Leerproces
 
 
Ik moet nog wennen aan begrafenissen.
Wat vindt men een bemoedigende frase?
Ik durf geen hapjes van een blad te grissen,
neem slechts één biertje om wat op te frissen.
Maar goed, ik zit in de beginnersfase.
 
Stroomdroom
Pixabay
 
Benzineauto’s wou ik nooit
Nu denk ik aan een Tesla
De wet eist zeer
onredelijk
dat ik dan eerst op les ga
 
johnson
Wikimedia Commons
 
Gezellig buiten met de hele ploeg
Ietwat verwilderd loopt hij door zijn tuin
Zijn blonde lokken slordig op z’n kruin
Hij schenkt zich nog wat in, er is genoeg
 
Het is helaas nooit duidelijk geweest
Was dit nu werk of was dit toch een feest?
 

treinkaper

 

hands
Pexels
 
Het spijt me, veel te lang heb ik gezwegen
Ik stik haast in dit zelfvoldane land
Een rode loper lonkt, een gouden regen
De hemel strooit zijn sterren aan de kant
 
Ik ben de bom, dit jaar ga ik het maken
Met wat men noemt mijn weergaloos talent
Het blijkt dat ik eenieder weet te raken
Als zonlicht in het kille firmament
 
Maar hoor ik nu geklets over kapsones?
Ik bén een wereldmeester op de fluit
Speel virtuoos op allerlei trombones
Ik moet hier weg, ik hou het niet meer uit
 
Een uitbraak uit dit hokkie is een makkie
Ik ben dan ook geen Tokkie maar een Taghi
 
 
Samenwerksonnet: Bart Adjudant, Frits Criens, Ben Hoogland, Hendrikje de Koning, monnhauser, Frans Woortmeijer
Twee regels komen uit de sonnettenkrans "De hemel strooit zijn sterren aan de kant", een ode aan het Zeeuwse landschap, door Bas Jongenelen & Anne-Marie Maartens:
- De hemel strooit zijn sterren aan de kant: meestersonnet, regel 4
- Ik moet hier weg, ik hou het niet meer uit: sonnet 7, regel 12
 
 
tuintherapie
Pixhere 
 
Ik wroet blijmoedig in de grond,
ik spit, ik schoffel en ik snoei,
het stimuleert en is gezond
voor plantengroei en mensenbloei.
 
Al werkte ik vrij impulsief,
het resultaat was grandioos,
wat is tuinieren effectief
voor stok- en klap- en gordelroos!
 
Het scherpt de geest en heelt de bast,
gezegend is de hovenier!
Dus werk ik noest en enthousiast
aan vio-, anje- en delier.
 
Beginnend stoeremannenzweet
verdrijft mijn hypothermia
nu ik mijn energie besteed
aan zin-, bego- en hernia.
 
Ik kniel op mijn violenbed,
geen pillen meer, geen kruidenthee,
geen fysio, geen GGZ,
door orch- in plaats van waanidee
 
nieuwkabinet
WikiMediaCommons
 
Formatie klaar - het land is moegestreden
Het nieuwe kabinet wordt niet geroemd
Want buiten de begane paden treden
Wordt in de regel door Den Haag gemeden
Elan adieu, al was het eerstgenoemd
 
Op 11 januari 1915 werd John O-Mill geboren
 
isthereanyonethere
Uit: Literary Larycook in Dutch and Double Dutch (1977); Foto IB
 
franksinatra
WikiMediacommons
 
Vertaling van 'The Best of Everything', gezongen door Frank Sinatra 
 
Het allerbeste wat er maar bestaat
wens ik u allemaal. Ik wens u puur
het allerbeste wat er maar bestaat:
een Rembrandt aan uw eigen kamermuur,
een zeiljacht dat u bekers winnen laat,
een skateboard, soepel wendbaar en vol vuur,
een rashond die de andere verslaat,
en pups met fraaie stamboom en postuur.
Ik hoop dat u een prijs krijgt uitbetaald,
en dat u nu de blauwe band eens haalt,
en dat het goede almaar beter gaat.
Of het nu om een liedje gaat of wijn,
ik wens u – daar zult u wel achter zijn – 
het allerbeste wat er maar bestaat.
 
Uit Jan Kal: 1000 sonnetten 1966-1996 (Nijgh & Van Ditmar, 1997)
Met dank voor de toestemming om deze vertaling hier te mogen plaatsen!
 
 
The best of everything
That's what I wish you all
The best of everything
A Rembrandt on your wall
A yacht that wins you cups
Skateboards with style and speed
Show dogs or loving pups
The pride of the pound or the pedigreed
I hope you win that prize
Pass that blue ribbon test
I hope your good keeps getting better
Till your better's best
With every wine you taste
With every song you sing
By now you may have guessed
I hope you get the best of everything
The best of everything
That is what I wish for you
The best of everything
A Rembrandt hanging on the wall
(Orchestral Interlude)
I hope you win that prize
Pass that blue ribbon test
I hope your good keeps getting better
Till your better's best
With every wine you taste
With every song you sing
By now you may have guessed
I hope you get the best of everything
 
'The Best of Everything', lyriek: Fred Ebb, muziek: John Kander, zang: Frank Sinatra 
 
Hendrik
Schiilderij:  Schip in een storm (1887) – Ivan Aivazovsky 
 
Treurnis en narigheid
Hendrik de Zeevaarder
Lichtte het anker
En voer naar de West
 
