Soms denk ik dat mijn eerste lief
-die plompverloren binnen dreef-
haar kroontjespen, die achterbleef
vergat toen ze haar stem verhief.
Die zomer lang, een nest gebouwd
in zand waar meeuwen om ons lachten.
Zij wisten wel van waterkrachten.
Het kerend tij was hen vertrouwd.
Soms denk ik aan die laatste dag
toen woorden dropen van de regen
en liefde stierf bij donderslag.
Hoe schielijk werd de wilde zee
teruggetrokken en verlegen.
Zij ebde weg van lieverlee.
Terug naar Texel
- Gegevens
- Geschreven door Hanny van Alphen
Uit het archief
Op twee zwijnen
Twee zwijnen gingen samen uit
naar restaurant De Strandkajuit.
Het werd een zompig bacchanaal
en ging gepaard met veel kabaal.
Ze slurpten oesters bij dozijnen,
op jacht naar parels voor de zwijnen.
(Foto: Designkantoor Parels voor de zwijnen)