Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft





Het is een feit: het tikken van de klok,
Een monotoon geluid in onze oren,
Zal ieder mens eens niet meer kunnen horen.
Zo ging het ook met 'zuster' Hetty Blok.

Getooid met kapje, schort, verpleegstersrok
Kon zij destijds als Klivia bekoren.
Dit typetje ging sindsdien niet verloren
Omdat het steeds weer volle zalen trok.

De rol van zuster heeft haar nooit verlaten.
Een mens mag zonder schreeuwen en gegil
En niet met deuren slaand doen wat hij wil.

Maar Hetty heeft het niet meer in de gaten.
Wellicht kan zij, al staat haar klok hier stil,
Daarginds nog wat met Annie Schmidt gaan praten.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Gekleed



een man van vlees en bloed en verder nog
dat wat een lijf tot levend wezen maakt
is door de zwaarte van zijn lot geraakt
vervreemd van ooit het avontuurlijk joch

zo, moe van op zijn toekomst eeuwig wachten
besluit hij weg te gaan van huis en haard
en hij vertrekt, al is het wat bezwaard
gehuld in slechts zijn dromen en gedachten

men ziet de naaktheid niet van deze man
in heel het land is niemand die dit kan
geen oude vrouw, zelfs geen onnozel kind

de mensen wanen hem als heer gekleed
er is alleen een schizofreen die weet
maar die verraadt hem enkel aan de wind