Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft




een berg en winter, kou en wind, verdwaald
de avond valt en nergens brandt een licht
geen huis, geen boerenstulp is binnen zicht
je moet toch wat, dus heb ik blad gehaald

van blad en tak heb ik een bed gespreid
een nacht zo koud, dat overleef ik niet
het zal een vos zijn die mijn lichaam ziet
maar niemand hoort mij zeggen dat ik lijd

hier stralen sterren groot als wagenwielen
die pracht maakt zelfs dit koude sterven goed
en straks begroet ik lang gemiste zielen

helaas, want sterven komt er nog niet van
ik moet weer door met nieuwe levensmoed
de zon komt op bij Puerto de Mogan
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Albert Verlinde (Cholerisch sonnet)



Wanneer je met die valsenichtenkliek
Weer veel te blij onnozel zit te lullen
Word ik spontaan moorddadig fanatiek
Dan krijg ik zin verwensingen te brullen
Of naar het scherm te gooien met mijn spullen

En als het kon dan zette ik de schaar
In die verwijfde jasjes en je haar
En dat van iedereen van Boulevard

Die wrevel kan ik langer niet verhullen
Derhalve deze scherpe polemiek
En heb je nog wat zendtijd om te vullen?
Pak dan je camera want dit wordt smullen!
Ik laat het immers niet bij retoriek

Maak kennis met mijn fraaie traptechniek