Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

versoepelingen
ClipArtKey 
 
Het wordt steeds meer zoals het was
We kunnen weer naar het terras
Dat deden we dan ook en masse
De paraplu boven het glas
 
Versoepeling, heel Holland blij
We staan voor winkels in de rij
Maar dit betekent het voor mij:
 
Komt buurvrouw langs (in negligé)
Komt plotsklaps ook m’n buurman mee
 
 

tompoes

IB
 
Weer geen terrasjesweer, ‘k ga binnen chillen 
Met feesttompoes en warme wintertrui 
De lucht oogt vaal, veel wind, er plenst een bui 
De groene rozenblaadjes buiten rillen 
 
Een nieuwe meimaand en een nieuw besluit:  
Voorlopig zet ik mijn cv níét uit 
 
 
versierselen
WikimediaCommons
 
Ik scoorde ooit al eens een Willemsorde
Ook kreeg ik laatst een heuse Kousenband
Verheven in de Friese ridderstand
Ik ben een met het Nassauzwaard omgorde
 
De tekens zijn me dierbaar, dus ik draag ze
Tezamen met het kruis van de Vierdaagse
 
 
klagen
ClipArtKey
 
De lui die zes jaar naast ons zouden wonen
Die konden elk geluid van onze zonen
Helaas voor ons nog geen moment verduren
We zijn sinds kort verhuisd: nu wonen wij 
Pal naast een leuke geitenboerderij
Alweer constant gemekker van de buren
 
 
YR0102288 Caricature of Hercules in the stables of Augias
Caricature of Hercules in the stables of Augias
Honoré Daumier (Rijksmuseum)
Foto: Public Domain
 
Stallen van Augias!
Waar blijft de schoonmaker?
Die Tweede Kamer moet
Spoedig gespuid
 
Spoelt Pieter Omtzigt die
Ongeloofwaardige
Liegende bende
De overheid uit?
 
 
rodekater
Flickr.com
 
Er staat nog weinig leven op het spel
maar telkens in het zicht van de finale
weet hij nog ergens lucht vandaan te halen,
wat laatste resten adem voor herstel
 
Het middeleeuws vooruitzicht van de hel,
beproefd concept van schulden afbetalen,
is minder wreed dan in jezelf verdwalen
verloren in je veel te ruime vel
 
Van zijn bestaan, vernauwd tot ademnood
rest enkel nog het vederlichte deinen
van in de loop der tijd verschoten rood
 
tot hij besluit om toch maar te verdwijnen
en na een knipoog beide ogen sloot,
zijn laatste truc: in veertien regels dood
 
 
everzwijnenmairie grimaud.fr
mairie-grimaud.fr
 
In ‘t Apeldoornse kroondomein
spreekt peinzend een bedreigd konijn:
“Dit bos wordt spoedig weer gesloten
maar níet voor koninklijke schoten
Die koning poetst vast zijn geweer
en denkt beslist: wat zwijn ik weer!
 
 
* Geïnspireerd op het Trijntje Fop van Wim Meyles van afgelopen zondag.
God
Flickr.com
 
Ik ben wel God, maar diep in Mijn gedachten
Droom Ik ervan een mens als jij te zijn,
Bekende God me laatst, Ik zou vilein
Uit jachtgenot de laatste panda slachten
 
Ik zou tekeergaan als een dronken zwijn
Voor niets en niemand ooit respect betrachten
De regels van Mijn Kerk zou Ik verkrachten
En lachen met de dienst van brood en wijn
 
Hoe zou het zijn Mij Zelve te verachten
Met leugens, spot, bedrog en schone schijn
Of haat, vernedering en bot venijn:
Ik wil het weten, nu, kan niet meer wachten
 
We ruilen, zei ik, voor een jaar, akkoord?
Sindsdien heb ik van Hem niks meer gehoord
 
Kruisje
Flickr.com
 
Elk mens heeft zo zijn eigen kruis te dragen
De een komt er wat makkelijk vanaf
En heeft alleen wat ongerief bij vlagen
De ander krijgt, zo lijkt het, altijd straf
 
Zo hinkepoot de ene door het leven
De tweede is bedekt met puist en bult
Hun ziektes zijn hen op het lijf geschreven
De klacht is niet in nevelen gehuld
 
Ook zijn er kwalen die onzichtbaar lijken
Dat leidt al snel tot een vertekend beeld
De mensen zitten dan wat vreemd te kijken
Als ik weer eens uiteenzet wat me scheelt
 
Dat eeuwige verklaren ben ik zat
Mijn eigen uitlegkruisje noem ik dat
 
gelijkheidsdag
Pixabay
 
In democratieën is ieder gelijk,
niet sommigen dienstbaar en anderen hanig,
niet een de monarch en de rest onderdanig,
niet negen straatarm en de tiende stinkrijk.
 
