- Gegevens
- Geschreven door Patty Scholten
Met spierkracht wordt iets serieus verricht,
een monotype gietmachine staat klaar.
De eikenhouten kasten zijn loodzwaar,
want Dante, Walbaum geven hun gewicht
een monotype gietmachine staat klaar.
De eikenhouten kasten zijn loodzwaar,
want Dante, Walbaum geven hun gewicht
aan onderkast en kapitaal. Maar licht
kabbelt de Haesbeek, voorziet wonderbaar
in blaadjes voor de zetbok (het bête noire),
die vullen zich met proza of gedicht.
kabbelt de Haesbeek, voorziet wonderbaar
in blaadjes voor de zetbok (het bête noire),
die vullen zich met proza of gedicht.
Hij zet zich aan het werk. Als een dompteur
dresseert hij 't zetsel, laat de pers zacht grommen
en alles wat hij maakt is een primeur.
dresseert hij 't zetsel, laat de pers zacht grommen
en alles wat hij maakt is een primeur.
Zijn Tinkerlady trekt de draadjes door
(al was ze liever op haar paard geklommen).
Daar ben je immers maatjes voor.
(al was ze liever op haar paard geklommen).
Daar ben je immers maatjes voor.
Het is vandaag zeven jaar geleden dat Patty Scholten overleed.
Bovendien is het vandaag ook de Dag van de Drukkunst.
Dit sonnet schreef Patty voor Kees Thomassen - helaas ook niet meer onder ons - die beter bekend als De Uitvreter vele bibliofiele uitgaven het licht liet zien. Het sonnet verscheen als nieuwjaarswens voor het jaar 2012 namens De Uitvreter & Tinkerlady. Het papier werd niet de Haesbeek, dat was reeds uit de handel, maar de Simili Japon, en de titel op de kaft werd niet uit de Walbaum maar uit het Rondo lettertype gezet. Opdat u het maar even weet.
- Gegevens
- Geschreven door Pim van Os
Ik kreeg ineens geen woord meer op papier
Gelukkig wilde Tom, mijn buurman, praten
Hij dichtte ook, dus toen we samen zaten
Verschafte hij mij tips met Wentersch bier
‘Mijn inspiratie komt’, dat is wat Tom zei
‘Wanneer ik buiten de bebouwde Komrij’
Wikimedia Commons
- Gegevens
- Geschreven door René Turk
1.
Kamer gezocht alhier!
Vele studerenden
Staan in de rij voor eenH
Kamer gezocht alhier!
Vele studerenden
Staan in de rij voor eenH
Hok dat niets biedt
Wachtende krijg je een
Appingedammertje
Andere bieren die
Drinken ze niet
2.
Drinken ze niet vandaag?
Huidige huurdertjes
Vinden de jeugd niet
Gezellig genoeg
Zijn of toch niet? zei een
Filosofiestudent
Niemand begreep echter
Waar dit op sloeg
3.
Waar dit op sloeg, vraag je?
Stellige jongeling
Wijst op de rotzooi en
Klaagt over stank
Kon hij wel zijn met dit
Plaisanterieniveau?
Pakt dan een biertje en
Ploft op de bank
4.
Ploft op de bank, die gast!
Starende meidengroep
Wijst naar de vlekken en
Bergen van stof
Kom, we gaan weg uit die
Ameublementenmeur
Dan maar bij moeders
Daar is het toch tof?
5.
Is het toch tof, dit huis?
Achthonderd eurootjes
Man, wat een geld voor dit
Washokje hier
Vragende blikken in
Absurditeitennest
Blutter dan blut in een
Stinkhuis vol bier
6.
Stinkhuis vol bierplezier!
Man op de tweezitsbank
Wachtende krijg je een
Appingedammertje
Andere bieren die
Drinken ze niet
2.
Drinken ze niet vandaag?
Huidige huurdertjes
Vinden de jeugd niet
Gezellig genoeg
Zijn of toch niet? zei een
Filosofiestudent
Niemand begreep echter
Waar dit op sloeg
3.
Waar dit op sloeg, vraag je?
Stellige jongeling
Wijst op de rotzooi en
Klaagt over stank
Kon hij wel zijn met dit
Plaisanterieniveau?
Pakt dan een biertje en
Ploft op de bank
4.
Ploft op de bank, die gast!
