Mijn vaders hoge hoed en twee konijnen
Ik in mijn nieuwe goochelboek
Druk naar de juiste spreuk op zoek
Die beesten moesten wel spontaan verdwijnen
 
Ik liep nog even weg, niet slim misschien
Bij terugkomst waren het er zeventien
 
Verdwijntruc
Copilot
Christo
Copilot
 
Die Christo was een heel kunstzinnig man
Hij stond als excentriekeling te boek
Hij pakte de Pont Neuf in met een doek
Ik ben daarom het volgende van plan
 
In kwestie hier is Pisa's scheve toren
Ik neem wat stroken tartan metersbreed
Waarmee ik dan dit monument omkleed
Ik hoop zo in de kunstwereld te scoren
 
Het aangezicht wordt ongetwijfeld knots
De Pisatoren is dan scheef en Schots
 
De kast en het bed en de lamp bij de stoel en de bank en het kleed en een prent in een lijst en een plant
Hij kijkt om zich heen: dit is thuis en hij wil hier niet weg; maar de buurt wordt gesloopt en dus moet hij verkassen
De wijk moet veranderen volgens de wethouder: nieuwer en jonger en groener, dat stond in de krant
Geen plek meer voor arbeiderswoninkjes; niet te verduurzamen én veel te oud om nog aan te gaan passen
 
Het bed en de lamp en de stoel en de bank met het kleed en de prent in de lijst en de plant naast de kast
Zijn kleren al ingepakt, net als zijn dekens en lakens, al had hij die best nog een keer mogen wassen
Dat vond ook zijn schoondochter, die hem kwam helpen met inpakken nét toen hij weer in zijn broek had geplast
Hè getver pa, zei ze en zocht naar een broek die hij aan kon, alsof hij een kind was waar zij op moest passen
 
Een lamp en een stoel en een bank en een kleed en een prent in een lijst en een plant en de kast en het bed:
Hij weet het nog prima, zijn kop is nog goed en zijn tanden zijn echt; dat hij hooguit wat vaker moet plassen
Komt door een vergrote prostaat, zegt de dokter; geen zorgen, al is ook zijn darmfunctie niet je-van-het
Wat zou het, dan eet hij wat minder, zijn riem kan wat strakker, ‘t is niet dat 'ie ooit nog een broek af moet passen
 
De stoel naast de bank en het kleed en de prent in de lijst en de plant op de kast en het bed bij de lamp
Want wat neem je mee? En vooral: wat mag weg? De servetten? Het peper-en-zoutstel? Zo'n rekje met dassen?
Een zomerse jurk van zijn vrouw - ach zijn vrouw - maar zijn droevig gepeins wordt verstoord door geronk en gestamp
De wagen staat voor en zijn zoon stapt er uit en hij zwaait wel, maar vraagt zich toch af: gaat dat allemaal passen?
 
De bank, dan het kleed en die prent in die lijst? Niet die plant! Eerst die kast en dat bed en de lamp en die stoel
Nee, tóch eerst de kast, dan de bank en als laatste de lamp en dat plantje; het wagentje kreunt op z'n assen
Als alles is ingepakt, sluit hij de voordeur nog één keer goed af met een donker weemoedig gevoel
En doet dan weer open: vergat hij toch bijna het gas en het tasje met bank-, bieb- en andere passen!
 
Het kleed en de prent in de lijst en de plant en de kast naast het bed en de lamp bij de stoel op de bank
Het hotst en het botst in de bak door elkaar; en zijn zoon heeft de rare gewoonte bij bochten te gassen
Als of ‘ie coureur is, alsof ‘ie F1 rijdt! Hij dommelt wat, mompelt nog lodderig woorden van dank
Kijkt dan naar zijn vrouw - ach zijn vrouw in die jurk - en ze scheuren per cabriolet over bochtige passen
 
De prent in de lijst en de plant en de kast; ook het bed en de lamp en de stoel en de bank met het kleed
Ze hebben de rit overleefd; kijk, hier is het en daar staat zijn schoondochter met de verhuispaperassen
Zo'n studio, pa, in een appartementencomplex, da's toch nét iets voor jou? vroeg dat valse secreet
Nee écht, een gevangeniscel is er ruim bij; maar och, van het bed naar de badkamer is maar drie passen
 
De lijst met: 1 plant (check), 1 kast (check), 1 bed (check), 1 lamp (check), 1 stoel (check), 1 bank (check), 1 kleed en die prent
(Het is een abstract schilderij van een Russische kunstenaar, feitelijk is het niet meer dan wat krassen
Een foeilelijk ding, maar zijn vrouw - ach zijn vrouw - vond het mooi en inmiddels is hij er allang aan gewend)
De lijst wordt gecheckt en correct afgevinkt en daar gaan ze; hij wil niet gaan huilen, dat vindt hij niet passen
  
