Een stal was mij als boorling al genoeg
Ik was bereid als zoon van god te lijden
Als ik de schriftgeleerden scherp bevroeg
Of farizeeën uit de tempel sloeg
Gaf dat de mensen hoop op nieuwe tijden
Ik kwam Jeruzalem eens binnenrijden
Op Grauwtje die me als een koning droeg
En heel het volk besloot zich trouw te wijden
Aan mij, die hen van zonden kwam bevrijden
En alle duivels uit hun harten joeg
U kent mijn story vast wel van het Boek
En anders zeker van het witte doek
Ze had een scherpe stem en spitse kin
En ook haar neus die stak een eind naar voren.
Ze was Friezin want werd in Grouw geboren
Alwaar ze moeder werd en ook boerin.
Maar op het schaatsen zette zij haar zin
En ook al kon haar stijl niet echt bekoren
Ze ging ontzettend hard vooruit op Noren
En werd bij vrouwenschaatsen koningin.
Ze won veel prijzen, werd zo 'onze Atje'
En kon de mensen zo bewijzen dat je
Met wilskracht in het leven heel ver komt.
Maar zelfs haar wilskracht bleek gewoon te falen
Toen gisteren de dood haar plots kwam halen
En heel haar leven snel werd uitgegomd.