vermorstgeluk
 
Vermorst geluk van Frits Criens is zijn derde bundel met serieuze gedichten. De dichter is ouder geworden, wat zijn weerslag vindt in het nieuwe werk over (onvervuld) verlangen, taal, dichterschap, ouder worden, liefde en dood. De eerste vier afdelingen van de bundel dragen klassieke titels: Ochtengloren, Middaggloed, Avonddonker en Nachtschemer. De vijfde afdeling, Requiem voor Ria, is gewijd aan zijn zus, vanaf het moment dat zij in Leuven een fatale diagnose krijgt tot en met haar begrafenis. In deze ontroerende sonnetten balanceert de dichter als verbale evenwichtskunstenaar tussen sentiment en koude afstandelijkheid. Vermorst geluk sluit af met Gelegenheidsgedichten en gedichten in opdracht. In het motto citeert de dichter Batavus Droogstoppel in zijn boutade over gedichten, in: Max Havelaar, Multatuli, 1860.
 
Vermorst Geluk, Poëzie, Frits Criens. Hardcover, 82 pag. - Prijs € 19.95. Uitgeverij Liverse, ISBN 978-94-92519-52-8.
Verkrijgbaar bij de boekhandel, of rechtstreeks bij uitgeverij Liverse www.liverse.nl (gratis verzending en tot eind augustus 10% korting). 
 
 
IJDELHEID 
 
Een haan kraait schor het ochtendgloren aan
Het licht begint me wreed uit bed te drijven
Mijn hoofd is moe en leeg, ik wil nog blijven
De spieren zijn te stram om op te staan
 
Ik was van plan vandaag een vers te schrijven
Dat tot de bodem van het diep zou gaan
Door nooit begane paden in te slaan
Om in het hart van lezers te beklijven
 
Mijn werkeloze iMac reutelt zacht
Het lege beeldscherm lacht me honend uit
Terwijl het toetsenbord gelaten wacht
 
Geen nieuw terrein vind ik, noch fris geluid
Noch diepte, maar een dichtgeslibde gracht
Met sleetse wissels tussen woekerkruid 
 
Frits Criens uit: Vermorst geluk
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

I.M. Menno Wigman

 
I.M.
 
Toen ik je zag droeg je dezelfde das
Als ik, de Campbellclan in vol ornaat
Je wist ook dat dat kon, dat schiep een band
 
Mijn pa mocht Black & Tan en had een Opel
Daar koop je weinig voor, we praatten wat
Over toevalligheid en er was wijn, we rookten
 
Het thema van de avond was je hart
Je werd geïnterviewd, ik schrok hoe open
Je sprak over de tijdbom in je bast
 
De nazit was geweldig, veel verhalen
We deden Gerrit na, er werd geproost
Op hen die vielen en het werd te laat
 
We namen afscheid. Veel nog te vertellen.
Ik zou nu hier een punchline moeten hebben.
 
 
Peter Knipmeijer
 

Menno Wigman is op 1 februari overleden, 51 jaar oud.
Een groot gemis voor iedereen die hem kende en voor de poëzie.