Hoe is het in Nederland in de praktijk?
Enorme verschillen in macht en beloning,
behuizing van villa tot achterbuurtwoning,
we geven gewoon van schijnheiligheid blijk.
 
Een experimentje, dat is wat ik wil,
één dag waarop ieder zich hoogheid mag wanen,
geen lelijke eendjes en blinkende zwanen,
de elleboogijverzucht leggen we stil.
 
Gelijkheid en broederschap zonder verschil,
een vaderlandslievende vriendschapsvertoning,
ja, één keer per jaar voortaan allemaal koning,
de zevenentwintigste dag van april.
 
Heintje
 
 
’t Is ‘68, ik ben vijftien jaar
En jij komt bij me binnen als ik net
Dat album van de Stones heb opgezet
En losga in een riedel luchtgitaar
 
‘Zeg, kan die klereherrie soms wat zachter,
Het is afschuwelijk en geen gehoor
Je vader komt zo thuis van zijn kantoor
En joh, je zusje ligt te slapen achter’
 
Ik snap natuurlijk haar en mijn probleem
Maar bal m’n rechtervuist tot microfoon
En zoek de dialoog van moeder – zoon:
‘Yeah, pleased to meet you, hope you guessed my name
 
Woo woo woo woo,’ dan bind ik langzaam in
Ik til de arm van mijn pick-up naar stop
En zet voor mam, gedempt nu, Heintje op
Ik weet nog steeds mijn plaats in dit gezin
 
WWDW
 
Gistermiddag werd de uitslag van de 25ste Willem Wilmink Dichtwedstrijd via een videopresentatie op You Tube bekend gemaakt.
De video van die bekendmaking, met alle gedichten van de tien genomineerde dichters, is via deze link nog eens rustig terug te zien
In totaal werden er 229 gedichten voor deze Willem Wilmink Dichtwedstrijd ingezonden.
 
De eerste prijs ging, nadat hij ook al in 2019 winnaar werd, naar ons redactielid Remko Koplamp, de tweede prijs ging naar Onno Sven Tromp en de derde prijs naar Jelle Pieters.
 
Hierboven nog eens het winnende gedicht van Remko:
 
everzwijnenmairie grimaud.fr
mairie-grimaud.fr
 
Vanmorgen sprak een everzwijn
in ’t Apeldoornse kroondomein:
‘Familie, ‘k heb een triest bericht,
Het Loo gaat weer voor mensen dicht
vanwege Willems levenssfeer.
Dus straks pakt hij zijn jachtgeweer.’
 
brains
Pixabay
 
Het staat me niet meer helder voor de geest
Ik graaf nu tevergeefs in mijn geheugen
(En let u even op, hier komt de leugen)
U vraagt mij nu waar of ik ben geweest
 
Dan moet ik mijn agenda inspecteren
Maar in mij heeft geen beeld zich vastgezet
Dat ik present was in het kabinet
Toen sprake was van sensibiliseren
 
Ik kan me in dat woord ook niet herkennen
Het is dat u me dit nu hier vertelt
Maar jeetje het klinkt net als kaltgestellt
Terwijl we Pieter juist moeten verwennen
 
Maar wacht ik vraag het even mijn Au-Pair
Oh ja, ik was waarschijnlijk in Naaigèr!
 
