Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Toen zij hem roofden uit een oude kluis
Was dat het onverbiddelijke slot
Van ’t Franse Merovingisch koningshuis

Dat stamde af van Jezus, dus van God
De Graal die vormde hiervan het bewijs
Die diefstal was een duivels, hels complot!’”

Die beker maakte dus een hele reis
Dat zie je dan ook aan het ding wel af
Maar zijn geheim geef ik aan niemand prijs!

Ik heb hem nu, dus zwijg ik als het graf
Want ik stam rechtstreeks van de Duivel af!

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Voorlopige kennisgeving

Jolijn stond als een windhaan in het leven
Ze brak zich over elke scheet het hoofd,
Een zoekster die haar leven lang bleef zweven
En niemand haar vertrouwen dorst te geven

Hoe ik me ook voor haar heb uitgesloofd
Het jawoord heeft ze dertig jaar vermeden
Al waren wij een keer bijkans verloofd
Wat haar haast van haar zinnen heeft beroofd

Soms had zij liefst haar polsen doorgesneden
Ofschoon ze ook wel honderd jaar werd graag
Die kans hoort nu voorgoed tot het verleden
Want zij is domweg van de trap gegleden

Begraven of cremeren, is mijn vraag…
U hoort het morgen, of misschien vandaag



Frits Criens: 'Wat een toeval dat gedicht van Maarten Beemster. In mijn bundel die komend voorjaar bij de Contrabas verschijnt, staat een sonnet met nagenoeg dezelfde clou. De titel van de bundel wordt hoogstwaarschijnlijk: Zo’n plastuit lijkt mij ideaal. '