reneturk
In de aanloop naar Lichtvoetig (het 6e Nederlands Kampioenschap Light Verse-dichten) stellen wij René Turk (1974) voor, een van de acht die op 30 oktober bij Eetcafé Groothuis in Emmen meedingt naar de titel.
 
Hij plaatst in 2010 zijn eerste vrije gedichten op de website gedichten.nl waar hij geïnspireerd raakt ook snelsonnetten te gaan schrijven. In 2012 geeft hij in eigen beheer de gedichtenbundel ‘Turk in de kast’ uit. In deze jaren heeft hij nog geen idee van metrum of mannelijk en vrouwelijk rijm.
 
Vanaf 2013 richt René zich op de autobiografische column en is hij een tijdlang dinsdagcolumnist op nederlands.nl. Vijf jaar lang verzorgt hij rapportages voor magazine ‘Het Zoet’ - over mensen die de samenleving laten stralen. Bij uitgeverij AquaZZ verschijnen de bundels ‘De tweede Turk’ (2016) en ‘Het spoor bijster’ (2020).
 
René zoekt verdieping en vindt deze in de opleiding tot docent creatief schrijven bij Dactylus in Amersfoort, studiejaar 2020/2021. Light verse wordt voorzichtig aangestipt middels het Triolet. Hij is verkocht. Een bevriend schrijver wijst hem op de site van ‘Het vrije vers’. Er gaat een wereld open. Hongerig experimenteert hij met diverse dichtvormen. 
 
De S van Sjoerd
 
die lange zomers aan de Oosterplas
een leven zonder grote hindernissen
altijd met vriendjes rustig aan het vissen
op blote voeten door het droge gras
 
behalve toen, met Sjoerd, dat rare joch
de chaos toen we luidkeels naar hem riepen
hij bleef maar met zijn nieuwe hengel zwiepen
het was een woensdagmiddag, weet ik nog
 
de zuster vond de weerhaak een gigant
ze toonde ál m’n hechtingen; ik flipte
de woorden die haar toen spontaan ontglipten:
‘die ‘S’ daar bij jouw oor is juist charmant!’
 
zo’n dag dat je naar oude foto’s staart
en friemelt aan die ene bakkebaard
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

JAS



Hij was voortdurend voorbereid op regen.
Een oude man deed knick-knack in zijn lied
Misdadige genieën werden negen
En zestig keer door 'tzelfde oog bespied.

Soms kwamen we hem met een huisdier tegen
Maar met zijn Mrs. zagen we hem niet.
En voordat we de asbak konden legen
Was hij al weggePeugeot403d.

Ze zeiden dat hij alles was vergeten,
Geen chili en geen ei meer wilde eten.
Zijn haren in de plooi. Zijn stappen traag.

Dat is voorbij. Hij is nu weer de oude.
Blijft tot in eeuwigheid de pas inhouden
Om terug te komen op zijn laatste vraag.