Vanochtend ging de dag niet goed van start:
Ik las het in de krant en dacht: och heden,
Alweer is er een dichter overleden
Ik ben derhalve droevig en verward
Ik wist wel dat het lot de mensen tart
Ook zij die aan het dichten tijd besteden
Die worden door de dood heus niet gemeden
Maar dichten blijkt ook kwalijk voor het hart
Zo kort na Menno Wigman's overlijden
Besloot het blinde lot een levensdraad
Van weer zo'n goede dichter door te snijden
Waardoor diens zwakke hart niet langer slaat
Het heeft geen zin, toch vraag ik heel bescheiden
Of nu het lot het even hierbij laat