Mijn handen zijn met groeiend groen verweven
Een volkstuin geeft mij dagelijks te eten
Maar wat een schrik, de sla is aangevreten
Kapot ben ik van dat verwoeste leven

Ik staar ernaar terwijl ik sta te beven
Mijn jonge sla door slakken buitgemaakt
En dat is iets wat mij ten diepste raakt
Maar God, ik heb ze allemaal vergeven

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Op een bidsprinkhaan

bidsprinkhaan3
Bron: Creative Commons 
 
Een bidsprinkhaan uit Kudelstaart
was weer eens weg op bedevaart
‘ik loop die Compostella-route
gemakkelijk op blote voeten’
die uitspraak bleek wat geflatteerd
hij is bij Nieuwveen omgekeerd
omdat hij ergens iets verrekte
zijn heil zoekt hij voortaan in sekten.