Te sterven ergens aan een spoorweglijn
en niet door zoiets slooms als touw of pillen.
Maar wat ik nog het allerliefst zou willen
is om het leven komen in een trein.

Dan droom ik van een eind vol dramatiek:
ontsporen met de Intercity Driek.

(Dit gedicht verschijnt van de week ook in de reeks Drentse sonnettettes op www.huusvandetaol.nl)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Blauwtje Tripel



Zo blond en zo leuk en zo mooi
Ik had wel een kans durven wagen
Toen ik aan verliefdheid ten prooi
Haar daartoe heb uit lopen dagen

Zo mooi en zo leuk en zo blond
Het leek dat ik daarin zou slagen
Ik dacht dat zij mij aardig vond
Dat duurde slechts enkele dagen

Zo blond en zo mooi en zo leuk
Ik heb haar mee uit kunnen vragen
Voortijdig ontstond er een breuk
Want zij is nooit op komen dagen