Wanneer de zomerzon met vlijt
haar gouden stralen zengend brandt,
gaat op het blotebillenstrand
de schaarse kleding van het lijf.

Je ziet dan onvoorstelbaar veel
aan glimmetaal en glittertooi,
gestoken door een lichaamsplooi
maar meer nog in een edel deel.

Vagijntjes met een ring versierd,
de navels door een edelsteen
en eikels -schrijnt dat niet gemeen?-
waaruit een glanzend knopje kiert.

Omdat ik daar geen sieraad heb
val ik een beetje uit de toon,
dus daarom open ik mijn bek
en toon vol trots een gouden kroon.

 

(Hoe je gratis aan zo'n gouden kroon kunt komen lees je hier)



 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Het land van ooit

hetlandvanooit
Flick.com
 
Geen drinkontbijt, maar brood met appelstroop.
Ik houd me verre van moderniteiten:
geen laminaat, maar kwaliteitstapijten
en denk maar niet dat ik een laptop koop.
 
Mijn vrienden spotten dat ik achterloop:
ik draag mijn broeken trouw totdat ze slijten,
ik blijf geestdriftig voor de gulden pleiten,
zal nooit een hype omarmen, naar ik hoop.
 
Corona deed verwoestend haar entree.
Die nare hoest begon ook mij te pesten,
ik kreeg verhoging en een neus die liep.
 
Mijn huisarts kent mijn medische dossier.
Hij zei: 'Je hoeft je niet te laten testen.
Ik houd het op de Mexicaanse griep.'