opa
Flickr.com
 
Hij merkt niet meer dat hij zich steeds vergist
zijn zieke hersens zijn niet meer te spoelen
geen mens zal weten wat hij nog kan voelen
hij huilt als hij weer in zijn luier pist
 
Van binnen botst hij tegen vage mist
van buiten tegen deuren, tafels, stoelen
hij snapt niet meer wat anderen bedoelen
zit naast zijn levensweg als bermtoerist
 
Twee jochies rennen dartel om hem heen
behendig soepel, jong en snel ter been
met stram en oud en dood nog onbekend
 
‘Zeg jij mijn naam eens opa,’ zegt de een
en als de oude stil blijft, klinkt meteen:
‘Wat ben jij dom! Ik weet wel wie jíj bent!’
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Evacuatie

afg
WikiMediaCommons
 
Ach wees niet boos op ons klein Nederland
We wilden al die tolken best gaan halen
Er waren verontrustende signalen
De situatie leek beslist riskant
 
Dan moet je dus uitvoerig overleggen
Toch lieten we het eerst op z’n beloop
Want Bijleveld zat in de bioscoop
En Kaag kon dat diner niet af gaan zeggen
 
Dat net nu wij de opties konden checken
Men daar gewoon maar door holderdeboldert
Wacht nou toch eens tot we zijn uitgepolderd!
Unfair om je daar niets van aan te trekken
 
Maar ja dat is weer typisch Taliban
Om voor je start met moorden en verkrachten
Niet even rustig op ons blijven wachten
Daar hebben ze altijd een handje van
 
De Britten en de Fransen die vertellen:
‘Wij hadden onze zaakjes voor elkaar
En voor ze kwamen waren we al klaar’
Maar hadden ze niet even kunnen bellen?
 
Wie kunnen we nu nog evacueren
Waar zitten ze, wie zijn het en hoeveel
Gelukkig, ambassadepersoneel
De echte Hollanders, konden hem smeren.
 
Ze gingen blijkt als dieven in de nacht
Precies als je van zo’n klein land verwacht.