Kruisje
Flickr.com
 
Elk mens heeft zo zijn eigen kruis te dragen
De een komt er wat makkelijk vanaf
En heeft alleen wat ongerief bij vlagen
De ander krijgt, zo lijkt het, altijd straf
 
Zo hinkepoot de ene door het leven
De tweede is bedekt met puist en bult
Hun ziektes zijn hen op het lijf geschreven
De klacht is niet in nevelen gehuld
 
Ook zijn er kwalen die onzichtbaar lijken
Dat leidt al snel tot een vertekend beeld
De mensen zitten dan wat vreemd te kijken
Als ik weer eens uiteenzet wat me scheelt
 
Dat eeuwige verklaren ben ik zat
Mijn eigen uitlegkruisje noem ik dat
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Wielergedichten: Fausto Coppi

Flink trappen tot je weet wat je ooit wordt:
kasseienknecht of koning van de wegen.
Zo simpel is de wet van wielersport.

En op zichzelf is daar niet veel op tegen
zolang je je maar niet te buiten gaat
aan doping of de pauselijke zegen.

’t Is mooi als je de rest finaal verslaat
door eerder op een bergtop aan te komen,
ontsnapt aan peloton en middelmaat

en dat je in het landschap opgenomen
zo hoog komt dat je nergens meer op let,
op weg naar de vervulling van je dromen.

Bedacht ik mij vanmorgen in mijn bed
als fietser met een minimaal verzet.