Ze zijn onmisbaar voor de maatschappij, vervullen vele cruciale taken: van oppas tot kapotte spullen maken – ze springen overal vrijwillig bij.
Je hebt er die nog steeds vierdaagses lopen, verbonden blijven aan de wetenschap, beginners helpen bij hun eerste stap, acute zorg verlenen in de tropen.
Maar één ding mogen wij wel concluderen: laat oude mannen nóóit een land regeren.
Altijd die twijfels weer! Neem nu dit olleke Klopt hier het metrum in Iedere zin?
Heeft het dan verder wel Engagementsniveau Moet er niet toch nog een Kindsoldaat Tentenkamp Hongersnood Oorlogje Volksziekte Rassenrel Vluchteling Wegkijker in?
Mens wat een opdracht weer! Wedstrijdje olleke Ontegenzeglijk Bedacht door een schurk
God, wie verzint nou toch ‘Certificatenwand’? Ja hoor, natuurlijk Dat is weer die Turk
Met bovenstaand ollekebolleke, waarin het zeslettergrepenwoord in regel zes ‘Certificatenwand’ (of een variant daarop) gegeven was, won Han Marinus de door René Turk recent uitgeschreven ollekebolleke-afbakwedstrijd op Het vrije vers.
Door Han werd nog wel vermeld dat elke gelijkenis met bestaande personen benoemd in bovenstaand dichtwerk op louter toeval berust!
Dag buurvrouw, hoe was gisteren je date? Ach meid, ik lig er nog van bij te komen Leek deze op de ridder van je dromen? Welnee, het was een eerste klas proleet
Niet eventjes fysiek aaneengesmeed? Bespaar me, ik had liever gif genomen Geen typ dus waar de sappen van gaan stromen? Het enige dat stroomde was zijn zweet
En steeds verwacht ik iemand van niveau zoals in mijn relatiewens omschreven gericht aan het bemiddelingsbureau
En elke keer opnieuw bezorgt men mij een loser die ooit over is gebleven zo’n vent uit een vergeten restpartij
Al jaren ‘Neerlands hoop in bange dagen’, ze rijdt nog steeds haar concurrenten los. De allerbeste renster die we zagen? Dat is zonder discussie toch ‘La Vos’.
Want noem een wedstrijd die ooit is gereden en wees gerust, ’t prijkt op haar palmares. Al nadert haar pensioen met rasse schreden, ze wint nog wel een monument of zes.
Al heeft ze veel blessureleed doorstaan, toch geeft ze elke dag nog van katoen. Het veld, de weg, het gravel en de baan: op alle vlakken wereldkampioen.
Met nuchterheid en wars van alle show, zo duwt ze zich tot over de limiet. De leeftijd heeft geen vat op deze vrouw. Maar-ja-ne Vos verliest haar streken niet.
Als telg van Beatstad nummer 1 bereikte hij de top Met virtuoos gitaarspel en kenmerkende vocalen Wist Kooymans met zijn band steeds weer successen te behalen En als het soms wat tegenzat, ze gaven nimmer op
Hoe vaak ik Golden Earring zag? Ik krijg het niet geteld Rust zacht, George, Nederland verliest een muzikale held
Opeens een vermogen, wie had dat verwacht! Ik viel met mijn Staatslot royaal in de prijzen, mijn ster bij het vrouwvolk ging moeiteloos rijzen, het roerde mijn ziel, maar ik vond het verdacht.
Opvallend dat Vera nu lief naar me lacht, ik denk dat ze puur op mijn geld zit te vlassen, zij vindt haar persoontje perfect bij me passen en zegt dat het lot ons heeft samengebracht.
Eveofdestructionsfeer? Handel in oorlogstuig! Vrijwel geen mens die er schande van spreekt.
Toch hoop ik steeds dat een antropomorfische vredesduif bruut al die wapenen breekt*.
*Kent u dat logo nog? Knak in een schietijzer. Heden ten dage een vloek in de kerk. Want zelfgenoegzame kapitalistische landen gaan graag gewelddadig te werk.
Nog even tussen buien op de fiets Want méér zat er die Pinksterdag niet in Maar toch had ik het hoopvol naar mijn zin Al trappend, dichtend, kwam ik wéér tot iets
En niemand die het dichtproces kon storen Geliefde ver vooruit, wind in de oren.
De bergen in: Henk zweet echt als een malle en laat behoorlijk vaak een krachtterm vallen. Zijn maatje Han vindt al die cols niet erg: 'Voor mij is er niets mooiers
Het is u vast niet ontgaan. De Tour de France is alweer een tijdje aan de gang en net als de twee voorgaande jaren fietsen Henk en Han weer vrolijk mee.
De Nijlgans en die grote Canadese onthoud ik steeds mijn zorg, ik voer ze niet. Dat geldt ook voor die groene stadsparkiet, alsmede voor de meeste overzeese.
De trekvogels en heel die zwik exoten, wat moeten al die vreemde vlerken hier? Zo jat die gluipse Kaspische plevier het voer van mijn gewiekte landgenoten.
De huismus evenwel hoeft niet te vrezen. Ik selecteer de vogels heel precies. Want ‘eigen vogels eerst’ is mijn devies. Geef mij dus maar de merels en de mezen.
Ik heb mijn zorg aan vreemden opgeschort nu hulp aan illegalen strafbaar wordt.
We hebben ons bevrijd van de magie. In onweer zien wij niet meer Donars hand . Verdwenen is de heksenhysterie die honderdduizend vrouwen heeft verbrand. Zelfs God heeft nu een plekje aan de rand. Toch hoop ik stiekem op een onderhoud met elfjes als ik wandel in het woud.
De wereld hangt van rampen aan elkaar Ze wordt geleid door mannen met raar haar Het arme domme volk Valt in zijn eigen dolk De vrede blijft voortdurend in gevaar
*Enige gelijkenis met een limerick berust op louter toeval