vlaggenoog
 
Van Shakespeare heb ik alles wel gelezen
Ik heb The Beatles meer dan grijsgedraaid
The Union Jack vol hartstocht toegezwaaid
Mijn smart om Lady Di is nooit genezen
 
Bij Harrods ben ik in het pak genaaid
Op Anfield moest ik voor mijn hachje vrezen
Voor Cambridge werd ik pijnlijk afgewezen
Dus nu ben ik naar Dublin afgetaaid
 
Ik ben nog anglofiel in hart en nieren
De rest van mijn organen zweert bij Ieren
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

In memoriam



Nog altijd groeit de bonte lijst van namen
In marmer en herinnering gekerfd
En brengt de Dood, die nieuwe leden werft,
Ons in en in bedroefd rond groeven samen.

Wij kunnen onze levensduur niet ramen
En zien ons meer omringd met wat men erft
Van vrienden en familie die men derft,
Omdat zij niet hun barre lot ontkwamen.

De Tijd leert onze tranen te verdringen,
Maar blijvend zijn gevoelens van gemis;
De Dood slaat wonden die de Tijd niet heelt.

Wij blijven achter met herinneringen.
Die zijn soms mooi, maar – weet je wat het is?
We hadden ze zo graag met hen gedeeld.