Haar lenig lijf, haar lange sterke benen
Waarmee zij elke wedstrijd harder rent
Haar schijnbaar ongebreidelde talent
En drang om dag na dag weer hard te trainen
Als ik haar navel zie moet ik haast wenen
Omdat de aanblik daarvan nimmer went
En door de lach die Dafne naar mij zendt
Denk ik dat Venus in haar is verschenen
Ze is, dat moet wel, door een god gezonden
Want o, wat is haar lichaam fraai gebouwd
Alsof het voor de sprint is uitgevonden
Ze is slechts tweeëntwintig jaren oud
Maar rent reeds sneller dan in elf seconden
In Rio wint ze straks Olympisch goud
Ode aan Dafne
- Gegevens
- Geschreven door Hans Manders
Uit het archief
Monchielle
En altijd weer die man
Zijn dag begon al vroeg
Hij droeg zijn oude pet
Een man die ik graag zag
En traag was steeds zijn tred
En altijd weer die man
Hij droeg zijn oude pet
Het was voor hem vroeg dag
Zijn tred was immer traag
Een man die ik graag zag
En altijd weer die man
Ik zag hem altijd graag
De pet die hij graag droeg
En traag was steeds zijn tred
Zijn dag begon al vroeg
En altijd weer die man
Het was voor hem vroeg dag
Ik zag hem altijd graag
Hij droeg zijn oude pet
Zijn tred als immer traag
Monchielle. Ik kwam het tegen op Fwoortmeijers ‘Versvormen’. 4x 5 regels, eerste regel is eerste regel van elke strofe, rijm komt enkel voor in derde en vijfde regel. Metrum is drie jamben
Het rijmschema is simpel, daarom heb de moeilijkheidsgraad voor mezelf verhoogd. Vier strofen en dus vier rijmkoppels. Dat is mijn aanwijzing.