Starende meidengroep
Wijst naar de vlekken en
Bergen van stof
Kom, we gaan weg uit die
Ameublementenmeur
Dan maar bij moeders
Daar is het toch tof?
5.
Is het toch tof, dit huis?
Achthonderd eurootjes
Man, wat een geld voor dit
Washokje hier
Vragende blikken in
Absurditeitennest
Blutter dan blut in een
Stinkhuis vol bier
6.
Stinkhuis vol bierplezier!
Man op de tweezitsbank
Zuipt zich die middag al
Helemaal lam
Nergens toch vind je een
Studentikoosjere
Kamer in dorpen als
Appingedam
7.
Appingedammertje?
Filosofiestudent
Plaisanterieniveau?
Dit is een krocht
Ameublementenmeur
Absurditeitennest
Studentikoosjere
Kamer gezocht
Nergens toch vind je een
Studentikoosjere
Kamer in dorpen als
Appingedam
7.
Appingedammertje?
Filosofiestudent
Plaisanterieniveau?
Dit is een krocht
Ameublementenmeur
Absurditeitennest
Studentikoosjere
Kamer gezocht
- Gegevens
- Geschreven door Bart Adjudant
Freerange Stock
Ik wou je een bos rode rozen schenken
Maar kon me toch nog net op tijd bedenken
Je zult het moeten doen met dit gedicht
Want ik zal binnenkort weer moeten tanken
Maar kon me toch nog net op tijd bedenken
Je zult het moeten doen met dit gedicht
Want ik zal binnenkort weer moeten tanken
- Gegevens
- Geschreven door Wim Meyles
Pixabay
Nieuwjaar stond in het teken van de plannen,
dan zijn wij als familie stoer en sterk.
We zouden ons vervrouwen en vermannen,
het ging er na twee weken al om spannen:
een goed begin, maar altijd weer half werk.
Strijdlustig was de start in januari,
toen ieder zijn intenties had verklaard.
Er werd gepocht met branie en bombarie:
safari in Ferrari met Campari,
hieronder volgt de tussenstand in maart.
We gaan niet aan een Costa zonnebaden,
niet Vonkje spelen in een tropisch bos,
zien af van Himalayaheldendaden.
Ver Borneo werd Born, Madeira Made,
Ossetië veranderde in Oss.
Er wordt steeds minder tijd besteed aan sporten,
geslonken zijn ambities en het geld.
Freek blijkt zijn marathons flink in te korten,
Henks hordelopen gaat gepaard met horten,
Kims streefgewicht is drastisch bijgesteld.
René had hinkstapspringen als ambitie,
gedreven door zijn kangoeroe-instinct.
Hij was in een belabberde conditie,
verstapte zich al snel een ietsepietsie,
zodat hij nu al weken enkel hinkt.
Corné begon zijn broosheid te beseffen,
aan sporten deed hij zogezegd geen bal.
Toch hoopte hij zijn broers te overtreffen,
hij wilde in de sportschool halters heffen,
maar kwam aldaar niet verder dan de hal.
Hans en Marie zijn dol op retoriek.
Of zij nu nuchter zijn of in de olie,
het leidt hen tot fysieke polemiek.
Hun doel was de lokale politiek,
ze strandden in de plaatselijke poli.
Marina wou haar kerel imponeren,
‒ ze kreeg met kerst een heuse Moulinex ‒
ging appeltaart en sushi uitproberen,
ze wilde in de keuken excelleren,
het bleef bij het begin: alleen een ex.
Henk voelt zich door de overheid verraden.
Geen huis voor hem? Dat is toch te bizar?
Hij formuleerde grootse heldendaden,
hij wilde strijden op de barricaden,
maar strandde door zijn drankzucht in een bar.
Zo werd het niet wat ieder had gehoopt,
ons zijn de eerste loodjes al te zwaar.
Ik weet niet hoe zoiets bij u verloopt,
wij zijn intussen allemaal gesloopt,
maar kijken alweer uit naar volgend jaar.
dan zijn wij als familie stoer en sterk.
We zouden ons vervrouwen en vermannen,
het ging er na twee weken al om spannen:
een goed begin, maar altijd weer half werk.
Strijdlustig was de start in januari,
toen ieder zijn intenties had verklaard.
Er werd gepocht met branie en bombarie:
safari in Ferrari met Campari,
hieronder volgt de tussenstand in maart.
We gaan niet aan een Costa zonnebaden,
niet Vonkje spelen in een tropisch bos,
zien af van Himalayaheldendaden.
