laatste 2 regels van versie één beter dan die van versie twee. In 2 kondigt de halve haan aan dat hij de halve marathon gaat winnen: grootspraak denkt de lezer. In de eerste versie vertelt de dichter dat de haan gewonnen heeft, zonder dat de lezer wist wat de vermetele halveling van plan was. Dat is verrassend en origineel. Het door Niels genoemde probleem moet op te lossen zijn zonder de kracht van versie een te verliezen.
Het rijmpaar Delft-helft zal inderdaad vaker gebruikt zijn, maar als dat plagiaat zou zijn, zou driekwart van de rijmende poëzie plagiaat zijn. Ik zou pas van die term willen spreken als inhoudelijke passages letterlijk uit andermans tekst zijn overgenomen. Een al te vaak voorkomend rijmpaar zou je eerder een clichë kunnen noemen en dat lijkt met met Delft-helft niet aan de orde.
c.a.
Frits
Laatst bewerkt: 06 jan 2023 20:48 door Frits Criens.
Dag René, ik heb allerminst bedoeld dat er van plagiaat sprake is. Het is nu eenmaal zo dat wat jij bedacht al door mij, maar weet ik bijna zeker, door anderen nog eerder ook al bedacht is. Toen ik jaren geleden schreef over een pottenbakker die van zijn bonkje klei een potje maakte, kreeg ij te lezen dat dat al eerder geschreven was. Maar wie denkt bij het lezen van jouw haan 'dat heb ik eerder gezien'. En zou die persoon dat doen, wat dan nog?
Bedankt voor je reactie. Ik voelde me absoluut niet aangevallen. Ik heb vooral 'last' van mijn innerlijke criticus.
Ik leg de lat hoog, vooral voor mezelf. Jullie helpen me meer los te laten. Het blijft tenslotte light verse : )