Het vrije vers

 

Je moet er nog een week van eten
Al had je maar voor twee besteld
Het maandmenu, je kan het weten
Staat keurig op de deur vermeld

Een kleine gouden kat begroet je
Met zwiepend armpje naast een vaas
En van de kassavrouw vermoed je
Dat is de partner van de baas

Maar door die goed gevulde bakjes
Zojuist nog hangend aan mijn stuur
Zit uiteraard mijn hemd wat strakjes
Op zondagavond zeven uur

 

 

Nee, zelden hoorde ik zo'n rare prater
Ik kom er maar niet door als suffe klant
Zo lang sta ik al in die pauzestand
Al weken lang leef ik op fruit en water

Mijn maag knort als een opgewonden zwijn
Maar telkens hoor ik: "Blijft u aan de lijn"

 

 

Een buschauffeur uit Raamsdonksveer
ziet telkens die collega weer.
Zijn hart gaat hopeloos tekeer,
verlangend naar een beetje meer.

Maar ach, voorbij is reeds haar bus.
Dat wordt weer uren wachten dus
– en komt hij ooit, die eerste kus?

Verliefdheid kan frustrerend zijn:
ze zitten nóóit eens op één lijn.

 

Ik heb haar bij de Thunersee ontmoet.

We gingen zwemmen in de manegloed.

Daarna zijn wij nog uren blijven praten.

Mijn Google-Translate-Duits was reuzegoed.

 

Ik weet niet meer hoe lang wij daar zo zaten.

Ik hield de tijd totaal niet in de gaten.

Toen stond ze op: "Bis morgen sieben, gut?"

Ze heeft me met een dikke kus verlaten.

 

Mijn hoofd was een tevreden rep-en-roer.

Ik had behoefte over haar te pochen.

Ik zag haar terug om zeven over zeven.

 

Toen heeft ze me de volle laag gegeven:

“ ‘Ich komm’ um sieben’, hast du mir versprochen!

Du bist zu spät! Du brauchst 'ne Schweizer Uhr!"

 

 

 

Ze zweefden samen op het groen tapijt
In onnavolgbaar sierlijke figuren
Die zomeravonddans mocht uren duren
Of zelfs tot aan het einde van de tijd

Ze wisselden geen woord en zelfs geen namen
Bewogen slechts als door een draad geleid
Een feest van elegante wendbaarheid
Totdat ze neus aan neus tot stilstand kwamen

Toen kwamen ze dan toch nog aan de weet
Dat hij zich Stihl noemt, zij Husqvarna heet

 

 

 

ze praten heel de dag, het kakelt maar
ik vraag me af van waar de woorden komen
en of ze echt de ander willen horen
de stilte maakt hen angstig zonder meer

ze vinden die geslotene maar raar
die rustig zit te werken of te dromen
maar ondertussen vreest voor beide oren
een groot verlangen naar de isoleer

het is een diep elkaar maar niet begrijpen
een wonder dat ik toch vooruitgang boek
ik hou me kranig tussen luid getok

ik zal nu gaan en in mijn handjes knijpen
met meer ervaring naar iets nieuws op zoek
ik vlieg nu uit, na twee jaar kippenhok

 

 

 

 

 

Een quark is op zich zelve niet
Iets om te adoreren
Totdat ze echt, zoals je ziet,
Zich groots manifesteren

 

 

 

 

 

 

 

Volhard: slechts zo wordt nectarzoet verworven
Door dolor et laborum zal men slagen
Voor summum bonum uit des apis' korven
Zal men de stimuli moeten verdragen

 

 

 

 

 

 

 

Gij zijt ertoe gebonden, mocht een roestbruintintig
en listig carnivoor een homilie verkondigen
betreffende Mattheüs, hoofdstuk zesentwintig,
uw aandacht, pachter, voor uw pluimvee te vergrondigen.

 

 

 

 

 

 

 

Pinctada maakt een kostbaar kleinood van
een korreltje siliciumoxide.
Daar Sus domesticus hier niets mee kan
geldt werpen richting hem als zeer stupide.

 

 

 

 

 

 

 

De krant laat zich vanmorgen niet ontvouwen
Zij vindt het nieuws vandaag gewoon te erg:
‘Je moet mij heus in dezen maar vertrouwen
Verhaal en beeld - het gaat door been en merg’

 

'Ik zie je morgen weer - verhalen zat!
Dan lig ik met iets vrolijks op je mat'

 

 

 

 

 

De dwerg had een touw om zijn nek
Hij hield van macabere grappen
En fakete daar hoog aan het hek
Voorgoed uit het leven te stappen

Het touw om de nek van de dwerg
Was pikwerk uit een van de schappen
Van Gamma uit Hillegersberg
(Die bouwmarkt denkt na over stappen)

De nek van de dwerg met dat touw
Dat mag ik bij deze verklappen
Werd zwoel gemasseerd door de vrouw
Waarmee hij die avond ging stappen

 

 

 

 

De sommelier kwam blozend aangelopen:

'Ik vond voor u een magnum Bollinger

Een 20 jaar gerijpte grande cuvée

Zo exclusief, die kunt u nergens kopen'

 

'Ik maak die fles speciaal voor u graag open

Dit feest van pinot noir en chardonnay'

'Dat hoeft niet', zei ik, 'want ik neem hem mee

Om straks mijn nieuwe zeiljacht mee te dopen'

 

 

 

 

Ik ging naar Bommel om de brug te zien
Heer Ollie was niet thuis of deed niet open
Wel zag ik in de verte Joost nog lopen
Een boodschapje bij Grootgrut doen misschien

Ik wist ineens niet waar ik me bevond
Van Rommeldam dat hele roteind terug
Wat had ik toch te zoeken bij die brug
Ik twijfel zelfs of Nijhoff er ooit stond

 

Anita flirt met Jan en alleman
Met, Gerard, Kurt, Maurice, en Amadeo
Ignace, Andreas, Peter, Paul en Han
Mathijs, Kornelis, Levi, Geert, Juan
En Dennis, Ali, Claus, Janhein, Orfeo

 

Soms zoent ze openlijk met Thijs en Theo
Of met Martijn, Mohammed, Sven en Twan
Met Janus, Youri, Dieter, Willem, Cleo
Servaas, Raymond, Sylvester, Sietse, Leo
En met mijn broers Johannes, Stef en Stan

 

Mijn portie van haar gunstenspel is pover
Van mij schrijft zij alleen maar huiswerk over

 

Mijn buurman had maar één intens verlangen:
een warme avond met voldoende zon,
zodat hij heerlijk barbecueën kon
en met een ijskoud biertje rond kon hangen.

Zijn kolossale donkergroene ei
kon alle soorten vis en vlees bereiden.
Wie zó’n ding had, beleefde gouden tijden,
is wat hij laatst beweerde tegen mij.

Toch is zo’n Big Green Egg niet wat ik wil.
Ik vind het maar een dure modegrill.