Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij
Vragen over verstechniek

Onderwerp: Over paeones

Over paeones 18 jan 2020 12:55 #1

In antwoord op Niels inzichten in het draadje "Loodsmannetje en dergelijke" schreef Wim:
Mijn conclusie is, net als de jouwe, dat de paeon primus niet bruikbaar is in de Nederlandse poëzie. Wat de paeon secundus betreft, denk ik nog steeds dat die wél bruikbaar is. Maar daarover verder onder een ander 'draadje'.

Ik denk eigenlijk dat het bij de vier paeon-vormen allemaal in principe om een en dezelfde vorm gaat: een beklemtoonde lettergreep vergezeld van drie onbeklemtoonde. Er zijn vier mogelijkheden voor de plek waar die klemtoon zit, vandaar de toegevoegde primus, secundus enzovoorts.

Neem nu het woord "vergelijken". Alleenstaand is dat een paeon tertius. Of de dichtregel waarin het voorkomt andere woorden ervoor of erna heeft, maakt of die dichtregel als paeon tertius te classificeren is of als een andere peaon.

Uit mijn beperkt aantal pogingen om te dichten in de paeon-vorm moet ik concluderen dat het zeker kan, en als het lukt, is het een lust voor het oor, maar ik vind het wel veel en veel moeilijker dan dichten in jamben. De Nederlandse taal lijkt inderdaad minder uit te nodigen om vrijuit te dichten met een klemtoon in combinatie met drie onbeklemtoonde lettergrepen.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Wim Meyles
Tijd voor maken pagina: 0.140 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

HÈ NEE, zei 't schaap Veronica



HÈ NEE, zei ’t schaap Veronica, nou wil ik niet meer toepen!
De winter is voorbij, ik heb genoeg van dat getoep.
Naar buiten wil ik, naar ’t plantsoen, want ik wil hoelahoepen!
Toe dominee, maakt u voor mij een nieuwe hoelahoep?

Hè ja, zeiden de dames Groen, dat willen wij ook leren.
Het is een raazje deze lente, iedereen doet mee…
Je krijgt het op je heupen en dan móét je het proberen.
Toe, maakt u ook voor ons zo’n hoelahoepding, dominee?

De dominee zei: Gaarne zal ik zulks voor u fabrieken.
Ik knip wat van de tuinslang af met deze grote tang –
ziehier uw hoelahoeps! Me dunkt, het zijn twee hele sjieke.
De tuinslang is nu wel wat kort, maar eerst was ie te lang.

De dames Groen die oefenden totdat ze niet meer konden
en hijgden uit op ’t bankje bij de vijver in het park.
Zo, zeiden ze. We voelden ze eraf vliegen, de ponden!
Dit werkt veel beter dan zo’n saai dieet met enkel kwark.

Veronica riep: Ik hou vol, ik kan ’t gewoon niet laten!
En ja hoor, hoelahoepend liep ze heel de weg terug.
Er werd gewoven en geklapt langs stoepen en langs straten,
er werd getingeld door de ijskar ginder bij de brug.

Hè ja, een ijsje, zei het schaap. Een reuzegoed idee!
Zeg lieve slanke dames Groen, u lust er vast wel twee?