De plant op de kast bij het bed en de lamp naast zijn stoel en de bank op het kleed en de prent in de lijst
Hij kijkt om zich heen: dit is thuis, maar hij wil hier niet zijn, in dit flatje zo tussen de dozen en tassen
Verpoot als een boom, maar hij gaat hier niet wortelen, niet in beton en linoleum, grijzer dan grijst
Hij heeft niks te kiezen, dat weet hij zelf ook wel; maar hád hij te kiezen, hij zou er met liefde voor passen
 
idleness
Pieter Bruegel de Oude: Luiheid Desidia (1558)
 
In onze snelheidsmaatschappij
loopt iedereen zichzelf voorbij.
Kies doelbewust voor extra rust,
vermijd gejaagdheid en karwei!
 
Wie voor het lanterfanten zwicht
en lekker lui geen bal verricht
voelt zich meteen geheel sereen,
het hoofd wordt helder, kalm en licht!
 
Het vraagt wat moed, dus zet u schrap:
wees laks en leeg en doe geen klap,
blijf zonder schroom inert en loom,
want ledigheid is meesterschap!
 
wormwim
https://www.wannapik.com/vectors/1205

Een worm doceerde in Aalsmeer:
‘Ons aards bestaan kent glans noch eer.
Qua levenskansen zijn we arm,
daarom herhaal ik mijn alarm
dat dit een wet is zonder maas:
wij dienen slechts als merelaas.’

 

orientjaap
Copilot
 
Een pa en een moe en een zoon en zijn maat en een neef en een nicht en een oom en een zus en haar broer
besloten om samen naar Constantinopel te reizen vanwege de constante stroom aan stressoren.
Op zoek naar de post-Byzantijnse folklore verkozen de negen een passend vakantievervoer
door via Parijs over Wenen en dwars door de Balkan naar übertoeristisch Turkije te sporen.
 
De moe en de zoon en zijn maat en de neef en de nicht en de oom en de zus en haar broer en de pa
bespraken het arrangement (dat bestond uit de reis en volledig pension) nogal ruim van tevoren.
Aldus had eenieder (dat zou je haast zeggen) voldoende de tijd om zich voor te bereiden, maar ja…
zoals te verwachten viel, stond dit gezelschap in Zwolle te posten bij negen verschillende sporen.
 
De zoon en zijn maat en de neef en de nicht en de oom en de zus en haar broer en de pa en de moe
herstelden al bellend en rennend de orde en zo bleef hen daar geen minuutje vertraging beschoren
en na de omhelzingen stapten de avonturiers in de trein en vergaten al snel het gedoe.
Neeflief liep vol ongeduld spoorslags naar voren omdat hij de treinmachinist nog wat aan wilde sporen
 
De maat en de nicht (zonder neef) en de oom en de zus en haar broer en de pa en de moe en de zoon
besloten de neef achterna te gaan: Moedertjelief, wat een gruwelijk krijsen bereikte hun oren!
Ze troffen hem aan bij een lijk op de grond en de hoofdconducteur schreeuwde hard in een mobilofoon
en pa riep gestrest: "Geen paniek allemaal, ik ben boa geweest, dus ik ga wel op zoek naar de sporen!"
 
De neef en de nicht en de oom en de zus en haar broer en de moe en de pa en de zoon en zijn maat
beschouwden (koelbloedig, spontaan en daadkrachtig) de locus delicti en zagen de doodsoorzaak gloren.
Zij roken een weeïge knolamanietlucht, de groene waarschijnlijk (de slotsom na luttel beraad,
want binnen de nobele mycologiewetenschappen verdienden de negen, zo bleek wel, hun sporen).
 
De nicht en de oom en de zus en haar broer en de pa en de moe en de zoon en de vriend en de neef
bespraken de wildste scenario's, speurden naar tekens en hints en benoemden fictieve actoren,
waarin ze dusdanig verwikkeld geraakten dat niemand zich afvroeg waar ex-boa pa nou toch bleef.
Want paps was vertrokken en volgde behoedzaam al jodium druppend, het blauwige spoor van de sporen.
 
De oom en de zus en haar broer (zonder pa) en de moe en de zoon en de vriend en de neef en de nicht
verlustigden zich in hun intelligentie (zo worden toch immers complottheorieën geboren?).
Ze checkten intriges uit boeken van King en van Poe en van Christie: de misdaadauteurs van gewicht.
Hun puzzel geleek wel een mengpaneel met een verwerkingsvermogen van enkele duizenden sporen
 
De zus en haar broer (zonder pa) en de moe en de zoon en de vriend en de neef en de nicht en de oom
verdeden hun tijd met de gekste suggesties en waren al kletsend de realiteit wat verloren.
Terwijl onze speurneus, het sporenspoor volgend, de killer in zicht kreeg, verdampte meteen ook zijn droom:
de dader sprong juist uit de trein en klom snel op een paard dat gereed stond en gaf die meteen ook de sporen.
 
