Het vrije vers

des zomers zit ik graag in mijn prieel
waar ik soms zoete zomerdeuntjes kweel

de ochtendstond is daarvoor zeer geschikt
gekleed in mijn peignoir schraap ik mijn keel

mijn morgenlied mengt zich met vogelzang
hun trillers zijn het waardoorheen ik speel

met langgerekte klanken vult mijn stem
zonder zich in te spannen ons perceel

dat iemand mij een dezer dagen hoort
en dan ‘ontdekt’ lijkt me volstrekt reëel

kort na de lunch breekt er het uurtje aan
dat ik moet rusten en mij erg verveel

om drie uur maak ik snel een aquarel
mijn favoriete kleur is donkergeel

hoewel ik meer van een martini hou
bedoel ik dus die tint van sherry pale

een mens moet over drank niet moeilijk doen
zelf ben ik over niets erg principieel

dat komt goed uit nu ik een minnaar heb
die vlakbij woont net achter Scherpenzeel

zodat hij me bezoekt zo vaak hij kan
voor lachjes en gekreun in het struweel

wanneer zijn stem dan heesgefluisterd is
en ik met hem een mooie Rothschild deel

blijkt pas hoe puik mijn oefeningen zijn
als ik zijn oor met Hannelliedjes streel