ziekeoudetrui
 
Vrijdag de dertiende lukte net niet, maar Blue Monday is ook een uitstekende aanleiding om een bundel gedichten uit te brengen over ziekte, tegenslag, doorbijten, en ander blue gedoe. Wat kun je verwachten in Jaaps nieuwe bundel “Een zieke is een oude trui” met als ondertitel “Plezierige en minder plezierige gedichten over zieke zaken”? Zo'n 130 pagina's light verse. Veel sonnetten, twee sonnettenkransen en een sonnettenkruis. Geestige en grimmige verzen. En 's werelds eerste sonnettettekransenkrans. Er zijn er die voor minder een Nobelprijs hebben gekregen. Maar ook kwatrijnen, ballades en noem maar op. 
 
Als voorproefje alvast een sonnettine:
 
Rust
 
Dit tijdsbestek is vol van druk en stress
Ik loop me onophoudend te vermannen
En vind welhaast geen tijd om te ontspannen
Alert ben ik, voortdurend bij de les
 
Maar hulde aan de hordes farmaceuten
Hun middeltjes, die krijgen mij wel stil
In poedervorm, als drankje of als pil
En als het moet, als vloeistof om te spuiten
 
En binnenkort in zetpilvorm, zodat
Ik hopelijk wat rust krijg in mijn gat
 
Er staan bijgewerkte versies in van gedichten die eerder op Het vrije vers zijn verschenen, maar vooral ook heel veel nieuwe gedichten.
Je plaatselijke boekhandel mag natuurlijk ook. 
Een inkijkexemplaar staat HIER
 
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Meer schaap Veronica

TE DROMMEL, kloeg de dominee, vannacht kon ik niet slapen!
Mij kwelden honderd muggen met demonisch luid gezoem.
De torenklok sloeg drie, sloeg vier – en ik, ik telde schapen.
Ik woelde en ik woelde en ik dacht aan J.C. Bloem…

Insomnia! De hele lange nacht bleef ik aan ’t tobben
over die ene regel, van Der Doodsklaroenen Stoot.
Ik kreeg opeens zo’n trek in een kroketje van Van Dobben.
Of twee kroketjes. Maar er was alleen maar suikerbrood.

O! antwoordden de dames Groen. En die Parijse wafels?
We vroegen ons al af waar die gebleven konden zijn…
Als wij niet kunnen slapen, repeteren we de tafels
van dertien en van zeventien, vanwege onze lijn.

We worden altijd zo nerveus van ’t tikken van de wekker;
daar zetten we dan meestal onze theemuts overheen.
Maar ja, dan hoor je hem weer níet. Dan slaap je ook niet lekker.
De Leegte! sprak de dominee. Luguber fenomeen!

Zeg, zei het schaap Veronica en keek in de beschuitbus,
dit ziet er óók luguber uit. En waaro is de zjem?
’t Is algemeen bekend dat ik geen krekkers en geen fruit lust!
verkondigde de dominee met overslaande stem.

Zo? zei de ene dame Groen. En vast ook geen sardines?
De andere dame Groen zei: En geen glaasje o de vie?
Ahum, zei ’t schaap Veronica. Die Belgische pralines,
die zijn ook op. En gisteren toen waren er nog drie.

De dominee werd langzaamaan zo rood als een pioen.
Eh… zei hij toen. Zal ík dan straks de boodschappen maar doen?