Ver Borneo werd Born, Madeira Made,
Ossetië veranderde in Oss.
Er wordt steeds minder tijd besteed aan sporten,
geslonken zijn ambities en het geld.
Freek blijkt zijn marathons flink in te korten,
Henks hordelopen gaat gepaard met horten,
Kims streefgewicht is drastisch bijgesteld.
René had hinkstapspringen als ambitie,
gedreven door zijn kangoeroe-instinct.
Hij was in een belabberde conditie,
verstapte zich al snel een ietsepietsie,
zodat hij nu al weken enkel hinkt.
Corné begon zijn broosheid te beseffen,
aan sporten deed hij zogezegd geen bal.
Toch hoopte hij zijn broers te overtreffen,
hij wilde in de sportschool halters heffen,
maar kwam aldaar niet verder dan de hal.
Hans en Marie zijn dol op retoriek.
Of zij nu nuchter zijn of in de olie,
het leidt hen tot fysieke polemiek.
Hun doel was de lokale politiek,
ze strandden in de plaatselijke poli.
Marina wou haar kerel imponeren,
‒ ze kreeg met kerst een heuse Moulinex ‒
ging appeltaart en sushi uitproberen,
ze wilde in de keuken excelleren,
het bleef bij het begin: alleen een ex.
Henk voelt zich door de overheid verraden.
Geen huis voor hem? Dat is toch te bizar?
Hij formuleerde grootse heldendaden,
hij wilde strijden op de barricaden,
maar strandde door zijn drankzucht in een bar.
Zo werd het niet wat ieder had gehoopt,
ons zijn de eerste loodjes al te zwaar.
Ik weet niet hoe zoiets bij u verloopt,
wij zijn intussen allemaal gesloopt,
maar kijken alweer uit naar volgend jaar.
- Gegevens
- Geschreven door Maarten van Petersen
Jij dwaalt door al mijn stoutste dromen
Voor jou zou ik door muren gaan
Het allerfelste vuur doorstaan
En waden door de wildste stromen
Voor jou zou ik paleizen bouwen
Je naam graveren op de maan
De gruwelijkste draak verslaan
Je beeltenis uit rotsen houwen
Ik kruip door de woestijn voor jou
En rijm voor jou mijn vingers blauw
Wat ben ik toch met jou gezegend
Ik strijd voor jou, word nimmer moe
En kom vanavond naar je toe
Nou ja, zolang het maar niet regent
Voor jou zou ik door muren gaan
Het allerfelste vuur doorstaan
En waden door de wildste stromen
Voor jou zou ik paleizen bouwen
Je naam graveren op de maan
De gruwelijkste draak verslaan
Je beeltenis uit rotsen houwen
Ik kruip door de woestijn voor jou
En rijm voor jou mijn vingers blauw
Wat ben ik toch met jou gezegend
Ik strijd voor jou, word nimmer moe
En kom vanavond naar je toe
Nou ja, zolang het maar niet regent
Copilot
- Gegevens
- Geschreven door JW Goedhart
Afbeelding: Mildred Rios op Pixabay
Daar zit ik dan, chemie-examen, heus ik had geleerd!
Maar heb de vragen, tot nu toe, compleet geruïneerd
De eerste twee: Hg, Fe
Ik leerde Hg vluchtig, dus die was ik snel vergeten
Fe, dat is ironisch, heb ik écht heel goed geweten
Toen sodeju: Cr, Au
Beschroomd begreep ik dat Cr mijn hoofd was uitgerold
Ik constateerde pijnlijk dat dit óók voor Au gold
En nu? Oh nee: Zn, Pb
Ook bij de laatste vragen zinkt het lood mij in de schoenen
Ik haal vast weer een twee en zal mij met dat lot verzoenen
Ik had het nog met ezelsbruggen in mijn hoofd geprent
Maar ben vandaag toch simpelweg niet in m’n element
- Gegevens
- Geschreven door Pim van Os
Ja, lekker dit weer
Die zeventien graadjes
Het mocht wel een keer
Ja, lekker dit weer
Die zeventien graadjes
Het mocht wel een keer
Ja, lekker dit weer
Mijn tong doet nu zeer
Door zalm met tomaatjes
Ja, lekker dit weer
Die zeventien graatjes
Door zalm met tomaatjes
Ja, lekker dit weer
Die zeventien graatjes
Pexels
- Gegevens
- Geschreven door Christian Goijaarts
Ze zijn om vijf uur ’s nachts al uit de veren,
begeven zich in stilte naar de kerk
en wijden zich daarnaast aan werelds werk
om geld voor hun abdij te genereren.
