Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Hij kon het allemaal verdragen:
Een boon die aan een staak verdort,
Een bloem die sterft, verleden wordt
Daarover wilde hij niet klagen.

Wanneer zijn ogen zoiets zagen
Heeft hij daarom geen traan gestort.
Hij wist: elk leven duurt maar kort
En telt nu eenmaal weinig dagen.

Maar jonge sla, pas net geplant
In bedjes die nog vochtig waren
Nee, dan heeft hij zich niet vermand.

Hem er in tranen naar zien staren
Dat lijkt wellicht wat larmoyant.
Toch raakt dit beeld, al vele jaren.

(De dichter hoorde pas nu, bij terugkeer van zijn vakantie, van het overlijden )



 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

MHMOT



U ziet natuurlijk niet dat ik nu bloos
maar dat er vlinders fladd’ren in mijn schoot
vertrouw ik heden toe aan gans de natie

op MaDiWoDo kijk ik heel devoot
naar zijn touchante houterige gratie
als hij weer smoking oogt in zijn black tie

wellicht een eigenaardige fixatie
vindt ú zijn acte de présence saai
en somtijds gaat het er ook sneu aan toe

dat sjansen aan de bar is echt niet fraai
al ben ik stik jaloers op háár, Mylou
enfin, een vraagje uit de oude doos:

verrukkelijke Herman, zeg eens even
waar is die Erik Engerd toch gebleven?



noot: ik keek ook met veel genoegen naar Joost Prinsen in MHMOT