Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Ach, wie kurzfristig ist das Menschenleben!
Reich' mir die Hand
Und wie vergänglich das wonach wir streben!
Reich' mir die Hand
Ich spür' in meinem Herzen Wucht
Ich weiß genau; 's ist eine Flucht                                                                                  
Trotzdem läßt mich die Sehnsucht beben
Reich' mir die Hand 

Ach, diese blöde Sammelsucht!
Reich' mir die Hand!
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Nabeschouwing



Shorttrack

De rijders komen langzaam aangegleden
Rumoer verstomt; een diepe stilte valt
Net voor de starter “ready?” roept en knalt
Wordt zachtjes nog een schietgebed gebeden

De hal ontploft; de scherpe ijzers vonken
Eén hand aan ’t ijs, het strakke bochtenwerk
De favoriet vooraan houdt nu heel sterk
Het gaatje dicht – de wedstrijd lijkt beklonken

Intussen: in de commentaarcabine
Staan kaken strak, de vuisten zijn gebald
De pols versnelt, het hok begint te stomen

De finish flitst, op Molotov benzine
Wordt het gejuich de ether in geknald:
Er is weer een reporter klaargekomen