Een lijster sprak te Budapest
'Ik heb mijn nest flink uitgemest
Mijn buurvrouw woont hier al het langst
Doet zeven kleuren, steeds uit angst
Het ruikt ook voltijds bijster
Die shit van zo'n schijtlijster'
Ik besefte me dat dit altijd zou wringen.
Het zat me dusdanig dwars (al enige tijd) dat ik het toch maar heb gepubliceerd.
Die schijtlijster mag niet aan een vers ontsnappen, dan maar een gemankeerd vers
Je moet het in dit soort gevallen hebben van dubbelrijm / stuntrijm.
Nieuwe pij
De abt sprak: “Venantius, kijk nou eens goed:
je pij is versleten van schouder tot voet.
Het ruikt naar de koemest en poep van de schijtlijster.
Dus ga jij nu een-twee-drie naar de habijtbreister.”
Haha. Deze kende ik nog niet.
Het kan dus wel. Ik ploeter voort.
Dit soort woorden blokkeren mij. Dat ze zich maar in de krochten van mijn brein blijven manifesteren. Ik blijf er aan knagen.