‘De mannen domineerden steeds de kunst
En vrouwen worden nauwelijks genoemd:
Die moesten steeds bordurend binnenblijven!’ 

‘Dat mens Van Schurman was toch heel beroemd
Die kon mooi schilderen en ook goed schrijven
En werd geprezen om haar meesterschap! 

Nee, echt talent komt altijd bovendrijven
En al die mannen vonden haar heel knap
Ze dongen ellebogend om haar gunst 

Je hebt, al is het nog zo spijtig Truus
Dus voor je niet-beroemd zijn geen excuus’

 Anna Maria Schurman (1607 - 1678) werd ‘de Sappho van de Lage Landen’ genoemd. Deze opmerkelijke vrouw sprak en schreef tusen de twaalf en vijftien talen, schreef gedichten in het Latijn, kalligrafeerde (en net zo gemakkelijk in het Arabisch en Hebreeuws) en telde onder haar vrienden Descartes en koningin Christina van Zweden. Ze werd geprezen door dichters als Jacobus Revius, Daniel Heinsius en Constantijn Huygens; grote jongens in hun tijd. Door haar leergierigheid studeerde ze niet alleen rechten, geschiedenis, filosofie, medicijnen, oosterse talen en allerlei kunstvormen als schilderen, muziek, borduren en kalligrafie - en werd hierin geroemd om haar kwaliteit -, maar helaas ook theologie bij Voetius, een streng calvinist, waarop ze stopte met schilderen en de rest van haar leven verprutste en wijdde aan godsdienst en wetenschap. In 1666 ontmoet ze Jean de Labadie, een bekeerde jezuïet die een geloofsgemeenschap had gesticht, sluit zich bij hem aan en verklaart dat kennis nutteloos is om het goddelijk plan te doorgronden.
Dit soort vrouwen kom je tegenwoordig ook wel tegen, maar die hebben hersenloosheid als excuus.
Je moet trouwens het boek Grote meesters van de westerse schilderkunst - Schilderessen van Jordi Vigué eens lezen; dat staat vol met ten onrechte niet in de canon opgenomen kunstenaressen, want ik wil  wel verklappen dat ik volkomen ongelijk heb met wat ik in het gedicht beweer.
(Uit De Canon van Nederland)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Rondel retourné



Drs. P Korteweg, thesauriër-generaal Ministerie van Financiën


Rondel retourné

Bij Pé daar komt dit schema niet vandaan,
de kans erop die was ook uiterst klein.
Hij weet waarschijnlijk niet van het bestaan,
het knutselwerk komt voort uit eigen brein.

’t Is geen Rondeel al ruikt het er wel aan,
ook geen Retour, al heeft het eind de schijn.
Bij Polzer komt het schema niet vandaan
de kans daarop die was ook uiterst klein.

Het is niet lang, maar toch geen kortebaan
en ritmisch moet het lopen als een trein.
Bij Polzer komt dit schema niet vandaan,
de kans erop die was ook uiterst klein.

Ik maak wel ruim gebruik van het refrein.
Het scheelt een rijmwoord zoeken, dat zit mee.
Al komt het schema niet bij hem vandaan,
toch leunt het wat op doctorandus Pé.

(Bescheiden presenteer ik hier deze nieuwe, door mij bedachte versvorm)