Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Te sterven ergens aan een spoorweglijn
en niet door zoiets slooms als touw of pillen.
Maar wat ik nog het allerliefst zou willen
is om het leven komen in een trein.

Dan droom ik van een eind vol dramatiek:
ontsporen met de Intercity Driek.

(Dit gedicht verschijnt van de week ook in de reeks Drentse sonnettettes op www.huusvandetaol.nl)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Sixties



Mondharmonica’s en het getokkel van gitaren
Peace en vrije liefde, uitgebeeld in handgebaren

Niemand die zich stoorde aan een hippie en een non
vrijend op een bankje naast een zwerver in de zon

Blote voeten, lange haren, dansen op het gras
Slapen met je liefje onder een geleende jas
Love was all. Het leven paste in een canvas tas