Het vrije vers

 

We kunnen hier maar weinig tijd spenderen
Het leven is nu eenmaal kort van duur
Ik raakte van dat schrikbeeld overstuur
Want doodgaan leek me nogal kut met peren

 

De grond in om daar langzaam te verteren
Dat wou ik niet en ook niet in het vuur
Maar sinds ik hoorde over resomeren
Ben ik niet bang meer voor mijn stervensuur

 

Dat ik daarna mag baden in een vat
Met vloeistof en mijn lijk wordt opgelost
In drie uur tijd slechts, ja dat lijkt me wat

 

Dus nabestaanden, koste wat het kost
Wanneer ik sterf gun mij dan de sensatie
Van snel verdwijnen middels resomatie