Al steken mensen vele kaarsjes op
en kopen zij geregeld rozenkransen,
toch zagen deze paters eerder kansen
met zuiver water, gerstemout en hop.
Ik mijmer bij zo’n glas vol zonneschijn:
wat voelt het goed om donateur te zijn!
begeven zich in stilte naar de kerk
en wijden zich daarnaast aan werelds werk
om geld voor hun abdij te genereren.
Al steken mensen vele kaarsjes op
en kopen zij geregeld rozenkransen,
toch zagen deze paters eerder kansen
met zuiver water, gerstemout en hop.
Ik mijmer bij zo’n glas vol zonneschijn:
wat voelt het goed om donateur te zijn!
- Gegevens
- Geschreven door Martha Marjenburgh
Een pietje-precies uit Maastricht
Verzond een wanhopig bericht:
'Ik wil graag een man
Zo gay als maar kan'
Hij bleek te veel perfectionicht
Verzond een wanhopig bericht:
'Ik wil graag een man
Zo gay als maar kan'
Hij bleek te veel perfectionicht
- Gegevens
- Geschreven door Frits Criens
Door stormwind kwam een hop uit Echt
toevallig in Den Haag terecht,
waar hij zijn grote liefde vond.
Nu hopt en vliegt hij zingend rond,
als trotse vader in zijn nopjes
met zeven Echtse Haagse hopjes.
toevallig in Den Haag terecht,
waar hij zijn grote liefde vond.
Nu hopt en vliegt hij zingend rond,
als trotse vader in zijn nopjes
met zeven Echtse Haagse hopjes.
- Gegevens
- Geschreven door Niek Kalberg
Ik weet allang niet meer hoe of ze heetten
Ik denk Suzan, of Maaike, was het Bep?
Op Tinder of op Parship in de app
Maar hun gezicht ben ik helaas vergeten
En op die site voor hoger opgeleiden
Dat durfde ik natuurlijk best wel aan
Daar hadden Ellemiek, Elise, Sjaan
Veel babbels, voordat onze wegen scheidden
De ommetjes door bos of over ’t strand
Ik zou ze achteraf niet kunnen tellen
En altijd dagje later even bellen
Zo hou je ze het beste in de hand
Hoe vaak ik wel niet samen heb ontbeten
Ik hoor u zeggen:’Mán wat kandidáten!’
Ik denk Suzan, of Maaike, was het Bep?
Op Tinder of op Parship in de app
Maar hun gezicht ben ik helaas vergeten
En op die site voor hoger opgeleiden
Dat durfde ik natuurlijk best wel aan
Daar hadden Ellemiek, Elise, Sjaan
Veel babbels, voordat onze wegen scheidden
De ommetjes door bos of over ’t strand
Ik zou ze achteraf niet kunnen tellen
En altijd dagje later even bellen
Zo hou je ze het beste in de hand
Hoe vaak ik wel niet samen heb ontbeten
Ik hoor u zeggen:’Mán wat kandidáten!’
Spaarnestad Photo op Nationaal Archief
Gebruik van scans van foto's, kaarten en documenten | Nationaal Archief
- Gegevens
- Geschreven door Riet Bredemeijer-van Kempen
Een morele kater
Dat ik jou vertrouwd had
Dat voelt als knock-out schat
Want nu je mijn goud jat
Begrijp ik da’k fout zat
Vergankelijkheid
Mijn zaak was een goudmijn
Een handel in moutwijn
Maar nu ben ik oud, Stijn
En zal spoedig koud zijn
Dat ik jou vertrouwd had
Dat voelt als knock-out schat
Want nu je mijn goud jat
Begrijp ik da’k fout zat
Vergankelijkheid
Mijn zaak was een goudmijn
Een handel in moutwijn
Maar nu ben ik oud, Stijn
En zal spoedig koud zijn
- Gegevens
- Geschreven door Wim Gabriels
Ik heb vandaag weer wat te zeuren:
een complimentendag? Komaan!
Die onzin moet eens van de baan.
Moet alles echt naar rozen geuren?
