Vreemdeling
Pixabay
 
De vreemdeling stond bij het meer te dromen
Zijn ogen op de waterplas gericht
Zijn zucht leek van oneindig ver te komen
 
En heimwee lag gegroefd in zijn gezicht
Daar stond die stille, mooie Aziaat
Te mijmeren als in een zoet gedicht
 
Zijn kleurige, opvallende gewaad
Beroerde zacht de sprietjes in het gras
De zon verdween en langzaam werd het laat
 
Een jonge eend zwom rustig in de plas
De man ontviel een korte, schorre kreet
Hij keek opzij en opende zijn jas
 
En voordat iemand zag wat hij nu deed
Had hij de eend verborgen in zijn kleed
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Pantoumania 2: Ziek

Ik was al veel te lang alleen
Ik voelde mij nog nooit zo slecht
Met witte mannen om mij heen
Want zij had mij vaarwel gezegd

Ik voelde mij nog nooit zo slecht
Ik heb met alles hier gegooid
Want zij had mij vaarwel gezegd
En dat verwachtte ik dus nooit

Ik heb met alles hier gegooid
Totdat de dokter zei "Neem mee!"
En dat verwachtte ik dus nooit
Want verder was ik toch oké?

Totdat de dokter zei "Neem mee!"
Was ik me van geen kwaad bewust
Want verder was ik toch oké?
Ik had alleen gebrek aan rust

Was ik me van geen kwaad bewust
Toen men mij in een dwangbuis smeet?
Ik had alleen gebrek aan rust
Ofschoon ik dingen niet meer weet

Toen men mij in een dwangbuis smeet,
De witte mannen om mij heen
Ofschoon ik dingen niet meet weet,
Ik was al veel te lang alleen

Lees ook dit artikel.