Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



een man van vlees en bloed en verder nog
dat wat een lijf tot levend wezen maakt
is door de zwaarte van zijn lot geraakt
vervreemd van ooit het avontuurlijk joch

zo, moe van op zijn toekomst eeuwig wachten
besluit hij weg te gaan van huis en haard
en hij vertrekt, al is het wat bezwaard
gehuld in slechts zijn dromen en gedachten

men ziet de naaktheid niet van deze man
in heel het land is niemand die dit kan
geen oude vrouw, zelfs geen onnozel kind

de mensen wanen hem als heer gekleed
er is alleen een schizofreen die weet
maar die verraadt hem enkel aan de wind

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Ochtend (Bout-rimé)



Oei, oma’s tere lijfje is gebroken
En zal als een geknakte bloem vergaan
Oei, oma’s tere lijfje is gebroken
Ze was gevallen toen ze pap ging koken
En ach, het was gelijk met haar gedaan
Die oude botjes laten zich wel kroken
Ik heb zojuist de dokter aangesproken
Geen dienst, zei hij en liep door, langs de paên
Ik kon de kinkel wel naar binnen slaan
Maar ik heb haar gelukkig niet gewroken
Een auto trof die arrogante haan
De hoogmoed was niet tijdig weggedoken
En zal als een geknakte bloem vergaan



(Bout rimé op “Uchtend” van Niels Blomberg)