WWlogoAangepast 300x84
 
Aanstaande zondagmiddag om 15.00 uur vindt de prijsuitreiking van de 25e Willem Wilmink Dichtwedstrijd plaats!
Evenals vorig jaar helaas geen live bijeenkomst in Almelo maar een presentatie met o.a. de video’s van alle gedichten van de eerste tien genomineerde dichters.
De prijsuitreiking is dan  live te volgen op You Tube via deze link
Kijken dus, zondagmiddag 25 april om 15 uur!
 
aene
ClipArtKey
 
Wat weinig mensen hier op aarde weten:
De Hof van Eden was een flitsend oord
Ik was er Adam; op mijn erewoord
Mijn beste jaren heb ik daar gesleten
 
Ik mocht gerust van alle appels eten
Dus Eva heeft me niet met fruit bekoord
Al ben ik door een appel wel ontspoord
Wat altijd weer verkeerd wordt uitgemeten
 
Op één plaats mocht ik van de Heer niet komen
Een eiland met een mega high-tech shop
Omsloten door een metersbrede greppel
 
Daar stond ze met de jackpot van mijn dromen
Mijn Eva, roepend: Adam, haal hem op!
En ik viel voor de allermooiste applekl
 
zwartschaap
 
Mijn ome Wim, was mij verteld,
kwam niet zo netjes aan zijn geld.
Een echte jongen van plezier:
verstekeling, nooit passagier.
 
 
Wij braveriken stonden laatst
rondom zijn sterfbed, wat misplaatst.
Gesloopt door chemotherapie
sprak hij ironisch:”C’est la vie!
 
 
‘k Heb spijt als haren op mijn hoofd.”
Ik heb mijn oren niet geloofd.
Maar echt, we zagen allemaal:
hij grijnsde breed – volkomen kaal.
 
obese
Pixabay
 
Het was een genot, zoveel eetinspiratie!
Nooit aarzeling, nooit gastronomisch verzuim,
mijn maag bleek gewillig en grenzeloos ruim.
Na tien vette jaren begon de frustratie.
 
Verbranding van buikvet: enorme prestatie!
Je moet naar de sportschool, je volgt een dieet,
je fietst en je wandelt, je leeft als asceet.
Ach, menigeen lukt het pas bij de crematie.
 
rawiewikimediacommons
Foto: WikimediaCommons
 
Door slapeloosheid of door nachtmerries geteisterd
zie ik de nieuwe dag verbeten tegemoet,
waarbij dat ik nog leef en alles het nog doet 
mij welbeschouwd niet eeens meer werkelijk verbijstert.
 
Al komt het allemaal waarschijnlijk nooit meer goed
en zijn mijn idealen stuk voor stuk ontluisterd,
toch weer ik mij, aan toog of schrijftafel gekluisterd,
tegen de tijd nog steeeds wanhopig en verwoed.
 
De tijd die alles wat ik liefhad achterhaalde
en niets van wat ik nu nog liefheb overlaat,
de tijd die maakte dat de mooiste dingen faalden;
 
ik weet natuurlijk ook dat niets ertegen baat,
maar tel het leergeld niet dat ik vergeefs betaalde
zolang die rekening nog altijd openstaat. 
 
 
Uit Intensive Care (Prometheus, 1982).
Geplaatst met toestemming van Jean Pierre Rawie, waarvoor dank. 
 
De redactie van Het vrije vers feliciteert Jean Pierre Rawie die vandaag, 20 april 2021, 70 jaar is geworden! 
Rond zijn verjaardag verschijnt Een luchtbel in een vluchtige rivier (Uitgeverij Prometheus), een boek over - door hemzelf - vertaalde poëzie van de middeleeuwen tot de 20ste eeuw, met gedichten en verhelderende essays. 
 
 
klok
pixy.org
 
Het was slechts voor een week of twee
Men vond het eerst geen goed idee
Maar toch, hij maakte zijn entree
Door angst voor stress op de IC
 
Hij zou heel snel de deur uitgaan
Maar ach, je went er best wel aan
Zo bleef hij telkens weer bestaan
 
Ja echt, ’t was maar voor even. Zie:
De avondklok. Een maand of drie
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

In ons mooie Rijmrijk

De terugblik op de jaren Nul
Is enkel voor de onbenul

2001 dat ging voorbij
2002 dat ging voorbij
2003 dat ging voorbij
2004 dat ging voorbij
2005 dat ging voorbij
2006 dat ging voorbij
2007 ging voorbij
2008 dat ging voorbij
2009 ging voorbij

 
2010 is niet voorbij
En dat telt men er dus niet bij 

Mag ik er nu op rekenen
Dat u eerst eens  leert rekenen?