Vanmorgen sloeg een bericht mij uit het lood
Waarop mijn oog toevallig was gevallen.
Het kwam keihard mijn hersens binnenknallen
En bracht me korte tijd in ademnood.

Je weet het: elke dag gaan mensen dood,
Ze vallen door zijn zeis bij duizendtallen.
Maar toch, als jonge mensen ons ontvallen
Dan voelt dat als volslagen idioot.

De zoon van schrijver Adri van der Heijden
-Zo stond het in de ochtendkrant gedrukt-
Is plotseling uit ’t leven weggerukt.

Zijn ouders zijn gedoemd voortaan te lijden,
Het ‘leven in de breedte’ lukt niet meer
Want zo’n verlies doet alle dagen zeer.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Punthoofd.nl

Punthoofd
Pixabay
 
Je zult in dit land digibeet zijn gebleven
Gedacht hebben ik doe mijn zaakjes gewoon
Met pen en papier en desnoods telefoon
Dan word je steeds verder de hoek in gedreven:
‘U staat in de wachtrij met volgnummer…7
Dus check op de site misschien eerst maar de FAQ’
Men heeft aan jouw toetsenangst kennelijk lak
Je voelt je fossiel en finaal uitgeschreven