kloostervertelling
Pixabay
 
Sien, een koornon – op het rooster van verlangen warm gemaakt –
Zingt verrukt: Is pater Joost er, die hier over COVID waakt?
Tweemaal kreeg ze zijn injectie, tweemaal lachte hij haar aan
Tweemaal voelde ze affectie, tweemaal liet ze zich haast gaan
 
Dat was zalig, maar ook zondig, want haar kuisheid werd beproefd
Moet ze Joost dan kort en bondig, zeggen dat het zó niet hoeft?
Nee, want nu ze alle nachten, droomt hoe hij haar lief verwent
Kan ze geen minuut meer wachten, tot ze weer wordt ingeënt
 
Eén beeld blijft haar steeds verlokken, telkens weer iets aangedikt:
Als het koor weer is vertrokken – door de pater reeds geprikt –
Krijgt de ster van alle koorvips – zij – van Joost een boosterspuit
In haar maagdelijke voorbibs, met zijn snelle kloosterfluit
 
Vraagt u mij vol mededogen, hoe het afliep met de non?
Had ik dat maar overwogen, voor ik aan dit vers begon!
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Eigenwijs



De stoere solozeilster keek ontdaan
De dokter dacht haar voor te kunnen schrijven
Dat zij voorlopig maar aan wal moest blijven
Maar zij trok zich van dat advies niks aan
 
Hoe dom, want midden op de Barentszzee
Verraste haar een eerste barenswee