Mijn moeder zei: “Je bent te zwaar van boven
je borsten worden zonder steun te slap
en ook je rug krijgt zo een flinke klap.”
Al mijn protesten werden weggewoven.
 
Een vroegrijp lichaam is een nare grap:
ik was pas twaalf en moest eraan geloven,
maar had de aanschaf graag wat opgeschoven,
want mij kwam die bh wel heel erg rap.
 
Ik gloeide bij het passen als een oven.
De grootste b-cup zat me al te krap
en dat ik slaagde, was op zich wel knap,
al had ik al mijn nagels afgekloven.

Mijn puberteit brak door met groot geweld:
diezelfde dag nog werd ik ongesteld.

 
Leonora Schreurs publiceerde eerder in De tweede ronde. Dit gedicht van haar werd opgenomen in de bundel Dicht! (slam, rap) die bij Muntinga verscheen. En voor 5 euro is dit de must have van 2009. Met meer light verse trouwens.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Uit de nalatenschap van Herman J. Claeys: Dichten

Dichten is een ritmisch braken,
is een taalverkavelend slaken
van een ultrasone kreet,
ultravisionaire lichten
op verholen bronnen richten
van een reeds verstommend leed
dat  zichzelf niet meer kan schrijven,
lijf-aan-lijf gevechten drijven
met het beest der taalstagnering,
der nooit uitgerotte zwering
aan het afgeknotte woord,
dichten is jezelf verlichten,
is jezelf een beentje lichten
is expressie, enzovoort