Door de ontbrekende
Zonovergotenheid
Was zijn humeur
Op dag één al verpest
 
 
Goed nieuws van het ollekebollekesfront! Peter Knipmeijer is weer druk doende om een nieuwe ollekebollekebundel te vervaardigen. Hier alvast  een voorproefje: ‘Treurnis en narigheid’, tevens de titel van de aankomende bundel die medio 2022 wordt verwacht.
 
schoonmaakdienst
Pixabay
 
Nieuw kabinet bijeen!
Eerste vergadering
Daarna de schoonmakers
Zonder gezag
 
Mopperend gaat na die
Stinkendhunbestdoeners
Woest parfumerend
De ploeg aan de slag
 
nachtdienst
Pixabay
 
als een ander ligt te dromen
moet ik artsen assisteren
maar dat koester ik
 
om de werknacht door te komen
kan ik puur op Cassis teren
als mijn booster-prik
 
TVtroep
Pixabay
 
De Lingo VIPS finale gaat van start
Twee boeren copuleren op een weiland
Met Geer en Goor op zoektocht naar de heiland
En er wordt naakt met maskers op gedart
 
BN’ers hengstenballen op een eiland
We zien een comebackshow met Patty Brard
VI zet welbewust ‘De Snor’ op zwart
En in De Slimste Mens wint Martien Meiland
 
Dit vers werd mede mogelijk gemaakt
Door wat er op tv wordt uitgebraakt
 
kloostervertelling
Pixabay
 
Sien, een koornon – op het rooster van verlangen warm gemaakt –
Zingt verrukt: Is pater Joost er, die hier over COVID waakt?
Tweemaal kreeg ze zijn injectie, tweemaal lachte hij haar aan
Tweemaal voelde ze affectie, tweemaal liet ze zich haast gaan
 
Dat was zalig, maar ook zondig, want haar kuisheid werd beproefd
Moet ze Joost dan kort en bondig, zeggen dat het zó niet hoeft?
Nee, want nu ze alle nachten, droomt hoe hij haar lief verwent
Kan ze geen minuut meer wachten, tot ze weer wordt ingeënt
 
Eén beeld blijft haar steeds verlokken, telkens weer iets aangedikt:
Als het koor weer is vertrokken – door de pater reeds geprikt –
Krijgt de ster van alle koorvips – zij – van Joost een boosterspuit
In haar maagdelijke voorbibs, met zijn snelle kloosterfluit
 
Vraagt u mij vol mededogen, hoe het afliep met de non?
Had ik dat maar overwogen, voor ik aan dit vers begon!
 
 
2022
 
 
Je piekert wat zo’n jaar weer brengen zal
Moet ik nu blindheid, breuk en wratten vrezen
Betaalt het ziekenfonds nog mijn prothese
Raak ik door botontkalking in verval?
 
Of door de alcohol aan lager wal
Met iets waarvan nooit iemand is genezen
En word ik daarvandaan dan doorverwezen
Naar ene Petrus in een aankomsthal?
 
In jaren ben ik meer dan middelbaar
Hoewel ik u nog steeds niet ben ontstegen
Groeit wel het risico daarop per jaar
 
Intussen wordt door mij nog niet gezwegen
Al haal ik soms wel zaken door elkaar
Ik wens mijzelf daarom veel heil en zegen.
 
reclame
 
'k Hang al het bont reclamedrukwerk
met wensen voor het nieuwe jaar
aan een lint. Zeer groot lijkt zo op afstand
de grootte van mijn vriendenschaar
 
Het vrije vers begint dit jaar heerlijk zoet!
 
jam
Pixabay
 
De abt verheerlijkte zijn kloosterjam
en vond bij mij een zeer gewillig oor.
‘Een zaligheid,’ beweerde hij met klem.
Ik zwichtte voor zijn honingzoete stem,
al stond hij wijd bekend als kletsmajoor.
Vijf potten borg ik in mijn linnen tasje.
Niet dat ik mij aan eigen domheid stoor:
ik slijt ze wel aan leden van mijn koor
of aan mijn vrienden van het motorklasje.
 
2021
WikiMediaCommons
 
Tweeduizendeenentwintig, weer zo’n jaar
Dat wij het liefste snel maar weer vergeten
We hebben veel gedwongen thuis gezeten
En spraken slechts op zoom nog met elkaar
 
Toch is het jaar best aangenaam verlopen
Theaters waren zelfs heel even open
 
mediavita2
Pexels
 
Het zijn de jaren van een nieuwe orde.
Mijn zoon studeert de kunst van het genezen,
voor dochter één trekt het toerismewezen
en twee begint te zien wat zij kan worden.
 
De toekomst valt niet in een kind te lezen.
Je voedt ze, spoort ze aan tot lege borden,
leeft met ze mee bij elke hoge horde
en hebt ze daar - uitbundig? - voor geprezen.
 
Je laat ze los. Er is geen houden aan.
Ze zullen reizen, vallen, opstaan, helen.
Ze zullen brood en wijn en liefde delen.
 
En met de jaren zal het verder gaan,
een ander thuis, een maaltijd met zovelen.
Je ziet ze weer in kinderschoenen staan.
 
Rouutinevraag
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Project P: Triolet

 

Bij de naderende winterperiode

De winter komt er alweer aan
Bent u voldoende voorbereid?
Al leek de zomer door te gaan
De winter komt er alweer aan
Hoog tijd om strooizout in te slaan
Zodat u niet de weg af glijdt
De winter komt er alweer aan
Bent u voldoende voorbereid?