De plicht om mensen op te fleuren,
waar haalt men dat idee vandaan?
Waarom die wilde wierookwaan?
Ik geef niet thuis! Gaat niet gebeuren!
Zo heb ik weer wat afgedreind
tot wanhoop van mijn recensenten,
eenieders leesplezier verdwijnt.
Het vergt een veelheid van talenten
dit vers te lezen tot het eind.
(U deed het toch! Mijn complimenten!)
een complimentendag? Komaan!
Die onzin moet eens van de baan.
Moet alles echt naar rozen geuren?
De plicht om mensen op te fleuren,
waar haalt men dat idee vandaan?
Waarom die wilde wierookwaan?
Ik geef niet thuis! Gaat niet gebeuren!
Zo heb ik weer wat afgedreind
tot wanhoop van mijn recensenten,
eenieders leesplezier verdwijnt.
Het vergt een veelheid van talenten
dit vers te lezen tot het eind.
(U deed het toch! Mijn complimenten!)
Rob C. Croes / Anefo op Nationaal Archief
Gebruik van scans van foto's, kaarten en documenten | Nationaal Archief
- Gegevens
- Geschreven door Maarten van Petersen
Een klimmer sprak triest in Terheide:
Mijn maat had die kloof moeten mijden
De treurnis is groot
Voor mij zal zijn dood
Tot klimmaatverandering leiden
Mijn maat had die kloof moeten mijden
De treurnis is groot
Voor mij zal zijn dood
Tot klimmaatverandering leiden
Foto: MvP
- Gegevens
- Geschreven door Pim van Os
We vielen ooit in dubbelzijdig tape
En kleefden sinds die dag zo innig samen
Dat yin en yang bij ons op cursus kwamen
We waren als het pompje en de zeep
We liepen onopzettelijk synchroon
En zaagde ik een plankje voor mijn boeken
Was jij al de verbanddoos aan het zoeken
We waren als de sperzie en de boon
Ik wist na ‘schat..’ al wat je van me vroeg
De wasmand bij de gangdeur zei genoeg
En kleefden sinds die dag zo innig samen
Dat yin en yang bij ons op cursus kwamen
We waren als het pompje en de zeep
We liepen onopzettelijk synchroon
En zaagde ik een plankje voor mijn boeken
Was jij al de verbanddoos aan het zoeken
We waren als de sperzie en de boon
Ik wist na ‘schat..’ al wat je van me vroeg
De wasmand bij de gangdeur zei genoeg
Pixabay
- Gegevens
- Geschreven door Ben Hoogland
Echo and Narcissus - John WilliamWaterhouse
Middelbaar onderwijs
Lectio latina
Onder mijn neus groeiden
Twee plukjes dons
Daar ik veel last had van
Onderoplettendheid
Kwam ik niet verder dan
Tam Pax Tam Pons*
-/-
Puistige jongeling
Schoonheid in spiegelbeeld
Amor kwam langs en
Liep lachend voorbij
Nog niet behept met een
Testosteroncomplex
Was er slechts voetbal
En scouting voor mij
-/-
Derde gymnasium
"Waarom ontloopt ge mij?"
Ik was Narcissus
En Echo was jij
Wij snapten niks van die
Metamorfosequatsch
Knuffelden stiekem
Het tweede uur vrij
-/-
Bromfiets en basgitaar
Meisjes in overvloed
Ik zat gebamzaaid –
Althans in mijn hoofd
Tot ze mijn hart met haar
Allesverstillende
Echostem eeuwige
Trouw had beloofd
*onzinkreet, betekent zoveel als: "Zo de vrede, zo de brug"
Onder mijn neus groeiden
Twee plukjes dons
Daar ik veel last had van
Onderoplettendheid
Kwam ik niet verder dan
Tam Pax Tam Pons*
-/-
Puistige jongeling
Schoonheid in spiegelbeeld
Amor kwam langs en
Liep lachend voorbij
Nog niet behept met een
Testosteroncomplex
Was er slechts voetbal
En scouting voor mij
-/-
Derde gymnasium
"Waarom ontloopt ge mij?"
