wolfkl
Wikimediacommons
 
Roodkapje huppelt vrolijk door het bos
Geen tegenslag kan deze dag verpesten
Hij gooit zijn kapje af, zijn haren los
 
Geen acht slaat hij op afgekloven resten
Op aangevreten wild: een ree, een zwijn
Geeft dan uitbundig een hoe-oi! ten beste
 
De mare dat de wolf terug zou zijn?
Fake news van satanieke pedofielen!
Een elitair complot, bezweert z’n brein
 
De wolf zit hem intussen op de hielen
Zo’n hersenkronkel boeit hem voor geen zier
Begaafden smaken eender als debielen
 
Slechts een rood kapje rest als souvenir
De wolf is een bijzonder nuttig dier
 
Rob Boudestein
 
Roodwaltercrane
Wikimediacommons
 
Roodkapje huppelt vrolijk door het bos
Geen tegenslag kan deze dag verpesten
Hij gooit het kapje af, zijn haren los
 
Ontdaan van ongewenste genderresten
Als nagellak en rode lippengloss
Vandaag is hij zichzelf ten langen leste
 
En in de krochten van het klamme woud
Beleeft het bonkig wicht zijn coming out
 
Nando Leydes
 
Deze twee gedichten maken deel uit van het project Afbakvers 22. Zie HIER voor meer info.
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Uit de nalatenschap van Herman J. Claeys: Huismensen

Een poes te Katwijk zei tevree:
ik word gediend door trouwe mensen,
ze zijn gehoorzaam en gedwee
en zij vervullen al mijn wensen.

Ze rieken wel een beetje raar
door al die rotzooi die ze bikken,
en hun gedrag is soms bizar,
vooral met vegers en met blikken.

Ze spelen ook teveel met water
en liggen heel de nacht in bed,
soms hindert mij hun dwaas gesnater,
en dat geboen op het parket.

van één ding word ik vreeslijk moe:
wat hébben zij toch met die deuren?
die doen ze bijna altijd toe!
daar wil ik wel eens over zeuren.

Soms lopen ze mijn drinkbak om
en moet ik hun muziek verdragen.
Afijn, ‘t zijn mensen, en dus dom.
Je moet er niet teveel aan vragen.