Ik heb zo’n moeite met die lettertjes

Ze dansen door mijn schrift
En zijn totaal geschift
Ik haat de kleine ettertjes

Spellingleed

Die rare letter e verbijstert me
Ik hoor een ö in ‘de’ … een eh in ‘leg’
Maar als ik dan weer ‘mede’ schrijf en zeg
Dan klinkt er eerst een ee en dan een ö

En plak ik achter onze e een u
Dan maakt dat kunstje haar pardoes tot eu
Een i vooraf maakt e tot ie, mon dieu
Met i erna tot ei: u snapt het nu?

Twee letters e aaneen lees je als ee
Een o vooraf maakt van de e een oe
Bent u intussen aan een dokter toe
Dan denkt u bij de e’s-accent: O wee!

Wie lezen leert en schrijven met zo’n spelling
Is vast immuun voor elke schoolse kwelling

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Kneteman (Gezienus voorkeursgedicht)



Naam:  Gerrie Kneteman
Bijnaam: de Kneet
Nationaliteit: Nederlands
Geboren: 6 maart 1951, Amsterdam, Nederland
Overleden: 2 november 2004, Bergen (Noord-Holland), Nederland

Een lange erelijst. Kneteman wint vier keer de Ronde van Nederland. In 1978 wordt hij wereldkampioen bij de profs op de Nürburgring. Hij wint Parijs-Nice, de Ruta del Sol, de Ronde van de Middellandse Zee en de Ronde van België. Twee keer schrijft hij de Amstel Gold Race op zijn naam. Hij is acht dagen de gele truidrager in de Tour de France. Rijdt de Tour dertien keer en wint daarin tien (10!) etappes. In 1983 komt hij ten val in Dwars door België. Voor zijn leven wordt gevreesd. Na revalidatie keert hij toch nog terug in het peloton. En wint dan in 1985 voor de tweede keer de Amstel Gold Race. Behalve door zijn successen wordt hij bekend om zijn gevatte vernieuwingen van het wielerjargon.
 
Gerrie Kneteman

Van Moser won je in een sprint-à-deux.
Je ging, zei je, voor dood of gladiolen.
Vernieuwer van het wielertaalmilieu:

“Ze reden uitgewoond met open holen”,
en als je hen het snot voor ogen reed,
dan “harkten zij in waaiers van mongolen”.

Ze noemden jou gekscherend onze Kneet.
De clown en filosoof van ’t peloton,
die niet gespaard werd voor groot wielerleed.

Een auto die je niet vermijden kon,
maar dat jij je daarna weer oversteeg
toen je – hersteld – nog die klassieker won.

Jouw laatste vlucht bracht hier nog veel te weeg.
Je ging te vroeg. Dik vijftig en je zweeg.