Het was bij hem niet nodig om te gissen
Naar wat hij had bedoeld met een gedicht,
Je vroeg je ook niet af wat hij wellicht
Verstopt had achter woordbetekenissen.

Een metrum, rijm, voor velen hindernissen,
Zag hij juist als een doel, een soort van plicht.
Met vaste vorm hield hij zijn verzen licht
En wist zo onze blik vaak te verfrissen.

De dood, waar iedereen een keer voor zwicht,
Die over onze levens kan beslissen,
Heeft plotseling zijn blik op hem gericht.

Helaas, we zullen hem nu moeten missen
En ook die strik en zijn bebaard gezicht
Maar niet de poëzie van Driek van Wissen.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

de einzelgänger

boomkrul
Gustave Klimt: De Levensboom (middendeel)
 
daar zit ik dan, het zicht is zielverkwikkend
ontzaglijk veel ervaring opgedaan
de stappen zijn in beeld, naar onder blikkend
 
tot nu toe ben ik steeds vooruitgegaan
bij elke twee- of driesprong weer gestegen
het doel bereikt – en kijk me hier nu staan
 
alhier kom je geen sukkelaars meer tegen
de luiaards die ik schamper achterliet
de dommen, de tevredenen, de legen
 
volstrekt alleen verken ik het gebied
dit eindpunt van mijn jarenlange streven
gezelschap om te delen is er niet
 
aldus bewoon ik, partnerloos gebleven
de kruin van de beslisboom van mijn leven