Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Ich weiß ja schon; ich bin zu weit gegangen
Es tut mir leid
Die Sehnsucht war zu stark und das Verlangen
Es tut mir leid
Jetzt seufze ich im dunklen Knast
Ach! Hätt' ich besser aufgepaßt!
Ich bin allein mit meinen Bangen
Es tut mir leid 

Man hat mich in der Tat erfaßt
Das tut mir leid

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De Hofvijver

 


het water van de vijver, glad als ijs
weerkaatst blijmoedig weelderige wanden
van hoogbejaarde dommelende panden
de vensters geven geen geheimen prijs

het zonlicht tart dit stadse paradijs
waar mist en luwte immer samenspanden
kastanjes langs de oevers knarsetanden
hun schaduwen gehuld in stemmig grijs

de vijver geeft aan stemmen geen gehoor
hij is een wijze zwijgende getuige
lijkt lichtelijk vermoeid, doch rimpelt niet

een spiedend oog, nog scherp, dat alles ziet
volharden zal hij, voor geen wanen buigen
hij houdt de politiek een spiegel voor

(Uit de bundel Voldaan, uitgeverij Liverse)