Ik was Narcissus
En Echo was jij
Wij snapten niks van die
Metamorfosequatsch
Knuffelden stiekem
Het tweede uur vrij
-/-
Bromfiets en basgitaar
Meisjes in overvloed
Ik zat gebamzaaid –
Althans in mijn hoofd
Tot ze mijn hart met haar
Allesverstillende
Echostem eeuwige
Trouw had beloofd
*onzinkreet, betekent zoveel als: "Zo de vrede, zo de brug"
- Gegevens
- Geschreven door Dimitri Carpentier
Hal RoachStudios, Public domain, via Wikimedia Commons
Geen slapstick die ik zo frequent bekeek.
Als kind vond ik hun kolder pure fun.
Hoe zwart of wit het leven wel eens leek,
ze steunden elkaar steeds door dik en dun.
Helaas, wat ooit een mooie vriendschap was,
verzandde in een einde zonder kleur
door vrouwen, geld, maar ook obesitas.
Ze konden niet meer samen door één deur.
Als kind vond ik hun kolder pure fun.
Hoe zwart of wit het leven wel eens leek,
ze steunden elkaar steeds door dik en dun.
Helaas, wat ooit een mooie vriendschap was,
verzandde in een einde zonder kleur
door vrouwen, geld, maar ook obesitas.
Ze konden niet meer samen door één deur.
- Gegevens
- Geschreven door Wim Meyles
Freepik
Het is vandaag weer overvol:
migraine, astma, buikpijn, griep,
paniekaanval, cholesterol,
een indigestie, een poliep.
Er wordt geleden en getreurd,
men voelt zich depressief en moe
en zit te wachten op zijn beurt,
een enkeling tot bloedens toe.
Mijn rol? Ik zorg voor wat vermaak,
zo’n ziekenboeg moet opgepept,
mijn spelletje valt in de smaak:
‘Ik heb ik heb wat jij niet hebt.’
Dan moet je raden van elkaar
met welke kwaal de ander tobt.
Ik heb met krukken en brancard
al vele wachtenden gefopt.
Mitella om mijn elleboog,
een angstaanjagend hoestprobleem,
een gipskraag, een bepleisterd oog,
terwijl ik kom voor mijn eczeem.
Het wordt steeds schalkser toegepast,
het is gegroeid tot fenomeen,
of men nu maalt of moeilijk plast,
men veinst zich doof of slecht ter been.
Er wordt geanimeerd gegrapt,
we lachen ons een deuk, een bult.
Soms is een kneus zo opgeknapt
dat hij vertrekt vóór het consult.
migraine, astma, buikpijn, griep,
paniekaanval, cholesterol,
een indigestie, een poliep.
Er wordt geleden en getreurd,
men voelt zich depressief en moe
en zit te wachten op zijn beurt,
een enkeling tot bloedens toe.
Mijn rol? Ik zorg voor wat vermaak,
zo’n ziekenboeg moet opgepept,
mijn spelletje valt in de smaak:
‘Ik heb ik heb wat jij niet hebt.’
Dan moet je raden van elkaar
met welke kwaal de ander tobt.
Ik heb met krukken en brancard
al vele wachtenden gefopt.
Mitella om mijn elleboog,
een angstaanjagend hoestprobleem,
een gipskraag, een bepleisterd oog,
terwijl ik kom voor mijn eczeem.
Het wordt steeds schalkser toegepast,
het is gegroeid tot fenomeen,
of men nu maalt of moeilijk plast,
men veinst zich doof of slecht ter been.
Er wordt geanimeerd gegrapt,
we lachen ons een deuk, een bult.
Soms is een kneus zo opgeknapt
dat hij vertrekt vóór het consult.
- Gegevens
- Geschreven door Maarten van Petersen
Zo'n tochtje in de skilift is genieten
De beugel dicht en langzaam stijg ik op
Het uitzicht naar de hoogste top is top
Een witte wereld met wat groene sprieten
Verheven zweef ik even door de bergen
Ik voel me rijk in Oostenrijk vandaag
De pistes kregen 's nachts de volle laag
Daar dansen nu wat uitgelaten dwergen
Een skiër roept grüß Gott als hij me ziet
Ik schrik: zo hoog ga ik toch ook weer niet?
De beugel dicht en langzaam stijg ik op
Het uitzicht naar de hoogste top is top
Een witte wereld met wat groene sprieten
Verheven zweef ik even door de bergen
Ik voel me rijk in Oostenrijk vandaag
De pistes kregen 's nachts de volle laag
Daar dansen nu wat uitgelaten dwergen
Een skiër roept grüß Gott als hij me ziet
Ik schrik: zo hoog ga ik toch ook weer niet?
Foto: MvP