Mijn moeder bracht me net een kopje thee
Ze had er een biskwietje bijgedaan
Ik was verrast

Op zondag in de chambre séparée
Jawel; maar waarom werd ik nu spontaan
Hierop vergast?

De orde van de dingen was verstoord
Dat maakte mijn op rust gestelde brein
Wat van de wijs

Maar mijn protest werd in de kiem gesmoord:
‘Het is een feestdag en tractaties zijn
Hierbij een eis’

‘Wat is er feestelijk aan deze dag?’
Vroeg ik na een langdurig diep gepeins
'O lieve moe?'

‘Hier is een hint’, zo riep ze met een lach
En kneep toen met een vreemde scheve grijns
Haar ogen toe

Met vlakke hand sloeg ik mij voor mijn kop
Want deze hint begreep ik zeer terstond
En zei: ‘Ach, ja’

Ik at dus mijn biskwie met graagte op
En sprak, al had ik wel een droge mond:
‘Hiep hiep hoera’

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Zevenenzestig

Met vijfenzestig jaar al AOW
Wordt ons door politiek Den Haag misgund
Ondanks het keffen van de FNV

Dus met het economisch dieptepunt
Zien Rouwvoet, Balkenende, Bos hun kans
En slaan ze uit de crisis valse munt

Jongerius verloor haar stoere dans
Wat blijft er over van haar vakbondsbluf
Want twee jaar langer werken… is geen Frans

Zevenenzestig… dat vind ik maar suf
Ik wil geen twee, maar vier jaar langer werken
Negenenzestig… dat zal Holland merken
Het hele land moet aan de soixante-neuf