De broer en de pa en de moe en de zoon en de vriend en de neef en de nicht en de oom en de zus
vertelden in Istanboel aangeland, vreemde en vage verhalen bij al hun politieverhoren.
De Turkse agenten "verheugden" zich zichtbaar ontdaan in een volgende dode, de roemruchte mus
zodat zij al snel de gevolgtrekking maakten dat van dit toeristengezelschap echt níemand wou sporen.
 
driekwarhol
Afb. I. Boulonois
 
Op zondag 12 mei wordt in café De Wolthoorn in Groningen weer de jaarlijkse Driekdag georganiseerd!
Het programma begint om 16.00 uur.
Het is niet alleen gratis, maar elke bezoeker krijgt ook nu weer een fraaie poster met een vers van Driek van Wissen. Nadeschda Broere maakte het ontwerp.
 
Op de middag treden de volgende dichters op: Rikkert Zuiderveld, Machiel Pomp, Bart Adjudant en Richard Nobbe.
Dorine Wiersma verzorgt het muzikale deel met haar fantastische liedteksten.
Bovendien worden  nog onbekende Dieren Dokter Dik verzen van Driek van Wissen voorgelezen.
 
Komt allen naar Groningen!
 
Ik melk mijn koeien eerlijk, met de hand
En met hun poep blijf ik mijn grond bemesten
Bewerk met paard en ploeg vol trots het land
Heb me aan gif en kunstmest nooit gebrand
En werk me niet met hightech in de nesten
 
Ik kan me meten met de allerbesten
Mijn lot heb ik niet aan een bank verpand
De kans dat mij slechts koord of bijstand resten
Als Brussel het voor boeren blijft verpesten
Is klein, want ik gebruik dus mijn verstand
 
Natuur en volksgezondheid zijn mijn leven
Dat had de Koning wel eens mogen zien
Maar nee, hij schenkt een namaakboerentrien
De orde die Hij mij had mogen geven
 
orbanjpg
Wikimedia (bewerkt)
 
Geert Wilders met zijn peroxidepruik
Bekend om zijn opruiend taalgebruik
En Orban die de rechtsstaat in wil perken
Het zijn twee handen op één onderbuik
 
muizenval
 
Een witzige muis riep te Heeten
'U moet van de muizenval weten:...'
toen stak hij van wal
wat bleek het geval
daar had ie geen kaas van gegeten
 
regen
Pixabay
 
In een hete periode
kwam in Boerennederland
het gebed weer in de mode:
zon had ook een schaduwkant.
 
Droogte kwam zo ongelegen
dat men om depressies bad.
Nou, die hebben we gekregen,
sinds oktober is het nat.
 
Tegenslag in mensenlevens?
God biedt uitkomst, telkens weer,
maar vergun me dat ik tevens
hier een leidraad presenteer.
 
Het klimaat met Hem bepraten?
Bid gerust, maar vraag met mate.
 
Higgs
Wikimedia Commons - portret Peter Higgs door Lucinda L. Mackay
 
massa in krachtenveld
Brits natuurkundige
uiterst bescheiden
was liever alleen
 
won de Nobelprijs voor 't
Brout-Englert-Higgsboson
en valt nu zelf weer
in deeltjes uiteen
 
 
Waar blijft de tijd - waar blijft de tijd
Dat je nog makkelijk een negen kreeg voor vlijt
En dat het plukken van een pruim je gauw berouwde
Dat je je zomaar waagde op de hoogste tak
En dat je vader nog als beste vriend beschouwde
Daar hij je zweepje repareerde als het brak
Waar je je broertje dan mee sloeg (uit aardigheid)
Waar blijft de tijd - waar blijft de tijd?
 
Waar blijft de tijd - waar blijft de tijd
Van de Comanches en Apachen en hun strijd
Je kon pas slapen als je held weer was ontkomen
En dat je maliën gewis geen kolder vond
Kortom: al ridders, ruiters, rovers in je dromen
Totdat je ’t allermooiste boek op zolder vond:
Het menselijk lichaam, zestig platen uitgebreid
Waar blijft de tijd - waar blijft de tijd?
 
Waar blijft de tijd - waar blijft de tijd
Dat je nog hinkelde in vierkantjes van krijt
De dagen dat je vader nog je tol betaalde
En dat je niet knikkerde om knikkers maar om ’t spel
Dat je een helling op wou hoepelen – en het haalde
Bij de oude Sien trok je het beste aan de bel
Want door haar krukken had je eventjes respijt
Waar blijft de tijd - waar blijft de tijd?
 
