Je kokkerd was te lang, te bol van ronding
Een grof gezwel en bron van diep verdriet
Dat jij voor vrachten geld halveren liet
Toch was het resultaat van die verwonding
Het neusje van de zalm bij lange niet

Je had een kleur zo glanzend als grafiet
Juist dat maakte je huid voor jou een onding
Maar je besluit vraagt verdere doorgronding:
Waarom koos jij een blanker koloriet
En niet de black is beautiful-verkonding?

Van megaster werd jij tot bange kneus
In jouw bizarre zoektocht naar geluk
Beet jij je tanden op het leven stuk
En dus maakt Hein jou nu een lange neus

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Werkzoekende

m’n vrouw vertrok en een illusie lichter
moest ik dan toch geloven aan een baan
een dame keek mij wenkbrauwfronsend aan
en sprak met droeve klank: u bent dus dichter

vervolgens vroeg zij streng en veel gerichter
of ik wellicht ooit écht werk had gedaan
met onverbloemde trots zei ik spontaan:
ik was ook filosoof en vredestichter

ze zuchtte en ze zweeg een hele poos
maar pakte toen wat voorbedrukte bladen
gegaap liet mijn gedachten simpel raden:
het is al laat, straks wordt de barman boos

ze stopte de papieren in een lade
waarop in klare taal stond: HOPELOOS