Dit jaar is voor de boeren nog het droogst.
De knolraap, schorseneren, lof en prei
verslensen in hun rijen, zij aan zij.
2018 biedt een schrale oogst.

Mijn dorre grond gooit echter hoge ogen
bij opgetogen drone-archeologen.


Door de droogte van deze zomer werden prehistorische structuren in het landschap plotseling zichtbaar op dronebeelden.
 Link naar krantenartikel.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Terug naar Texel



Soms denk ik dat mijn eerste lief
-die plompverloren binnen dreef-
haar kroontjespen, die achterbleef
vergat toen ze haar stem verhief.

Die zomer lang, een nest gebouwd
in zand waar meeuwen om ons lachten.
Zij wisten wel van waterkrachten.
Het kerend tij was hen vertrouwd.

Soms denk ik aan die laatste dag
toen woorden dropen van de regen
en liefde stierf bij donderslag.

Hoe schielijk werd de wilde zee
teruggetrokken en verlegen.
Zij ebde weg van lieverlee.