Waar blijft de tijd - waar blijft de tijd
Dat je door vader in iets nieuws werd ingewijd
Hij sprak vertrouwelijk van de bloemen en de bijen
Want ook met meisjes scheen er iets apart te zijn
En toen kwam Miesje op die stille avond bij je
Alleen haar vader bleek wat ouderwets te zijn:
Ze werd als non voorgoed het klooster ingeleid
Dat duurt een tijd – dat duurt een tijd
 
Door Paul van Vliet samen met Floor Kist geschreven tekst, geïnspireerd op een gelijknamig lied van Jules de Corte.
(Uit: Ik drink op de mensen, Nijgh & Van Ditmar 2010).
Ter nagedachtenis aan Paul van Vliet 10-09-1935 - 25-04-2023
 
 
Ik loop in mijn skipak sinds jij hier vertrok
De ijstijd die aanbrak met bittere kou
Verkilde ons huis van de vloer tot de nok
De vorst kreeg vrij spel zonder warmte van jou
 
Ik slaap in een bontjas sinds jij mij verliet
Ons bed is een tweepersoons ijsschots geworden
De woonkamer lijkt wel een Arctisch gebied
Daar staan voor de zekerheid slipgevaarborden
 
Er hangen zelfs ijspegels aan mijn gezicht
Terwijl het nu overal vriest in het land
Een koudefront dat boven Leeuwarden ligt
Houdt volgens De Bilt nog wel wekenlang stand
 
De ijsmeesters durven al hardop te dromen
Met dank aan mijn Thea, die Tocht gaat er komen
 
IT GIET OAN HVV
Copilot
 
Binnenhof
Pixabay
 
De renovatie is nog lang niet klaar
En Hugo zegt 'Het moet dan maar wat kosten'
Zo'n twee miljard aan extra schadeposten
Maar 'Ajetoo!' dan komt het voor elkaar
 
Er is nu tussentijds meteen ontdekt
Waar het in al die jaren heeft gelekt.
 
Gedonder
Afbeelding van vecstock op Freepik
 
Ik zag twee wolken die elkaar niet mochten
en even later viel de eerste knal.
Ze hebben het toen samen uitgevochten,
Ik kon 't gedonder horen in de hal.
 
Het was een flinke knokpartij
ze vochten echt als gekken,
nu is 't voorbij... Ik kijk omhoog
... en zie de blauwe plekken.
 
 
Ter nagedachtenis aan Toon Hermans 17-12-1916 - 22-04-2000
Uit: Hier ligt Poot  Hij is dood  Uitg. Veen 1990
 
geitantilope
Copilot
 
In Goes sprak een geitantilope
‘Mijn oren staan immer wijd open
Edoch… op mijn horens gelet
Ontbreekt er die passende pet
En mis ik voorwaar het talent
Voor ’t ambt van politieagent’
 
OB Muis Piepshow hvv
Wikimediacommons
 
Een muizenmeisje in de goot
Verdient in Amsterdam haar brood
En zegt: het leven is geen lolletje
Ik schud mijn blote muizenholletje
Voor kerels die voortdurend lallen
Hier bij een piepshow op de wallen
 
ongemak
Pixabay
 
Roept u fobisch 'OMG!'
bij het zien van vreemde smetten?
Nee, dan zijn NS-toiletten
niet bepaald the plees to be.
 
binnenhof
Wikimedia:Het Binnenhof aan den Vijverkant in 1598
 
Het Binnenhof, wordt dat straks één biljoen?
Die euro´s zijn dan wel heel goed besteed:
Uw kamerstoel wordt met fluweel bekleed
De kussens zijn gevuld met zacht katoen
 
Het rookplein wordt verduurzaamd met veel groen
U kunt gezonder roken bij de vleet
Omdat het rookgasfilter stikstof vreet
Integer dus, u hebt nog steeds fatsoen
 
U hoeft uw denkwerk ook niet zelf te doen
Dat doen AI-systemen met IT:
Begroting, toeslag, pandemiedossier
 
Regeer in luxe tot aan uw pensioen
Zo valt die bouwbegroting toch best mee?
(Dit alles is nog zonder btw)
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Ideaal



In ’t midden van een dranklokaal
is iemand in bevlogen taal
vol overtuiging aan het woord
en schetst een maakbaar ideaal.

Een prachtidee, het plant zich voort
dringt door tot in het verste oord
en voor je ’t weet streeft men massaal
naar iets dat aan de einder gloort.

Totdat de zaak door twist ontspoort
en men elkaar op grote schaal
vol vuur het schedeldak doorboort

waarna men ietwat theatraal
standrechtelijk de man vermoordt
die ooit begon met het verhaal.