De poëzie van peuken op een bord
Van korsten brood, verschimmeld in een hoek
Van stapels oud papier, haast ingestort
Dat is wat ik in dit gedicht niet zoek

Het beeld van noodweer, kletterend maar kort
Van een nog uren klamme spijkerbroek
Van schoenen waar het nooit meer droog in wordt
Dat is wat ik niet schilder op mijn doek

Maar lammetjes, geboren in april
Een rode roos zojuist in volle bloei
De blauwe lucht, een spelend kind, een lied

Dat is toch ook weer de bedoeling niet
U ziet: ik raak behoorlijk in de knoei
Nu ik wel dicht, maar niet veel zeggen wil

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Spreugmoes

 
Ik ben met een receptentic behept
Nadat ik een historisch kookboek las
Dat van het lang vergeten spreugmoes rept:
U neemt een beurse spreug, net niet verlept
Wat verse stengels van de rammenas
 
U voegt dat bij een rijpe kalebas
Waar u wat alg en eendenkroos bij schept
Als u dat mengt met natte turf en as
En wortels toevoegt van het wollegras
Heeft u het spreugmoes volgens oud recept
 
Ik heb uw eetlust nu misschien bedorven
Maar stel u wel meteen ook weer gerust
Net als de brank, de loerepoot en frust
Is ook de spreug al eeuwen uitgestorven